Καὶ ἐν τῷ Ἐζεκίᾳ, «Τάξαι, φησὶ, περὶ τοῦ οἴκου σου. Ἀποθνήσκεις γὰρ σὺ, καὶ οὐ ζώσεις·» καὶ αὐτὸς οὐκ ἀπέθανε. Καὶ ἐν τῷ Ἀχαάβ· «Ἐπάξω, φησὶ, κακά·» καὶ οὐκ ἐπήγαγεν, ἀλλ᾽ εἶπεν· «Εἶδες πῶς κατενύγη Ἀχαάβ; διὸ οὐκ ἐπάξω ἐν ἡμέραις αὐτοῦ κακά.» Ἀλλὰ καὶ πάλιν τὴν ἀπόφασιν ἡ ἀγαθότης ὑπερενίκησεν, ὡς καὶ ἐν ἄλλοις πλείστοις κρίμασι, καὶ εἰς ἀεὶ νικήσει μέχρι τῆς ἐσχάτης ἀνταποδόσεως, ὅταν ἡ λῆξις τῆς πανηγύρεως ἥξει, καὶ βοηθείας οὐκ ἔσται καιρὸς, ἀλλ᾽ ἄνθρωπος, καὶ τὸ φορτίον αὐτοῦ. Νῦν δὲ καιρὸς πραγματείας, καιρὸς συναλλάγματος, καιρὸς κόπου καὶ δρόμου καὶ μόχθου· καὶ μακάριος ὁ μὴ ὀκλάσας, μήτε χαυνωθεὶς τῇ ἐλπίδι· μακαριώτερος δὲ ὁ καὶ ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ πλησίον ἀγωνισάμενος.
Μετάφραση
Και στην περίπτωση του Εζεκία, λέει: «Βάλε σε τάξη τα του οίκου σου. Διότι εσύ πεθαίνεις και δεν πρόκειται να ζήσεις»· και όμως αυτός δεν πέθανε. Και στην περίπτωση του Αχαάβ: «Θα επιφέρω, λέει, συμφορές»· και δεν τις επέφερε, αλλά είπε: «Είδες πώς κατανύχθηκε ο Αχαάβ; Γι' αυτό δεν θα επιφέρω συμφορές στις ημέρες του». Αλλά και πάλι η αγαθότητα του Θεού υπερνίκησε την απόφαση, όπως και σε πάρα πολλές άλλες κρίσεις, και θα νικάει πάντοτε μέχρι την έσχατη ανταπόδοση, όταν θα έλθει το τέλος της παρούσας πανηγύρεως, και δεν θα υπάρχει πλέον καιρός για βοήθεια, παρά μόνο ο άνθρωπος και το φορτίο του. Τώρα όμως είναι καιρός για πνευματική εργασία, καιρός συναλλαγής, καιρός κόπου και αγώνα δρόμου και μόχθου· και μακάριος είναι εκείνος που δεν λύγισε, ούτε χαυνώθηκε ως προς την ελπίδα· μακαριότερος δε είναι εκείνος που αγωνίστηκε και για τον εαυτό του και για τον πλησίον.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες