Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:23

Διότι ανακαινιστήκαμε εν Χριστώ, επιστρέφοντας μέσω του αγιασμού στο αρχαίο κάλλος της φύσης μας, δηλαδή στο κατ' εικόνα αποβάλλοντας την παλαιότητα που προέρχεται από την αμαρτία και κάθε φαυλότητα. Και απεκδυθήκαμε τον παλαιό άνθρωπο, ο οποίος φθείρεται σύμφωνα με τις απατηλές επιθυμίες, και ενδυθήκαμε τον νέο, ο οποίος ανακαινίζεται κατ' εικόνα εκείνου που τον έκτισε. Πάντως, εν Χριστώ έγινε η ανάπλαση και η λεγόμενη καινή κτίση, την οποία δεν λάβαμε από φθαρτή σπορά, αλλά διά του ζωντανού και αιώνιου Λόγου του Θεού. Λοιπόν, τον λαό που έχει συγκεντρωθεί από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα κάτω από τον ουρανό και έχει επικαλεστεί το όνομά μου, δεν τον κατασκεύασε κανείς άλλος, αλλά εγώ μάλλον στη δόξα μου τον κατασκεύασα, και τον έπλασα, και τον εποίησα. Και δόξα του Θεού και Πατρός θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ο Υιός, διότι δι' αυτού και εν αυτώ δοξάζεται, και σύμφωνα με το «Εγώ σε δόξασα επί της γης», το οποίο ειπώθηκε σαφώς από αυτόν. Διότι βεβαιώνουμε ότι αναπλάστηκαν διά αυτού, όπως είπα, όσοι πίστεψαν σε αυτόν, έχοντας στις ψυχές τους να αστράφτει το κάλλος της θείας φύσης μέσω της συμμόρφωσης προς αυτόν. Κάτι τέτοιο είπε και ο θεσπέσιος Ψαλμωδός: «Θα αναγγελθεί στον Κύριο η επερχόμενη γενεά, και ο λαός που κτίζεται θα αινέσει τον Κύριο». Προσθέτοντας δε σε αυτά ότι «Και εξήγαγα λαό τυφλό», καθιστά προφανή την πέρα από κάθε λόγο και αληθινά αξιοθαύμαστη υπεροχή της δικής του δύναμης.

Μας παραγγέλλει δε και ο πάνσοφος Παύλος γράφοντας τα εξής: «Μην συμμορφώνεστε με τον αιώνα τούτο, αλλά να μεταμορφώνεστε με την ανακαίνιση του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο». Έχουμε δε λάβει την προσταγή να απεκδυθούμε τον παλαιό άνθρωπο και να ενδυθούμε τον νέο, ο οποίος ανακαινίζεται κατ' εικόνα εκείνου που τον έκτισε. Σε κτίζω λοιπόν εγώ, λέει, όχι σαν τον άνθρωπο χαλκουργό που κατασκευάζει τα υλικά σκεύη με εργαλεία και φωτιά, αλλά μάλλον με κάποια άρρητη και νοητή μεταστοιχείωση, και ανάπλαση, και σαν μια πνευματική αναγέννηση, την οποία βεβαίως και ο ίδιος ο Σωτήρας κάποτε διευκρίνιζε στον Νικόδημο, λέγοντας: «Αμήν, αμήν σας λέω, εάν κάποιος δεν γεννηθεί από ύδωρ και Πνεύμα, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού». Διότι έχουμε γεννηθεί όχι από φθαρτή σπορά, αλλά διά του ζωντανού και αιώνιου Λόγου του Θεού. Έτσι κτίζει ο Χριστός, αναμορφώνοντας μέσω του αγιασμού προς τον εαυτό Του αυτούς που πιστεύουν, και επαναφέροντάς τους στη σωτηρία. Διότι μας κτίζει όχι για την απώλεια, δηλαδή όχι πλέον για τη φθορά και τον θάνατο, αλλά για μακραίωνα βίο και ατελεύτητη ζωή.

...για να μας διδάξει να μην είμαστε ράθυμοι ως προς αυτό· αλλά μάλλον να εντείνουμε τις δεήσεις, όχι στεκόμενοι στη μέση των πλατειών (διότι αυτό το έκαναν κάποιοι από τους Ιουδαίους, και αυτοί είναι οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, κάνοντας την πράξη αυτή αφορμή κενοδοξίας), αλλά μάλλον κατ' ιδίαν, με ησυχία και αποτραβηγμένα, και σαν να μιλάμε μόνοι στον μόνο Θεό, με καθαρό και απερίσπαστο νου. Διότι έπρεπε για κάθε αγαθό και ωφελιμότατο πράγμα, αρχή και δάσκαλος να μη γίνει κάποιος άλλος για εμάς, αλλά ο Ίδιος που πρωτεύει στα πάντα και δέχεται τις δεήσεις όλων. <Είπε δε σε αυτούς: Όταν προσεύχεστε, να λέτε: Πάτερ ημών, κ.λπ.> (A f. 149) Ω, τι μεγάλη αφθονία! Ω, γαληνότητα ασύγκριτη, που αρμόζει μόνο σε Αυτόν! Μας χαρίζει τη δική Του δόξα, αναβιβάζει τον δούλο στο αξίωμα του ελεύθερου, επιτρέπει να ονομάζουμε τον Θεό Πατέρα, ως ευρισκόμενους πλέον στην τάξη των υιών. Από Αυτόν δε έχουμε λάβει και αυτό μαζί με τα άλλα· και θα το μαρτυρήσει ο σοφός Ιωάννης λέγοντας για Αυτόν: «Όσοι δε τον έλαβαν, τους έδωσε την εξουσία να γίνουν τέκνα Θεού.» Διότι έχουμε μεταμορφωθεί προς υιοθεσία, δια της πνευματικής γεννήσεως, η οποία συντελείται μέσα μας όχι από φθαρτή σπορά, αλλά δια του λόγου του ζώντος και αιώνιου Θεού, καθώς είναι γραμμένο: «Διότι, επειδή το θέλησε, μας γέννησε με τον λόγο της αληθείας, για να είμαστε εμείς μια απαρχή των δικών Του κτισμάτων.» Διότι έτσι είπε κάποιος από τους αγίους αποστόλους.

Πέτρος. Αγαπήστε θερμά ο ένας τον άλλον, αφού έχετε αναγεννηθεί όχι από φθαρτό σπόρο, αλλά μέσω του Λόγου του Θεού, ο οποίος ζει και παραμένει. Ιωάννης. Εκείνο που υπήρχε από την αρχή, εκείνο που έχουμε ακούσει, εκείνο που έχουμε δει με τα μάτια μας, εκείνο που είδαμε και τα χέρια μας ψηλάφησαν, σχετικά με τον Λόγο της ζωής.