Ἆρα χρυσὸς καὶ ἄργυρος; Ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς, ὅτι καὶ πρόσκαιρά ἐστι καὶ παραλυόμενα καὶ εὐαπόβλητα παντελῶς, καὶ οὐδὲν ὠφελεῖν ἰσχύοντα τὴν ἀνθρώπου ψυχήν. Κτῆμα δὴ οὖν τίμιόν τε καὶ ἐπέραστον ἀληθῶς τῇ ἀνθρώπου ψυχῇ σοφία καὶ γνῶσις, ἡ περὶ Θεοῦ δηλονότι. <Καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω δέδωκά σοι, καὶ πλοῦτον, κ.τ.λ.> Κυρίλλου. Διδάσκων ἡμᾶς τίνα μὲν αἰτεῖν χρὴ, τίνα δὲ ὡς ἐν προσθήκης μέρει λαμβάνειν· αἰτήσαντι γὰρ καλῶς τὴν σοφίαν, μετὰ δοῦναι ταύτην, τἄλλα πάντα προστέθεικεν. Ἐπείπερ αὐτός ἐστιν ὁ ἐν Εὐαγγελίοις εἰπών· «Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.» <Τοῦ εἶναι τοὺς ὀφθαλμούς σου ἠνεῳγμένους εἰς τὸν οἶκον τοῦτον.> Κυρίλλου. Καὶ ἔστωσαν, φησὶν, οἱ ὀφθαλμοί σου, καὶ τὰ ὦτά σου ἠνεῳγμένα. Εἰ δὲ μορίων, ἤτοι μελῶν, ἡ θεία μέμνηται Γραφὴ πρὸς ἡμᾶς λαλοῦσα περὶ τοῦ Θεοῦ, ἰστέον ὅτι ἐξ ὧν ἴσμεν τε καὶ πεφύκαμεν εἶναι πρὸς ἡμᾶς διαλέγεται· οὐ γὰρ ἦν ἑτέρως ἡμᾶς νοεῖν δύνασθαι τὰ περὶ Θεοῦ. Αἰτία τοίνυν καὶ πρόφασις ἀληθῶς τοῦ σωματικῶς περὶ Θεοῦ τοὺς πρὸς ἡμᾶς ποιεῖσθαι λόγους τὴν θεόπνευστον Γραφὴν, καὶ νοῦ καὶ γλώττης ἐν ἡμῖν ἡ πτωχεία· ἄῤῥητα γὰρ παντελῶς τὰ περὶ αὐτοῦ.
Μετάφραση
Άραγε ο χρυσός και ο άργυρος; Αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα για εμάς, διότι είναι και πρόσκαιρα και φθαρτά και εντελώς αναλώσιμα, και δεν έχουν καμία δύναμη να ωφελήσουν την ψυχή του ανθρώπου. Επομένως, αληθινά πολύτιμο και αξιαγάπητο απόκτημα για την ψυχή του ανθρώπου είναι η σοφία και η γνώση, και προφανώς αυτή που αφορά τον Θεό. <Και όσα δεν ζήτησες σου τα έδωσα, και πλούτο, κ.λπ.> Του Κυρίλλου. Μας διδάσκει τι πρέπει να ζητάμε, και τι να λαμβάνουμε ως προσθήκη· διότι, επειδή ζήτησε ορθά τη σοφία, αφού του την έδωσε, προσέθεσε και όλα τα υπόλοιπα. Επειδή ακριβώς Αυτός είναι που είπε στα Ευαγγέλια: «Ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, και όλα αυτά θα σας προστεθούν». <Για να είναι τα μάτια σου ανοιχτά προς αυτόν τον οίκο.> Του Κυρίλλου. Και ας είναι, λέει, τα μάτια σου και τα αυτιά σου ανοιχτά. Αν όμως η θεία Γραφή, όταν μας μιλάει για τον Θεό, αναφέρει μόρια, δηλαδή μέλη του σώματος, πρέπει να γνωρίζουμε ότι μας απευθύνεται με βάση όσα γνωρίζουμε και με βάση τη φύση μας· διότι δεν ήταν δυνατόν να μπορέσουμε να κατανοήσουμε με άλλον τρόπο τα περί του Θεού. Η αληθινή αιτία λοιπόν και ο λόγος για τον οποίο η θεόπνευστη Γραφή χρησιμοποιεί σωματικές εκφράσεις όταν μας μιλάει για τον Θεό, είναι η φτώχεια του δικού μας νου και της γλώσσας μας· διότι αυτά που αφορούν Εκείνον είναι εντελώς ανέκφραστα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες