Τὸ μὲν δὴ ἔνατον ἔτος Δαρείου κατὰ τὴν ἑβδόμην καὶ ἑξηκοστὴν Ὀλυμπιάδα ἐκ τῆς τῶν παρ᾽ Ἕλλησι χρονογράφων παρίσταται ἱστορίας· ἀπὸ δὴ οὖν ταύτης ἐπὶ τὴν ἑκατοστὴν ἑκκαιδεκάτην Ὀλυμπιάδα, καθ᾽ ἣν Σέλευκος μετὰ τὴν Ἀλεξάνδρου τελευτὴν Συρίας ἁπάσης καὶ Βαβυλωνίας ἐκράτησεν, ἔτη γίνεται ςʹ· ἐντεῦθεν δ᾽ ἐπὶ τὴν τελευτὴν Σίμωνος Ἰουδαίων ἀρχιερέως τῆς κατὰ Συρίαν ἀρχῆς ζʹ καὶ οʹ καὶ ρʹ διαγενέσθαι ἡ πρώτη τῶν καλουμένων Μακκαβαϊκῶν σημαίνει γραφὴ, μέχρι τούτου περιγράφουσα τὴν ἱστορίαν· πάλιν δ᾽ ἐντεῦθεν τὰς τῶν ἱερέων διαδοχὰς ἀκριβέστατα ἐπισημαινόμενος ὁ Ἰώσηπος μετὰ Σίμωνα τὸν προδεδηλωμένον φησὶ καθηγήσασθαι τοῦ λαοῦ Ἰωάννην τὸν καὶ Ὑρκανὸν ἔτεσιν θʹ καὶ κʹ· τοῦτον δὲ διαδέξασθαι Ἀριστόβουλον, ὃν καὶ βασιλεῦσαι ἐνιαυτόν· μετὰ δὲ τοῦτον Ἀλέξανδρος ἔτεσι κζʹ, μεθ᾽ ὃν τὴν γυναῖκα Ἀλεξάνδραν, ἐφ᾽ ἣν τὰ πάντα ἀπὸ ἐνάτου ἔτους Δαρείου ἔτη συνάγεται υλδʹ, ὁπόσα δ᾽ ἂν γένοιτο ἐκ τῶν ξβʹ ἑβδομάδων ἐν αἷς οἱ χριστοὶ ἡγούμενοι, οὗτοι δ᾽ ἂν εἶεν οἱ ἀρχιερεῖς, ἀρξάμενοι ἀπὸ Κύρου τῶν τοῦ ἔθνους προέστησαν πραγμάτων· πρόδηλον γὰρ ἀπό τε τῆς ἱερᾶς γραφῆς, οὐ μὲν (μὴν) ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν προτεθεισῶν τοῦ Ἰωσήπου φωνῶν, ὡς ὅτι μετὰ τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος ἐπάνοδον, ἐξ αὐτοῦ Ἰησοῦ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου ἡγεμόσι καὶ ἄρχουσι τοῖς κατὰ διαδοχὴν ἐχρῶντο, μέχρι ὧν ὁ Ἰώσηπος ὀνομάζει Ἀσαμωνίου παίδων, οὓς ἡ γραφὴ Μακκαβαίους ὠνόμασεν, ὧν πρῶτος ἀρχιεράτευσεν Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος ἐπικληθεὶς, ὃς καὶ καθηγήσατο τοῦ λαοῦ τοὺς Ἀντιόχου τροπωσάμενος στρατηγούς· μεθ᾽ ὃν Ἰωνάθης ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁμοῦ τὴν ἀρχιερωσύνην καὶ τὴν τοῦ λαοῦ διαλαμβάνει προστασίαν· καὶ αὖθις τούτου ἀδελφὸς Σίμων ἀρχιερεὺς, μεθ᾽ ὃν Ὑρκανὸς, μεθ᾽ ὃν Ἰούδας, ὁ καὶ Ἀριστόβουλος, διαδέχεται· καὶ πρῶτος ἐπὶ τῇ ἀρχιερωσύνῃ καὶ βασιλείᾳ περιέθετο διάδημα· μεθ᾽ ὃν τὴν ἀρχιερωσύνην ὁμοῦ καὶ τὴν βασιλείαν παραλαβὼν Ἀλέξανδρος ἐπὶ διαδόχῳ γυναικὶ τελευτᾷ· ἐν ᾧ τῶν ἐν τῷ Δανιὴλ συμπερασθεισῶν ἑβδομάδων οἱ ἐξ ἱερέων ἄρχοντες χριστοὶ προσαγορευόμενοι διαλείπουσιν· ὥστε δηλοῦν τὸ φάσκον λόγιον, ἕως χριστοῦ ἡγουμένου, τόσασδε ἔσεσθαι ἑβδομάδας· ὡσεὶ σαφέστερον εἰρήκει, θʹ καὶ ξʹ διελεύσεσθαι ἐτῶν ἑβδομάδας, τοῦτ᾽ ἔστι χρόνων (ον) γʹ καὶ πʹ καὶ υʹ ἐτῶν, ἐν ᾧ χριστός τις καὶ ἀρχιερεὺς κατὰ διαδοχὴν ἡγούμενος τῶν τοῦ λαοῦ προστήσεται πραγμάτων.
Μετάφραση
Το ένατο έτος του Δαρείου, σύμφωνα με την ιστορία των Ελλήνων χρονογράφων, αντιστοιχεί στην εξηκοστή έβδομη Ολυμπιάδα. Από αυτήν, λοιπόν, μέχρι την εκατοστή δέκατη έκτη Ολυμπιάδα, κατά την οποία ο Σέλευκος, μετά τον θάνατο του Αλεξάνδρου, κυριάρχησε σε ολόκληρη τη Συρία και τη Βαβυλωνία, μεσολαβούν 196 έτη. Από εκεί και έπειτα, μέχρι τον θάνατο του Σίμωνα, αρχιερέα των Ιουδαίων, το πρώτο βιβλίο των λεγόμενων Μακκαβαίων, που περιγράφει την ιστορία μέχρι αυτού του σημείου, υποδηλώνει ότι παρήλθαν 177 έτη της συριακής κυριαρχίας. Και πάλι από εκεί, ο Ιώσηπος, επισημαίνοντας με μεγάλη ακρίβεια τις διαδοχές των ιερέων, αναφέρει ότι μετά τον προαναφερθέντα Σίμωνα, ηγήθηκε του λαού ο Ιωάννης, ο οποίος ονομαζόταν και Υρκανός, για 29 έτη. Αυτόν τον διαδέχθηκε ο Αριστόβουλος, ο οποίος βασίλευσε για ένα έτος. Μετά από αυτόν, κυβέρνησε ο Αλέξανδρος για 27 έτη, και μετά από αυτόν η σύζυγός του, η Αλεξάνδρα, μέχρι την εποχή της οποίας, όλα τα έτη από το ένατο έτος του Δαρείου ανέρχονται συνολικά σε 434. Αυτά είναι ακριβώς όσα θα προέκυπταν από τις 62 εβδομάδες κατά τις οποίες οι χριστοί ηγέτες –και αυτοί θα πρέπει να ήταν οι αρχιερείς– αναλαμβάνοντας από την εποχή του Κύρου, προΐσταντο των υποθέσεων του έθνους. Διότι είναι ολοφάνερο, τόσο από την Αγία Γραφή όσο βεβαίως και από τα προαναφερθέντα λόγια του Ιώσηπου, ότι μετά την επιστροφή από τη Βαβυλώνα, ξεκινώντας από τον ίδιο τον Ιησού, τον μέγα ιερέα, είχαν κατά διαδοχή ηγεμόνες και άρχοντες, μέχρι αυτούς που ο Ιώσηπος ονομάζει γιους του Ασαμωναίου, τους οποίους η Γραφή ονόμασε Μακκαβαίους. Πρώτος από αυτούς που έγινε αρχιερέας ήταν ο Ιούδας, ο οποίος επονομάστηκε Μακκαβαίος, και ο οποίος ηγήθηκε του λαού, τρέποντας σε φυγή τους στρατηγούς του Αντιόχου. Μετά από αυτόν, ο αδελφός του Ιωνάθης αναλαμβάνει ταυτόχρονα την αρχιερωσύνη και την προστασία του λαού. Και πάλι, αρχιερέας γίνεται ο αδελφός αυτού, ο Σίμων, τον οποίο διαδέχεται ο Υρκανός, και έπειτα ο Ιούδας, ο οποίος ονομάζεται και Αριστόβουλος. Αυτός πρώτος, μαζί με την αρχιερωσύνη και τη βασιλεία, φόρεσε διάδημα. Μετά από αυτόν, ο Αλέξανδρος, αφού ανέλαβε μαζί την αρχιερωσύνη και τη βασιλεία, πεθαίνει αφήνοντας ως διάδοχο τη γυναίκα του. Κατά την περίοδο αυτή ολοκληρώνονται οι εβδομάδες που αναφέρονται στον Δανιήλ, και εκλείπουν οι προερχόμενοι από τους ιερείς άρχοντες, οι οποίοι προσαγορεύονταν χριστοί. Ώστε το λόγιο που αναφέρει «μέχρι χριστού ηγουμένου», δηλώνει ότι θα υπάρξουν τόσες εβδομάδες, σαν να έλεγε πιο ξεκάθαρα ότι θα παρέλθουν 69 εβδομάδες ετών, δηλαδή μια χρονική περίοδος 483 ετών, κατά την οποία κάποιος χριστός και αρχιερέας, ως ηγέτης κατά διαδοχή, θα προΐσταται των υποθέσεων του λαού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες