Τὸ μέντοι ἑξῆς τοῦ χωρίου καὶ εἰς δύο σχίζεται ἐδάφη καὶ διπλῇ ποικίλλεται θεωρίᾳ. εἰ μὲν γὰρ Αἱμὰν καὶ Χαλκὰδ καὶ Δαρδαλᾶ τὸ ἔδαφος ἀναπτύσσει, παλαιοὺς ἄνδρας ἐπὶ σοφίᾳ γεγενημένους ὑποφαίνει, οἳ κατὰ τὴν Αἴγυπτον προεφήτευσαν οὔπω Μωσέως εἰς αὐγὰς ἡλίου προελθόντος. γονῆς δ’ ἄρα εἶεν οὗτοι τοῦ Ζαρά, ὃς ἐκ τῆς Θάμαρ ἐγεγένητο τῷ Ἰούδᾳ. ἐνῆν δ’ αὐτοῖς μετὰ τῆς προφητείας καὶ τῆς ἄλλης σοφίας καὶ περὶ ποίησιν ᾠδῶν ἡ φύσις λαχοῦσα τὴν εὐκληρίαν, ὡς καί τινας τῶν ψαλμῶν εἰς τὸ ἐκείνων ὄνομα τὴν ἐπιγραφὴν ἀναφέρειν. φησὶν τοιγαροῦν ἡ θεία γραφὴ ὡς οὐ μόνον τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ τούτων Σολομὼν ἐκράτει τῇ σοφίᾳ.
Μετάφραση
Το αμέσως επόμενο τμήμα του χωρίου, ωστόσο, διαιρείται σε δύο μέρη και ποικίλλεται με διπλή ερμηνεία. Διότι, αν μεν το κείμενο αναπτύσσει τον Αιμάν, τον Χαλκάδ και τον Δαρδαλά, υποδεικνύει αρχαίους άνδρες που αναδείχθηκαν στη σοφία, οι οποίοι προφήτευσαν στην Αίγυπτο προτού ακόμη ο Μωυσής έλθει στο φως του ήλιου. Αυτοί, συνεπώς, θα πρέπει να ήταν απόγονοι του Ζαρά, ο οποίος γεννήθηκε στον Ιούδα από τη Θάμαρ. Ενυπήρχε δε σε αυτούς, μαζί με την προφητεία και την υπόλοιπη σοφία, και μια φυσική κλίση στη σύνθεση ωδών, σε βαθμό που και ορισμένοι από τους ψαλμούς ανάγουν την επιγραφή τους στο δικό τους όνομα. Λέει, επομένως, η θεία Γραφή ότι ο Σολομών υπερτερούσε στη σοφία όχι μόνο από τους άλλους ανθρώπους, αλλά ακόμη και από αυτούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες