Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:17

Δικό Του είναι και αυτό το δώρο, όπως είπα· διότι μας είπε: «Και πατέρα σας μην ονομάσετε κανέναν επί της γης· διότι ένας είναι ο Πατέρας σας, ο επουράνιος· και όλοι εσείς είστε αδελφοί.» Επειδή δηλαδή έγινε όμοιος με εμάς, γι' αυτό εμείς πλουτίσαμε με την αδελφοσύνη προς αυτόν. Μας προστάζει λοιπόν να έχουμε το θάρρος και να τον αποκαλούμε στις προσευχές Πατέρα. Με πολύ σοφό και οικονομικό τρόπο δίνει επίσης στους προσευχόμενους να κατανοήσουν και το εξής: εάν δηλαδή ονομάζουμε Πατέρα τον Θεό, και αξιωθήκαμε τόσο λαμπρής τιμής, πώς δεν θα ζήσουμε επάξια προς εκείνον που μας τίμησε; Αυτό είπε και κάποιος από τους αγίους αποστόλους: «Εάν επικαλείστε ως Πατέρα εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, με φόβο να πορευτείτε τον χρόνο της παροικίας σας.» <Αγιασθήτω το όνομά σου.> (A f. 149 b) Άραγε παρακαλούμε να προστεθεί αγιασμός στον πανάγιο Θεό; Και όμως, αυτό είναι εντελώς άτοπο. Διότι είναι πλήρης, όπως λέει ο ίδιος, από τον εαυτό του και μέσα στον εαυτό του παντέλειος, και αυτός είναι που χορηγεί στην κτίση τον αγιασμό από το δικό του πλήρωμα. Επιπλέον, είναι αφελές και καταγέλαστο να νομίζεται ότι αυτοί που προσεύχονται δεν κάνουν τις δεήσεις υπέρ του εαυτού τους, αλλά υπέρ αυτού. Τι σημαίνει λοιπόν το «Αγιασθήτω το όνομά σου;» Λέμε ότι δεν παρακαλούν να υπάρξει προσθήκη αγιασμού στον επί πάντων Θεό. Διότι ποιος είναι ανώτερός του, και μπορεί να του προσθέσει κάτι;

Διότι αυτό ακριβώς λέει και ο μέγας Πέτρος: «Εάν επικαλείσθε ως Πατέρα, λέγει, εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, με φόβο να διάγετε τον χρόνο της παροικίας σας.» —(A f. 212 b, E f. 242) Ίσως πεις μέσα σου: Έχω κηλιδωθεί από πολλή αμαρτία· έπειτα, πώς θα μπορούσα να γίνω καθαρός εγώ που έχω μολυνθεί τόσο πολύ; Άκουσε λοιπόν και τα δικά μας λόγια.

«Διότι η δρόσος που προέρχεται από εσένα, είναι θεραπεία για αυτούς.» Εφόσον, λοιπόν, βαδίζουμε προς την αιώνια ζωή και πρόκειται να επιστρέψουμε στην αρχική κατάσταση, ας αναδείξουμε τους εαυτούς μας άξιους να συνυπάρχουμε με τον Χριστό. Διότι είναι γραμμένο: «Να είστε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος». Και, όπως λέει ο μαθητής Του: «Αν επικαλείσθε ως Πατέρα Εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, με φόβο ας συμπεριφερθούμε κατά τον χρόνο της επίγειας διαμονής μας»· γνωρίζοντας καλά ότι τα πράγματα αυτού του βίου είναι μικρά, μαραίνονται εύκολα, χάνονται εντελώς και παρέρχονται όμοια με σκιές· ενώ τα αγαθά του Θεού είναι ακλόνητα, καλά στερεωμένα και παραμένουν αιώνια σε αυτούς που τα λαμβάνουν. Όσο, λοιπόν, το επιτρέπει ο καιρός, ας αποβάλουμε τους σαρκικούς και τους ψυχικούς μολυσμούς.

Διότι μέσω αυτού τα πάντα παρήχθησαν προς ύπαρξη, και αυτός είναι η ισχύς των πάντων, εφόσον βεβαίως υπάρχει και ως Κύριος των δυνάμεων. Αυτός, ο μέγας και αξιοθαύμαστος, και πέρα από κάθε νου και λόγο βραχίονας του Θεού και Πατέρα, έσωσε γι' αυτόν προφανώς το επί γης γένος. Διότι μέσω αυτού λάβαμε την καταλλαγή, και αυτός μας οδήγησε προς τον Θεό και Πατέρα. Και γι' αυτό έλεγε ξεκάθαρα: «Κανείς δεν έρχεται προς τον Πατέρα, παρά μόνο μέσω εμού.» Επομένως, αφού έχουμε συνδεθεί μέσω αυτού και εν αυτώ, και γίναμε μέτοχοι της θείας φύσεως, και ονομαζόμαστε γένος Θεού, και λάβαμε το λαμπρό αξίωμα της υιοθεσίας, ας θυμηθούμε έναν από τους αγίους αποστόλους, ο οποίος έγραψε τα εξής: «Εάν επικαλείστε ως Πατέρα αυτόν που κρίνει απροσωπόληπτα, σύμφωνα με το έργο του καθενός, να συμπεριφέρεστε με φόβο κατά τον χρόνο της επίγειας παροικίας σας, γνωρίζοντας ότι δεν ελευθερωθήκατε με φθαρτά πράγματα, με ασήμι ή χρυσάφι, από τη μάταιη πατροπαράδοτη διαγωγή σας, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, ως αμνού άμωμου και άσπιλου.» Πρέπει, λοιπόν, να υποτάξουμε τον αυχένα της διάνοιας στα θελήματα αυτού του σκοπού, και να σπεύσουμε να ακολουθήσουμε τα σωτήρια θεσπίσματά του, και μάλιστα γενναιόφρονα, «καθαρίζοντας τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος, επιτελώντας την αγιοσύνη με φόβο Θεού», όπως είναι γραμμένο.

Γνωρίζοντας, λοιπόν, αυτό, ας πολιτευθούμε πνευματικά, ώστε να αξιωθούμε την υιοθεσία του Θεού. Διότι όσοι καθοδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού, αυτοί είναι υιοί του Θεού. Διότι κανένα όφελος δεν έχουμε να κατέχουμε το όνομα των Χριστιανών, εάν δεν ακολουθούν και τα έργα, για να μην ειπωθεί τυχόν και σε εμάς το: Εάν ήσασταν τέκνα του Αβραάμ, θα κάνατε τα έργα του Αβραάμ. Διότι, εάν επικαλούμαστε ως πατέρα εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, ας διέλθουμε με φόβο τον χρόνο της παροικίας μας, χωρίς να αγαπάμε τον κόσμο, ούτε όσα υπάρχουν μέσα στον κόσμο. Διότι, εάν κάποιος αγαπά τον κόσμο, δεν υπάρχει μέσα του η αγάπη του Πατρός.

«Γι' αυτό, μην γίνεστε άφρονες, αλλά να κατανοείτε ποιο είναι το θέλημα του Θεού.» «Ποιος ανάμεσά σας είναι σοφός και συνετός; Ας δείξει με την καλή του διαγωγή τα έργα του με πραότητα.» «Να διατηρείτε καλή τη διαγωγή σας ανάμεσα στα έθνη, ώστε, σε ό,τι σας κατηγορούν ως κακοποιούς, βλέποντας τα καλά σας έργα να δοξάσουν τον Θεό κατά την ημέρα της επισκοπής Του.» «Αν επικαλείστε ως Πατέρα Εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, να διανύσετε τον χρόνο της παροικίας σας με φόβο.» Δεν είναι δυνατόν να ζει κανείς κατά Θεόν, χωρίς να πράττει τα πάντα με σωφροσύνη και δικαιοσύνη.

Διότι, ιδού, σου υπέδειξα την οδό των εντολών του Κυρίου, και δεν απέκρυψα τίποτα ώστε να μη σου αναγγείλω ολόκληρη τη βουλή του Θεού. Και εγώ μεν έχω ήδη εκπληρώσει τη διακονία μου προς εσένα· στο εξής λοιπόν, εσύ ο ίδιος, αφού αναζώσεις την οσφύ της διανοίας σου, σύμφωνα με τον Άγιο που σε κάλεσε, γίνε και εσύ άγιος σε όλη σου την αναστροφή. Διότι «να γίνετε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος», λέγει ο Κύριος. Γράφει δε και ο κορυφαίος των αποστόλων: «Εάν», λέγει, «επικαλείσθε ως Πατέρα εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, να αναστραφείτε με φόβο κατά τον χρόνο της παροικίας σας, γνωρίζοντας ότι δεν λυτρωθήκατε από τη μάταιη πατροπαράδοτη αναστροφή σας με φθαρτά πράγματα, με άργυρο ή χρυσό, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου».

Και αν επικαλείστε ως Πατέρα εκείνον που κρίνει απροσωπόληπτα σύμφωνα με το έργο του καθενός, πολιτευθείτε με φόβο Θεού κατά τον χρόνο της επίγειας παροικίας σας, γνωρίζοντας ότι δεν λυτρωθήκατε από τη μάταιη διαγωγή σας, την «πατροπαράδοτη, με φθαρτά πράγματα, με ασήμι ή χρυσάφι, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, ως αμνού άμωμου και άσπιλου». Γι' αυτό, «αποβάλλοντας κάθε κακία και κάθε δόλο και υποκρισίες και φθόνους και κάθε καταλαλιά, σαν νεογέννητα βρέφη επιποθήστε το λογικό και άδολο γάλα, ώστε με αυτό να αυξηθείτε, εφόσον γευτήκατε ότι ο Κύριος είναι αγαθός», ο οποίος και «αφού έπαθε κατά σάρκα, έχει παύσει από την αμαρτία, ώστε να μη ζει πλέον σύμφωνα με τις ανθρώπινες επιθυμίες, αλλά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού στον υπόλοιπο χρόνο της επίγειας ζωής· διότι είναι αρκετός για εσάς ο παρελθών χρόνος του βίου που πέρασε μέσα σε ασέλγειες». «Διότι αν ο Θεός δεν λυπήθηκε τους αγγέλους που αμάρτησαν, αλλά τους έριξε στα τάρταρα με δεσμά σκοταδιού και τους παρέδωσε για να τηρούνται για την κρίση, και δεν λυπήθηκε τον αρχαίο κόσμο, και καταδίκασε σε καταστροφή τις πόλεις των Σοδόμων και της Γομόρρας κάνοντάς τες στάχτη, θέτοντάς τες ως παράδειγμα για όσους θα ζούσαν μελλοντικά με ασέβεια», «θα έρθει η ημέρα του Κυρίου σαν κλέφτης μέσα στη νύχτα, κατά την οποία οι ουρανοί θα παρέλθουν με ορμητικό πάταγο, και τα στοιχεία της φύσεως, φλεγόμενα, θα διαλυθούν, και η γη και τα έργα που υπάρχουν σε αυτήν θα κατακαούν. Εφόσον λοιπόν όλα αυτά διαλύονται, ποταποί πρέπει να είστε εσείς με άγια διαγωγή και ευσέβεια, προσδοκώντας και επισπεύδοντας την παρουσία της ημέρας του Θεού;». «