Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ΄ 5:16

Ο μεν Αδωνίας, λοιπόν, καθαιρείται αμέσως· ο δε Σολομών, αφού τον διαδέχθηκε, οικοδομεί τον οίκο του Κυρίου και το τείχος της Ιερουσαλήμ μέσα σε επτά χρόνια. Είχε δε από τους προσηλύτους εβδομήντα χιλιάδες αχθοφόρους· και λατόμους, πάλι από τους προσηλύτους, ογδόντα χιλιάδες. Ως επιστάτες δε των έργων είχε τρεις χιλιάδες είκοσι. Και για μεν την τροφή τους και τα αναγκαία υπήρχαν δώδεκα χορηγοί, ένας για τον κάθε μήνα. Και η καθημερινή τους προμήθεια ήταν η εξής: τριάντα κόροι σιμιγδαλιού, εξήντα κόροι κοσκινισμένου αλευριού, δέκα εκλεκτά μοσχάρια, είκοσι βόδια ελευθέρας βοσκής, εκατό πρόβατα, εκτός από ελάφια και ζαρκάδια, και εκλεκτά σιτευτά πτηνά. Είχε επίσης αγέλη από σαράντα χιλιάδες φοράδες αναπαραγωγής, και δώδεκα χιλιάδες άλογα για τα άρματα. Κατείχε δε πάρα πολύ πλούτο· διότι σε ένα μόνο έτος το βάρος του χρυσού που του προσκομίστηκε ήταν εξακόσια εξήντα έξι τάλαντα, χωρίς να υπολογίζονται οι φόροι των υποτελών. Και η βασίλισσα του Σαβά, όταν ήλθε σε αυτόν, του έδωσε εκατόν είκοσι τάλαντα χρυσού, πολύτιμους λίθους και αμύθητης ποσότητας αρώματα. Μετά δε τον θάνατο του Σολομώντα, τη βασιλεία διαδέχθηκε ο γιος του, Ροβοάμ, και επί των ημερών του διαιρέθηκε το βασίλειο· και δέκα μεν φυλές αποχώρησαν στη Σαμάρεια, δύο δε παρέμειναν στην Ιερουσαλήμ, του Ιούδα και του Βενιαμίν. Τα όσα εμπεριέχονται, λοιπόν, σε αυτό το τρίτο βιβλίο είναι οι πράξεις και τα έτη αυτών των βασιλέων: του Σολομώντα, που υπήρξε βασιλιάς όλων μαζί.

Φαντάστηκε, λέει, αυτός ο νέος· αγνόησε την ομορφιά του ξακουστού ναού· του διέφυγαν οι κόποι που δαπανήθηκαν σε αυτόν. Η σοφία του Σολομώντα σχεδίασε αυτόν τον οίκο· ο σοφός είχε σύμμαχό του την άνωθεν χάρη· υπέμεινε πολλούς αγώνες κατά την κατασκευή του έργου· ογδόντα χιλιάδες εργάτες λατόμευαν στο όρος, εβδομήντα χιλιάδες έκοβαν την ξυλεία, τριάντα χιλιάδες μετέφεραν τους λίθους, τρεις χιλιάδες εξακόσιοι επιστατούσαν στο έργο· άπλωσε γενναιόδωρο χέρι στο ιερό, και μέσα σε σαράντα έξι χρόνια μετά βίας μπόρεσε να ολοκληρώσει την κατασκευή του έργου· και αυτός λέει ότι ο Ιησούς ο Ναζωραίος θα καταλύσει αυτόν τον τόπο· και όχι μόνο αυτό, αλλά και ότι θα αλλάξει τα έθιμα που μας παρέδωσε ο Μωυσής. Λέει ότι το πανάγιο Σάββατο θα καταλυθεί από εκείνον· αποφάνθηκε ότι η νόμιμη περιτομή θα ανατραπεί από τον Ναζωραίο· ισχυρίζεται ότι οι νουμηνίες μας απορρίπτονται ως ευτελείς· κηρύττει ότι αυτός που γεννήθηκε από τη Μαρία δεν αποδέχεται τη χαρά των Σκηνοπηγιών· φαντάζεται ότι οι θυσίες μας είναι απρόσδεκτες ενώπιον του Θεού· αποφαίνεται ότι ο θανών έχει ανατρέψει τους ραντισμούς και τους συνήθεις καθαρμούς. Ποιος, λοιπόν, δεν γνωρίζει το τέλος του Ναζωραίου; Και πότε ένας θνητός μπορεί να στραφεί εναντίον των ζωντανών;