καὶ γὰρ „οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι“ πάντες ἐμ<η>χανήσαντο ἀφορμήν, ἵνα ἀποκτείνωσιν τὸν Δανιὴλ τοῖς θηρίοις παραδόντες· ὁ δὲ θεὸς εἰδὼς τὴν ἐκείνων κακομηχανίαν καὶ τὴν τοῦ μακαρίου Δανιὴλ ἁπλότητα ἐρρύσατο αὐτὸν „ἐκ στόματος τῶν λεόντων“, ὥστε οὓς μὲν θέλει ῥύεται, οὓς δὲ θέλει παραλαμβάνει. εὑρίσκομεν γὰρ καὶ τοὺς ἑπτὰ μάρτυρας ἐπὶ Ἀντιόχου δεινὰς κολάσεις ὑπομείναντας καὶ ἐκ τοῦ κόσμου παραληφθέντας. τί οὖν; οὐκ ἠδύνατο ὁ θεὸς πατάξαι τὸν βασιλέα Ἀντίοχον καὶ ῥύσασθαι τοὺς ἑπτὰ ἀδελφούς; ἠδύνατο· ἀλλ’ <οὐκ ἠθέλησεν,> ἵνα ἡμέτερος τοῦτο γένηται ὑπογραμμός. εἰ γὰρ πάντας ἐρρύετο, τίς ἤμελλεν μαρτυρεῖν; εἰ δὲ πάντες ἐμαρτύρουν ἀποθνήσκοντες, ἐλέγετο ἂν ὑπό τινων ἀπίστων ὡς ἀδυνατοῦντος τοῦ θεοῦ <τοῦτο γίνεται>.
Μετάφραση
Διότι και «οι διοικητές και οι σατράπες» όλοι μηχανεύτηκαν αφορμή, για να σκοτώσουν τον Δανιήλ, παραδίδοντάς τον στα θηρία. Ο Θεός όμως, γνωρίζοντας τη δική τους κακοβουλία και την απλότητα του μακάριου Δανιήλ, τον έσωσε «από το στόμα των λεόντων», έτσι ώστε όποιους θέλει τους διασώζει, και όποιους θέλει τους παραλαμβάνει. Διότι βρίσκουμε και τους επτά μάρτυρες επί Αντιόχου να έχουν υπομείνει φοβερά βασανιστήρια και να έχουν παραληφθεί από τον κόσμο. Τι λοιπόν; Δεν μπορούσε ο Θεός να πατάξει τον βασιλιά Αντίοχο και να σώσει τους επτά αδελφούς; Μπορούσε· αλλά δεν το θέλησε, για να γίνει αυτό για εμάς υπόδειγμα. Διότι, αν τους διέσωζε όλους, ποιος θα επρόκειτο να μαρτυρήσει; Αν πάλι όλοι μαρτυρούσαν πεθαίνοντας, θα λεγόταν από κάποιους απίστους ότι αυτό γίνεται εξαιτίας της αδυναμίας του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες