Εἶτα τί δέδρακεν ἡ θεομίσητος Ἰεζάβελ, τουτέστιν ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ, ταῖς τῶν ἡγουμένων συνδραμοῦσα λύπαις; Δόλῳ μέτεισι τὸν δίκαιον Ναβουθαὶ, τουτέστι τὸν ἐρχόμενον. Ἀνῄρηται γὰρ συκοφαντούμενος ὁ Ἐμμανουήλ. <Θεὸς ὀρέων Θεὸς Ἰσραήλ.> Κυρίλλου. ᾬοντο γὰρ ὅτι νενικήκασιν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ, μόνοις τοῖς ὄρεσιν ἢ καὶ ἐν τοῖς βουνοῖς δυναμένου σώζειν Θεοῦ· ἡττήμεθα δὴ οὖν, φησὶν, ὅτι Θεὸς ὀρέων Θεὸς Ἰσραήλ· εἰ δὲ δὴ γένοιτο συνελθεῖν εἰς μάχην ἐν πεδίοις ἐψιλωμένοις, περιεσόμεθα πάντως, ἀτονοῦντος ἐν κοιλάσι τοῦ Θεοῦ Ἰσραήλ. Ἑλληνικῆς δὲ ταῦτα φρενοβλαβείας ἐγκλήματα, καὶ τῶν οὐκ εἰδότων τὸν ἀληθῆ καὶ κατὰ φύσιν Θεὸν ἀθυροστομία δεινή. Οὐκοῦν ἠγανάκτει κατὰ τῶν ἀλλοφύλων καὶ σφόδρα εἰκότως ὁ πάντα ἰσχύων Θεὸς, ὅτι καὶ νικῶντες, ὡς ἔφη[ν], τὸν Ἰσραὴλ, τοῖς ἰδίοις θεοῖς ἀνῆπτον τὰ χαριστήρια, ληροῦντες ᾤοντο καὶ αὐτοῦ κρατῆσαι Θεοῦ. <Καὶ εὑρίσκει ἄνθρωπον ἄλλον, καὶ εἶπε· Πάταξόν με.> Κυρίλλου. Ἀκούεις ὅπως ὁ πατάξαι τὸν προφήτην παραιτούμενος, ἐλεεινῶς ἀνῃρέθη, δεινῷ θηρίῳ περιπεσών; Καίτοι πῶς οὐκ ἀληθὲς εἰπεῖν ὡς ἦν εὐλαβείας καρπὸς τὸ καταπαίειν μὴ ἀποτολμᾷν ἅγιον καὶ προφήτην;
Μετάφραση
Έπειτα, τι έπραξε η θεομίσητη Ιεζάβελ, δηλαδή η Συναγωγή των Ιουδαίων, η οποία συμπορεύθηκε με τις λύπες των αρχόντων; Με δόλο καταδιώκει τον δίκαιο Ναβουθαί, δηλαδή τον Ερχόμενο. Διότι ο Εμμανουήλ θανατώθηκε συκοφαντούμενος. <Ο Θεός του Ισραήλ είναι Θεός των ορέων.> Του Κυρίλλου. Διότι νόμιζαν ότι οι Ισραηλίτες νίκησαν επειδή ο Θεός μπορούσε να σώζει μόνο στα όρη και στους λόφους. Επομένως ηττηθήκαμε, λένε, επειδή ο Θεός του Ισραήλ είναι Θεός των ορέων. Αν όμως συγκρουστούμε σε μάχη σε ανοιχτές πεδιάδες, οπωσδήποτε θα επικρατήσουμε, αφού η δύναμη του Θεού του Ισραήλ ατονεί στις κοιλάδες. Αυτά όμως είναι αποκυήματα της ειδωλολατρικής παραφροσύνης, και φοβερή αθυροστομία εκείνων που δεν γνωρίζουν τον αληθινό και κατά φύση Θεό. Επομένως, ο παντοδύναμος Θεός οργιζόταν εναντίον των αλλοφύλων, και πολύ δικαιολογημένα, διότι και όταν νικούσαν τον Ισραήλ, όπως είπα, απέδιδαν τις ευχαριστίες στους δικούς τους θεούς, και ανοηταίνοντας νόμιζαν ότι είχαν υπερισχύσει και αυτού του ίδιου του Θεού. <Και βρίσκει άλλον άνθρωπο, και του είπε: Χτύπησέ με.> Του Κυρίλλου. Ακούς πώς εκείνος που αρνήθηκε να χτυπήσει τον προφήτη θανατώθηκε ελεεινά, πέφτοντας πάνω σε άγριο θηρίο; Αν και πώς δεν είναι αληθές να πούμε ότι το να μην τολμήσει κανείς να χτυπήσει έναν άγιο και προφήτη ήταν καρπός ευλάβειας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες