Παροιμίαι οὖν Σολομῶντος, Σολομῶντος ἐκείνου πρὸς ὃν εἶπεν ὁ Κύριος· Ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν· ὡς σὺ, οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου· καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι· καὶ πάλιν· Ἔδωκεν ὁ Κύριος σοφίαν καὶ φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν πολλὴν σφόδρα, καὶ χύμα καρδίας ὡς ἡ ἅμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν. Καὶ ἐπληθύνθη ἡ σοφία Σαλωμὼν ὑπὲρ τὴν φρόνησιν πάντων ἀρχαίων ἀνθρώπων, καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου. Οὕτως ἀναγκαία ἡ τοῦ ὀνόματος προσθήκη· Παροιμίαι Σολομῶντος υἱοῦ Δαβίδ.
Μετάφραση
Παροιμίες, λοιπόν, του Σολομώντα, εκείνου του Σολομώντα προς τον οποίο είπε ο Κύριος: «Ιδού, σου έδωσα καρδιά συνετή και σοφή· όμοιός σου δεν υπήρξε πριν από εσένα και μετά από εσένα δεν θα αναδειχθεί όμοιός σου». Και πάλι: «Έδωσε ο Κύριος στον Σολομώντα πάρα πολύ μεγάλη σοφία και σύνεση, και ευρύτητα καρδιάς σαν την άμμο που βρίσκεται δίπλα στη θάλασσα. Και αυξήθηκε η σοφία του Σολομώντα περισσότερο από τη σύνεση όλων των αρχαίων ανθρώπων και περισσότερο από όλους τους συνετούς της Αιγύπτου». Έτσι λοιπόν, είναι αναγκαία η προσθήκη του ονόματος: Παροιμίες του Σολομώντα, υιού του Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες