Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 20:9

Έλειψε ο τόπος, δεν έλειψε όμως το μίασμα. Για τον λόγο αυτόν και τις εορτές σας μισεί ο Δεσπότης. Διότι, άκουσε τον προφήτη που λέγει: «Εμίσησα, απέρριψα τις εορτές σας, και δεν πρόκειται να ευφρανθώ στις πανηγύρεις σας». Επειδή κάθε εορτή των Ιουδαίων επέφερε φόνους. Ενώ νήστευες, λιθοβόλησες τον Ναβουθέ· ενώ εόρταζες, επριόνισες τον Ησαΐα· ενώ πανηγύριζες, έριξες τον Ιερεμία στον λάκκο. Για κρίσεις και μάχες νήστευσες ανοσίως· κραιπαλώντας παρέδωσες την κιβωτό επί των ημερών του Ηλί, και αποκεφάλισες τον Ιωάννη.

Όταν όμως πήγε σε αυτόν η Ιεζάβελ, γύναιο αναίσχυντο και καταδικαστέο, ακάθαρτο και μιαρότατο, του λέει: «Γιατί λυπάσαι και δεν τρως; Σήκω, φάε· εγώ θα σε κάνω να κληρονομήσεις τον αμπελώνα του Ναβουθαί του Ιεζραηλίτη». Και αφού συνέταξε επιστολή εκ μέρους του βασιλιά προς τους πρεσβυτέρους, έγραψε: «Κηρύξτε νηστεία και παρατάξτε ψευδομάρτυρες εναντίον του Ναβουθαί, για να καταθέσουν ότι ευλόγησε τον Θεό και τον βασιλιά, τουτέστιν, ότι τους βλασφήμησε». Ω, νηστεία γεμάτη από ακραία παρανομία! Κήρυξαν νηστεία, για να διαπράξουν φόνο. Τι συνέβη λοιπόν; Λιθοβολήθηκε ο Ναβουθαί και πέθανε. Μόλις το έμαθε η Ιεζάβελ, λέει στον Αχαάβ: «Σήκω, ας κληρονομήσουμε τον αμπελώνα, διότι πέθανε ο Ναβουθαί». Και εκείνος, αν και λυπήθηκε προς στιγμήν, εντούτοις εισήλθε και κληρονόμησε τον αμπελώνα.

Και πράγματι, γράφει μια επιστολή στο όνομα του Αχαάβ, σφραγισμένη με τη σφραγίδα του, την οποία και αποστέλλει σε αυτούς που κατοικούσαν μαζί με τον Ναβουθαί. Τα όσα γράφονταν ήταν τα εξής: να κηρύξουν νηστεία και να βάλουν τον Ναβουθαί να καθίσει στο μέσο του λαού, έπειτα να παρουσιάσουν δύο άνδρες για να καταμαρτυρήσουν εναντίον του ότι δήθεν αυτός βλασφήμησε τον Θεό και τον βασιλιά, πράγμα που τους φαινόταν αυστηρά απαγορευμένο, και έπειτα να λιθοβοληθεί και να υποστεί τον θάνατο ως ποινή.

Του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας περί του Ναβουθέ και του Αχαάβ. Στον Χριστό αναφέρονται τα σχετικά με τον Ναβουθέ· αμπελώνας δε είναι ο Ισραήλ σύμφωνα με τον Ησαΐα· και ο Αχαάβ αποτελεί τύπο των ηγετών του Ισραήλ, οι οποίοι ήθελαν να τον έχουν ως λαχανόκηπο, ποτίζοντάς τον με θολερή ανατροπή· ο δε Χριστός, έχοντας το πρόσωπο του Ναβουθέ, δεν θέλησε να τον παραχωρήσει, καθώς αποτελούσε πατρική κληρονομιά· γι' αυτό η νοητή Ιεζάβελ, δηλαδή η συναγωγή, τον θανάτωσε κατόπιν συκοφαντίας.

Κάποτε και η Ιεζάβελ έθεσε τη νηστεία ως προκάλυμμα του μίσους της, σκηνοθετώντας τον θάνατο του δικαίου Ναβουθαί. Διότι η Γραφή λέει γι' αυτήν: και απέστειλε το γράμμα προς τους πρεσβυτέρους και τους προύχοντες, αυτούς που κατοικούσαν μαζί με τον Ναβουθαί. Και ήταν γραμμένο στα γράμματα: Κηρύξτε νηστεία και βάλτε τον Ναβουθαί να καθίσει επικεφαλής του λαού. Έπειτα βάλτε δύο άνδρες, γιους της παρανομίας, απέναντί του, και ας καταμαρτυρήσουν εναντίον του, και ας τον βγάλουν έξω και ας τον λιθοβολήσουν για να πεθάνει. Έπειτα και κήρυξε, λέει, νηστεία, και έβαλαν τον Ναβουθαί να καθίσει επικεφαλής του λαού, και καταμαρτύρησαν εναντίον του οι άνδρες της αποστασίας, και τον έβγαλαν έξω από την πόλη, και τον λιθοβόλησαν με πέτρες και πέθανε.