Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:15

Διότι είναι γραμμένο: «Αλίμονο σε εκείνους που εκτελούν το έργο του Κυρίου με αμέλεια». Εάν λοιπόν και αυτή καθαυτή η πράξη δεν μένει ατιμώρητη, αν δεν εκτελείται με επιμέλεια, ποια τιμωρία θα ακολουθήσει εκείνους που έχουν εντελώς παρεκκλίνει στο σημείο να μη θέλουν καθόλου να την πράξουν; Εμπρός λοιπόν, όπως ακριβώς είπε ένας από τους μαθητές του Σωτήρος, «Αφού αναζωστείτε τις οσφύες της διανοίας σας, μένοντας νηφάλιοι, να ελπίσετε απόλυτα στη χάρη που σας προσφέρεται κατά την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού», χωρίς να συμμορφώνεστε με τις προηγούμενες επιθυμίες που είχατε μέσα στην άγνοιά σας, αλλά, σύμφωνα με τον Άγιο που σας κάλεσε, να γίνετε και εσείς άγιοι σε όλη τη διαγωγή σας. Διότι είναι γραμμένο ότι «Θα είστε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος». Διότι, όπως ακριβώς για τους κυβερνήτες των επίγειων πραγμάτων, οι πιο γνωστοί και από τους πιο στενούς συνεργάτες τους είναι όσοι είναι εξαιρετικά τολμηροί και έμπειροι στον πόλεμο, και εκείνοι που συνηθίζουν να διακρίνονται ιδιαίτερα στις πολεμικές παρατάξεις· έτσι και για τον πανάγιο Θεό, φίλοι θα ονομαστούν και κοντά Του θα βρίσκονται κατά τη διάθεση, όχι εκείνοι που έχουν εμπλακεί στις ακαθαρσίες της σάρκας και είναι περισσότερο προσκολλημένοι στις μέριμνες της παρούσας ζωής, αλλά εκείνοι που διαπρέπουν με τη λαμπρότητα των αρετών. Έπειτα, τι θα μπορούσε να υπάρχει, για όσους συνηθίζουν να σκέφτονται ορθά, καλύτερο από το να βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση; Ακόμη κι αν αναφέρει κάποιος τον επίγειο πλούτο, αυτός δεν είναι ασφαλής, δεν είναι με κανέναν τρόπο σταθερός και κινείται σαν σε ένα ολισθηρό μονοπάτι.

Αποδίδοντας δε πάλι το πρόσωπο του Φαραώ στη θεομάχο και αντίπαλη δύναμη, δηλαδή στον Σατανά, λέμε ότι το δυνατό και παράλληλα συνετό γένος του είναι μισητό και άκρως εχθρικό. Διότι δεν θα ανεχόταν τον ζυγό του, ούτε θα υπέκυπτε τον αυχένα στα ανόσια βουλεύματά του. Αντιθέτως, αντιστέκεται και αντιπαρατάσσεται γενναία, έχοντας την πνευματική πανοπλία, και με τις προσπάθειες προς την αρετή λαμπρύνει πάντοτε τη δική του ζωή. Το θηλυκό στοιχείο, όμως, είναι, όπως είπα, μαλθακό, ασύνετο και αδρανές, άπειρο στον πόλεμο, με παραλυμένα χέρια, χωρίς να γνωρίζει τοξοβολία και χωρίς να μπορεί να αρμοστεί με τα όπλα της δικαιοσύνης. Αυτό αγαπά και αποδέχεται, και προς αυτό ρέπει ολοκληρωτικά· διότι τιμά, όπως είπα, το άνανδρο και άτολμο στη μάχη γένος. Επομένως, όπως λέει ο θεσπέσιος Μελωδός: «Να φέρεστε με ανδρεία και ας κραταιώνεται η καρδιά σας, όλοι εσείς που ελπίζετε στον Κύριο». Και με ποιον τρόπο θα το κατορθώσουμε αυτό, μας το υποδεικνύει ο μαθητής του Χριστού λέγοντας: «Γι' αυτό, αφού αναζώσετε τις οσφύες της διανοίας σας, μένοντας τέλεια νηφάλιοι, ελπίστε στη χάρη που σας προσφέρεται με την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού· ως τέκνα υπακοής, μην συμμορφώνεστε με τις προηγούμενες επιθυμίες της εποχής της άγνοιάς σας, αλλά, σύμφωνα με τον Άγιο που σας κάλεσε, να γίνετε και εσείς άγιοι σε όλη τη διαγωγή σας· διότι είναι γραμμένο: Να είστε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος».

Διότι, ιδού, σου υπέδειξα την οδό των εντολών του Κυρίου, και δεν απέκρυψα τίποτα ώστε να μη σου αναγγείλω ολόκληρη τη βουλή του Θεού. Και εγώ μεν έχω ήδη εκπληρώσει τη διακονία μου προς εσένα· στο εξής λοιπόν, εσύ ο ίδιος, αφού αναζώσεις την οσφύ της διανοίας σου, σύμφωνα με τον Άγιο που σε κάλεσε, γίνε και εσύ άγιος σε όλη σου την αναστροφή. Διότι «να γίνετε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος», λέγει ο Κύριος. Γράφει δε και ο κορυφαίος των αποστόλων: «Εάν», λέγει, «επικαλείσθε ως Πατέρα εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, να αναστραφείτε με φόβο κατά τον χρόνο της παροικίας σας, γνωρίζοντας ότι δεν λυτρωθήκατε από τη μάταιη πατροπαράδοτη αναστροφή σας με φθαρτά πράγματα, με άργυρο ή χρυσό, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου».

Γι' αυτό και εγώ έκρινα δίκαιο να μη μιλήσω σήμερα από τον εαυτό μου προς την αγάπη σας, αλλά από όσα εκείνοι διδάσκουν θεόπνευστα, να παρουσιάσω ενώπιόν σας λίγα από τα πολλά προς υπενθύμισή σας. Από αυτά, πρώτος συμβουλεύει ο θείος και αδελφόθεος Ιάκωβος: «Ποιο είναι το όφελος, αδελφοί μου», λέει, «εάν κάποιος λέει ότι έχει πίστη, αλλά δεν έχει έργα; Μήπως μπορεί η πίστη να τον σώσει; Αλλά θα πει κάποιος: εσύ έχεις πίστη και εγώ έχω έργα. Δείξε μου την πίστη σου από τα έργα σου, και εγώ θα σου δείξω την πίστη μου από τα έργα μου. Εσύ πιστεύεις ότι ο Θεός είναι ένας· καλά κάνεις. Και τα δαιμόνια πιστεύουν και φρίττουν. Θέλεις να μάθεις, ώ άνθρωπε κενέ, ότι η πίστη χωρίς τα έργα είναι νεκρή;». Μάθε ότι «ο Αβραάμ ο πατέρας μας δικαιώθηκε από τα έργα, όταν προσέφερε τον γιο του Ισαάκ στο θυσιαστήριο. Βλέπεις ότι η πίστη ολοκληρώθηκε από τα έργα;». «Βλέπετε ότι ο άνθρωπος δικαιώνεται από τα έργα και όχι από την πίστη» μόνο; «Γι' αυτό, αφού περιζωστείτε τις οσφύες της διανοίας σας» με νήψη, λέει ο θείος Πέτρος, «στηρίξτε την τέλεια ελπίδα σας στη χάρη που σας προσφέρεται με την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού, ως τέκνα υπακοής, μη συμμορφούμενοι με τις προηγούμενες επιθυμίες της εποχής της άγνοιάς σας, αλλά σύμφωνα με τον Άγιο που σας κάλεσε, γίνετε και εσείς άγιοι σε όλη τη διαγωγή σας, διότι είναι γραμμένο: να γίνετε άγιοι, διότι εγώ είμαι άγιος».

Τι λοιπόν ζητά η Εκκλησία από τον Θεό; Αυτό ακριβώς που της δόθηκε η εντολή να ζητά από Αυτόν, δηλαδή τη βασιλεία Του, ώστε οι πιστοί να την κληρονομήσουν, για να γίνουν άγιοι σύμφωνα με τον Άγιο που τους κάλεσε. Αν όμως αυτά ζητά από τον Θεό και ικετεύει, είναι ολοφάνερο ότι και για αυτά τα ίδια ευχαριστεί: εύχεται να φτάσουν οι πιστοί στην τελειότητα μέσα στην αγιότητα, και για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο επόμενο να εκφράζει την ευγνωμοσύνη της σε Εκείνον που τους τελειοποίησε, για τους αγίους που έχουν ήδη φτάσει στην τελειότητα. Εξαιτίας αυτής της ευχαριστίας για τους αγίους, η ίδια η τελετή ονομάζεται Ευχαριστία. Διότι, αν και μνημονεύει εδώ και πολλά άλλα, ωστόσο οι άγιοι είναι ο τελικός σκοπός όλων και για χάρη αυτών ζητούνται όλα εκείνα. Επομένως, όταν ευχαριστεί για εκείνα, ευχαριστεί για την τελειοποίηση των αγίων.