ἕκαστα γὰρ τῶν εἰρημένων ἐπληροῦτο ἐπί τε τῆς πρώτης καὶ δευτέρας τοῦ ἱεροῦ κατασκαφῆς, προγνωσθέντα καὶ ἀναφωνηθέντα ἐν τοῖς εἰρημένοις ψαλμοῖς ὑπὸ τοῦ Ἀσάφ· τὰ δὲ δεύτερα, 〈τὰ〉 ἀπὸ τοῦ ἑβδομηκοστοῦ ὀγδόου, ἐπληροῦτο κατὰ τοὺς Ἀντιόχου χρόνους τοῦ κληθέντος Ἐπιφανοῦς, ὃς τῆς Συρίας βασιλεύσας ὑπάγεται μὲν τὰ Ἱεροσόλυμα μιαίνει δὲ τὸν ναὸν καὶ καθαιρεῖ τὸ θυσιαστήριον, ἔπειτα τοὺς Ἰουδαίους ἑλληνίζειν ἐπαναγκάζων, πλείστους ὅσους αὐτῶν ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας ὑπὲρ τοῦ οἰκείου νόμου καὶ τῆς πατρῴας εὐσεβείας ἀνῄρει, ποικίλαις προαικιζόμενος τιμωρίαις. εἰς ἐκεῖνον τοιγαροῦν τὸν καιρόν, καὶ εἰς τοὺς μετὰ ταῦτα τῷ Ἀντιόχῳ τὰ ἴσα πράξαντας ἀναφωνεῖ ὁ Ἀσὰφ τὰ ἀπὸ τοῦ ἑβδομηκοστοῦ ὀγδόου ψαλμοῦ. μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ ἡ τῶν καλουμένων Μακκαβαίων γραφή, τοῦτον ἔχουσα τὸν τρόπον· «καὶ προσεπισυνήχθησαν πρὸς Ἰάκειμον καὶ Βακχίδην συναγωγὴ γραμματέων ἐκζητοῦσα δίκαια», καὶ ἑξῆς ἐπιλέγει· «καὶ ὤμοσεν αὐτοῖς λέγων, οὐκ ἐκζητήσομεν ὑμῖν κακὸν καὶ τοῖς φίλοις ὑμῶν. καὶ ἐνεπίστευσαν αὐτῷ, καὶ συνέλαβεν ἐξ αὐτῶν ἑξήκοντα ἄνδρας, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ κατὰ τὸν λόγον Ἀσὰφ ὃν ἔγραψεν· ἔδωκαν τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, σάρκας ὁσίων σου τοῖς ζῴοις τῆς γῆς, αἵματα αὐτῶν ἐξέχεαν κύκλῳ Ἱερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων».
Μετάφραση
Διότι το καθένα από τα λεγόμενα εκπληρωνόταν τόσο κατά την πρώτη όσο και κατά τη δεύτερη καταστροφή του ιερού, τα οποία είχαν προγνωσθεί και διακηρυχθεί στους εν λόγω ψαλμούς από τον Ασάφ. Τα δεύτερα όμως, αυτά από τον εβδομηκοστό όγδοο ψαλμό, εκπληρώνονταν κατά τους χρόνους του Αντιόχου που ονομάστηκε Επιφανής, ο οποίος, αφού έγινε βασιλιάς της Συρίας, καθυπέταξε τα Ιεροσόλυμα, μόλυνε τον ναό και γκρέμισε το θυσιαστήριο, και έπειτα, εξαναγκάζοντας τους Ιουδαίους να εκελληνιστούν, θανάτωσε πάρα πολλούς από αυτούς, άνδρες και γυναίκες, επειδή υπερασπίζονταν τον δικό τους νόμο και την πατροπαράδοτη ευσέβεια, βασανίζοντάς τους προηγουμένως με ποικίλες τιμωρίες. Για εκείνον λοιπόν τον καιρό, καθώς και για όσους αργότερα έπραξαν τα ίδια με τον Αντίοχο, αναφωνεί ο Ασάφ τα λόγια από τον εβδομηκοστό όγδοο ψαλμό. Σε αυτόν τον λόγο μαρτυρεί και το βιβλίο των λεγόμενων Μακκαβαίων, το οποίο αναφέρει τα εξής: «και συγκεντρώθηκαν επιπλέον προς τον Ιάκειμο και τον Βακχίδη μια σύναξη γραμματέων αναζητώντας τα δίκαια», και στη συνέχεια προσθέτει: «και τους ορκίστηκε λέγοντας, δεν θα επιδιώξουμε να κάνουμε κακό σε εσάς και στους φίλους σας. Και τον εμπιστεύτηκαν, και συνέλαβε από αυτούς εξήντα άνδρες και τους σκότωσε σε μία ημέρα, σύμφωνα με τον λόγο του Ασάφ που έγραψε: έδωσαν τα νεκρά σώματα των δούλων σου ως τροφή στα πετεινά του ουρανού, τις σάρκες των οσίων σου στα ζώα της γης, έχυσαν το αίμα τους γύρω από την Ιερουσαλήμ, και δεν υπήρχε κανείς για να τους θάψει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες