Τί οὖν ἄπιστον καὶ τὸν Θεὸν τὴν τοιαύτην τέχνην ἐπὶ τῶν ἀοράτων ἐμπεριλαβεῖν; Εἴτε ἐν Λόγῳ, καθὼς τὴν πρόσληψιν ἐνεκέντρισεν, εἴτε ἐν τῇ προσλήψει, τὴν Θεότητα; Πλὴν ὅτι οὐκ ἐκ σπέρματος ἐπεισαχθέντος ἡ Παρθένος ἐγέννησε. Μὴ γένοιτο! Ἀλλὰ τὴν ἑαυτῆς οὐσίαν ἀκίνητον προέχρησε, καὶ ἡ σοφία δι᾽ ἀλαξεύτων λίθων τὸν οἶκον ἑαυτῇ ᾠκοδόμησεν. Οὐκ ἠκούσθη σιδήρου φωνὴ ἐν τῇ οἰκοδομῇ· οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῆς Μαρίας ἀνὴρ ἐλειτούργησεν, ἀλλὰ μόνη Παρθένος. Αὐτοφυεῖς ἦσαν οἱ λίθοι ὑπ᾽ ἀνθρώπων μὴ κατασκευασθέντες· οὕτω καὶ ἐν τῇ Μαρίᾳ, ἡ πρόσληψις αὐτογενὴς παρείληπται, ἐκ τῆς φύσεως ἡμῶν ἐκλεγεῖσα διὰ Παρθένου σεμνῆς. Ὡς ἀπὸ τῆς γῆς ληφθέντες οἱ λίθοι, ηὐξήθη ἡ πρόσληψις διὰ τῆς φύσεως, καὶ ἡ Θεότης ἀρρύπωτος ἔμεινε διὰ τὴν φύσιν τὴν ἄχραντον. Δίχα σιδήρου ὁ ναὸς ᾠκοδομήθη· δίχα φθορᾶς καὶ πόνου ὁ Χριστὸς γεγέννηται. Μόνη ἡ γῆ ἐλειτούργησεν, ὡς καὶ μόνη ἡ Παρθένος συνείληφεν. Οὐκ ἐτμήθη ἡ πέτρα, οὐδὲ ᾐσθάνθη τεμνομένων τῶν λίθων ἡ γῆ· καὶ ἡ Παρθένος οὐκ ἐκινήθη, οὐδὲ ἐξ ἡδυπαθείας συνέλαβεν. Οὐκ ἄλλοθεν ἡ γῆ τοὺς λίθους λαβοῦσα παρέσχετο, ἀλλ᾽ αὐτὴ ἀπόνως καὶ ἀπείρως ἐξ αὑτῆς αὐτοὺς ἔδωκεν. Οὕτω καὶ ἐν τῇ Παρθένῳ οὐκ ἐπεισήχθη ἡ πρόσληψις, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ αὐτῆς εἴληπται· ἐπεὶ τροφὸς ἂν ἦν, καὶ οὐ μήτηρ· [ἡ] φύλαξ παρακαταθήκης, καὶ οὐ πηγὴ τῆς ἀρίστης τεκνογονίας.
Μετάφραση
Τι το απίστευτο υπάρχει λοιπόν στο να εφαρμόσει και ο Θεός μια τέτοια τέχνη στα αόρατα; Είτε στον Λόγο, καθώς εγκέντρισε την προσληφθείσα ανθρώπινη φύση, είτε σε αυτήν την ανθρώπινη φύση εγκεντρίζοντας τη Θεότητα; Το βέβαιο είναι ότι η Παρθένος δεν γέννησε από σπέρμα που εισήχθη εξωτερικά. Μη γένοιτο! Αλλά προσέφερε τη δική της ουσία ανέπαφη, και η σοφία οικοδόμησε τον οίκο της με αλαξεύτους λίθους. Δεν ακούστηκε ήχος σιδήρου κατά την οικοδόμηση· διότι και στην περίπτωση της Μαρίας δεν ενέργησε άνδρας, αλλά μόνη η Παρθένος. Οι λίθοι ήταν αυτοφυείς, χωρίς να έχουν κατασκευαστεί από ανθρώπους· έτσι και στη Μαρία, η προσληφθείσα φύση παρελήφθη αυτογενώς, έχοντας επιλεγεί από τη δική μας φύση μέσω της σεμνής Παρθένου. Όπως οι λίθοι ελήφθησαν από τη γη, έτσι αυξήθηκε και η ανθρώπινη φύση, και η Θεότητα παρέμεινε αμόλυντη χάρη στην άχραντη φύση. Χωρίς σίδηρο οικοδομήθηκε ο ναός· χωρίς φθορά και πόνο γεννήθηκε ο Χριστός. Μόνη η γη ενέργησε, όπως και μόνη η Παρθένος συνέλαβε. Δεν λαξεύτηκε ο βράχος, ούτε αισθάνθηκε η γη την αποκοπή των λίθων· έτσι και η Παρθένος δεν ταράχθηκε, ούτε συνέλαβε από σαρκική ηδυπάθεια. Η γη δεν προσέφερε τους λίθους λαμβάνοντάς τους από αλλού, αλλά η ίδια τους έδωσε από τον εαυτό της χωρίς πόνο και δίχως ανθρώπινη παρέμβαση. Έτσι και στην Παρθένο δεν εισήχθη έξωθεν η ανθρώπινη φύση, αλλά ελήφθη από την ίδια· επειδή διαφορετικά θα ήταν απλώς τροφός, και όχι μητέρα· φύλακας μιας παρακαταθήκης, και όχι πηγή της άριστης τεκνογονίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες