Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:2

Του Ιακώβου μία, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Ιάκωβος, δούλος του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού, προς τις δώδεκα φυλές που βρίσκονται στη διασπορά, χαίρετε.» Του Πέτρου δύο· και της μεν πρώτης η αρχή είναι: «Ο Πέτρος, απόστολος του Ιησού Χριστού, προς τους εκλεκτούς παρεπιδήμους της διασποράς του Πόντου, της Γαλατίας, της Καππαδοκίας, της Ασίας και της Βιθυνίας, σύμφωνα με την πρόγνωση του Θεού Πατέρα, με τον αγιασμό του Πνεύματος, για υπακοή και ραντισμό με το αίμα του Ιησού Χριστού· η χάρη και η ειρήνη να πληθυνθεί σε εσάς.» Της δε δεύτερης η αρχή είναι: «Ο Συμεών Πέτρος και απόστολος του Ιησού Χριστού, προς εκείνους που έλαχαν ισότιμη με εμάς πίστη εν τη δικαιοσύνη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.» Του Ιωάννη τρεις· και της μεν πρώτης η αρχή είναι: «Εκείνο που υπήρχε από την αρχή, εκείνο που έχουμε ακούσει, εκείνο που έχουμε δει με τα μάτια μας, και τα χέρια μας ψηλάφησαν, περί του Λόγου της ζωής.» Της δε δεύτερης η αρχή είναι: «Ο πρεσβύτερος προς την εκλεκτή κυρία και τα τέκνα της, τους οποίους εγώ αγαπώ εν αληθεία.» Της δε τρίτης η αρχή είναι: «Ο πρεσβύτερος προς τον αγαπητό Γάιο, τον οποίο εγώ αγαπώ εν αληθεία.» Του Ιούδα μία, της οποίας η αρχή είναι: «Ο Ιούδας, δούλος του Ιησού Χριστού, αδελφός δε του Ιακώβου, προς τους κλητούς που έχουν αγαπηθεί εν τω Θεώ Πατρί και έχουν διατηρηθεί για τον Ιησού Χριστό.» Του αποστόλου Παύλου επιστολές δεκατέσσερις, οι οποίες αριθμούνται ως ένα βιβλίο.

Από τον μεν αμαρτωλό λαό ο Κύριος θα αφαιρέσει τον ισχυρό και την ισχυρή, σε εκείνον δε που πράττει το δίκαιο δίνει ισχύ. Διότι σε καθέναν που έχει, θα δοθεί. Και αφού ενδυναμωθεί για την τέλεση των αγαθών έργων, γίνεται άξιος της ευλογίας που προέρχεται από τον Θεό. Φαίνεται δε ότι η τελειότερη από τις ευλογίες είναι η ειρήνη, η οποία αποτελεί μια ευστάθεια του ηγεμονικού μέρους της ψυχής· ώστε ο ειρηνικός άνθρωπος να χαρακτηρίζεται από την ηρεμία του ήθους του· εκείνος δε που πολεμείται από τα πάθη δεν έχει γίνει ακόμη μέτοχος της ειρήνης του Θεού, την οποία ο Κύριος έδωσε στους μαθητές Του, και η οποία, υπερέχουσα κάθε νου, θα φρουρήσει τις ψυχές των αξίων. Αυτήν εύχεται και ο Απόστολος στις Εκκλησίες, λέγοντας: Χάρις σε εσάς και ειρήνη ας πληθυνθεί. Είθε, λοιπόν, εμείς, αφού αγωνιστούμε καλά και καταστρέψουμε το φρόνημα της σάρκας, το οποίο είναι έχθρα προς τον Θεό, όταν η ψυχή περιέλθει σε γαλήνια και ακύμαντη κατάσταση, να αναδειχθούμε υιοί της ειρήνης και να μετάσχουμε στην ευλογία του Θεού εν ειρήνη, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος νυν και αεί, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΒΙΒΛΙΟ 〈Β〉 Ο Θεόδωρος προς τις απανταχού διεσπαρμένες αδελφότητες. Κατηχητική. Η χάρη και η ειρήνη να πληθυνθεί σε εσάς· διότι είναι δίκαιο να απευθυνόμαστε με αποστολικά λόγια σε αυτούς που διώκονται για τον Χριστό. Ευλογητός ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος άνοιξε σε εμάς τους ταπεινούς θύρα, αν και φρουρούμαστε με ασφάλεια, ώστε να συνδεθούμε μέσω της γραπτής επικοινωνίας με εσάς, τους αγαπημένους μας αδελφούς. Πράγματι, ο λόγος του Θεού δεν δένεται, ακόμη και αν οι κρατούντες νομίζουν ότι τον δεσμεύουν. Πράγματι, οφείλουμε να χαιρόμαστε πολύ, διότι βλέπουμε σε εμάς τους ίδιους τους αμαρτωλούς τις εκβάσεις των θείων προφητειών. Ελάτε, αδελφοί, ας πούμε μαζί με τον απόστολο: ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού; Θλίψη ή στενοχώρια ή πείνα ή διωγμός ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα; Μήπως τα είπε αυτά μόνο για τον εαυτό του, και όχι και για εμάς, ώστε και εμείς να έχουμε τέτοια διάθεση απέναντι στον Θεό; Επομένως, ας μην αποκάμνουμε στις θλίψεις όπου βρισκόμαστε, αλλά ας αγαπούμε να υπομείνουμε με χαρά και τα υπολειπόμενα παθήματα. Διότι είναι ανεκλάλητη χαρά το να πάσχει κανείς για τον Χριστό και μαζί με τον Χριστό, όπως το έδειξαν όλοι οι άγιοι, μέχρι και τον Θαδδαίο τον δικό μας μάρτυρα και οποιονδήποτε άλλον ομολογητή αναχώρησε αργότερα είτε από τη φυλακή είτε από κάποιον άλλον τόπο εξορίας με καλή προθυμία και αξιοθαύμαστη πράξη.

Εσείς όμως, που είστε ευλογημένοι από τον Κύριο, οι οποίοι ζείτε κοινοβιακά ο ένας μαζί με τον άλλον, δύο ή τρεις μαζί —και όσο περισσότεροι, τόσο μεγαλύτερος ο έπαινος—, που μένετε στα οικήματά σας και δεν κάνετε άκαιρες εξόδους, παρά μόνο για τα αναγκαία, και μάλιστα σε αγορές και πανηγύρια, που υπηρετείτε ο ένας τον άλλον και με αυτόν τον τρόπο γίνεστε κύριοι του κόσμου και παραμένετε καθαροί από τη δουλοπρεπή δουλοκτησία, που διεκπεραιώνετε τα πάντα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και με ευπρέπεια· σε εσάς «είθε να πληθυνθεί η χάρις και η ειρήνη» και «είθε να δείτε τα αγαθά της άνω Ιερουσαλήμ», εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.