Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 1:4

Διότι έχει λεχθεί ότι οι κληρονόμοι της εισάγονται σε κληρονομιά άφθαρτη, αμίαντη και αμάραντη, η οποία φυλάσσεται στους ουρανούς. Σε αυτήν προσκαλώντας τους άξιους ο Σωτήρας είπε: Ελάτε εκ δεξιών μου, οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς. Αφού κυριεύθηκε από τον πόθο γι' αυτήν εκείνος που λέει τον προκείμενο ψαλμό, αναπέμπει προσευχή προς τον Θεό που την ετοίμασε, ώστε να αξιωθεί να αναδειχθεί κληρονόμος της σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη· όπως ακριβώς και η επιγραφή «υπέρ τῆς κληρονομούσης» υποδηλώνει τη δική του ψυχή.

Είπε δε προς αυτόν ο Βαρλαάμ: Ευλογητός ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος, σύμφωνα με το πολύ του έλεος, σε αναγέννησε σε ελπίδα ζωντανή, σε κληρονομιά άφθαρτη και αμίαντη και αμάραντη, που φυλάσσεται στους ουρανούς, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω μας διά του Αγίου Πνεύματος. Διότι σήμερα, αφού ελευθερώθηκες από την αμαρτία, υποτάχθηκες ως δούλος στον Θεό, λαμβάνοντας τον αρραβώνα της αιώνιας ζωής, και, εγκαταλείποντας το σκοτάδι, ντύθηκες το φως, αφού κατατάχθηκες στην ελευθερία της δόξας των τέκνων του Θεού. Διότι, «σε όσους», λέει, «τον δέχτηκαν, έδωσε την εξουσία να γίνουν τέκνα Θεού, σε αυτούς που πιστεύουν στο όνομά του»· ώστε δεν είσαι πλέον δούλος, αλλά υιός και κληρονόμος του Θεού διά του Ιησού Χριστού εν Αγίω Πνεύματι. Γι' αυτό, αγαπητέ, φρόντισε να βρεθείς ενώπιόν του άσπιλος και αμώμητος, εργαζόμενος το αγαθό πάνω στο θεμέλιο της πίστεως· διότι η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή, όπως ακριβώς και τα έργα χωρίς πίστη, καθώς θυμάμαι ότι σου έχω μιλήσει γι' αυτό και πρωτύτερα.

Επομένως, όπως προείπα, επειδή τη λύπη της ψυχής, δηλαδή τον πόνο —διότι και τα δύο ταυτίζονται—, την προκαλεί η ηδονή των αισθήσεων, ενώ τη λύπη των αισθήσεων, δηλαδή τον πόνο, από τη φύση της τη δημιουργεί η ηδονή της ψυχής, εύλογα εκείνος που ποθεί τη ζωή της ελπίδας, του Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού μέσω της ανάστασης των νεκρών για μία κληρονομιά άφθαρτη, αμίαντη και αμάραντη, που φυλάσσεται στους ουρανούς, ως προς την ψυχή έχει αγαλλίαση και ανεκλάλητη χαρά, καθώς ευφραίνεται ακατάπαυστα με την ελπίδα των μελλοντικών αγαθών, ως προς τη σάρκα όμως και τις αισθήσεις έχει λύπη, δηλαδή τους πόνους που της προκαλούνται από τους ποικίλους πειρασμούς και τις συνακόλουθες οδύνες. Διότι κάθε αρετή συνοδεύεται από ηδονή και πόνο: πόνο της σάρκας, που στερείται την ευχάριστη και απαλότερη αίσθηση, και ηδονή της ψυχής, η οποία εντρυφά στους πνευματικούς λόγους που είναι καθαροί από κάθε τι αισθητό.

Διότι θα έλθει η ημέρα του Κυρίου σαν κλέφτης, κατά την οποία οι ουρανοί θα παρέλθουν με πάταγο, τα δε στοιχεία της φύσεως φλεγόμενα θα διαλυθούν, και η γη και τα έργα που υπάρχουν σε αυτήν θα κατακαούν· νέους δε ουρανούς και νέα γη προσδοκούμε, σύμφωνα με τις επαγγελίες του. Διότι τα βλεπόμενα είναι πρόσκαιρα, ενώ τα μη βλεπόμενα είναι αιώνια. Αυτά πάντοτε συλλογιζόμενοι και έχοντάς τα στον νου μας, και πιστεύοντας ότι θα τα έχουμε ως δική μας κληρονομιά, καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια να βρεθούμε άσπιλοι και αμώμητοι ενώπιον του Θεού· γι' αυτό δεν φοβόμαστε τα βασανιστήριά σας και δεν δειλιούμε μπροστά στις απειλές σας· διότι μάθαμε να μη φοβόμαστε εκείνους που φονεύουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να φονεύσουν την ψυχή. Και βδελυσσόμαστε τις υποσχέσεις σας, διότι χωρίζουν από τον Θεό και ενώνουν με τους δαίμονες. Διότι ανώτερες υποσχέσεις μάς έχει δωρίσει ο Χριστός, ο Δεσπότης των όλων, κληρονομιά άφθαρτη και αμίαντη, αμόλυντη και αμάραντη, η οποία φυλάσσεται στους ουρανούς, και αγαθά τα οποία μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν, τα οποία ετοίμασε ο Θεός για εκείνους που τον αγαπούν. Δεν θέλουμε να γίνουμε φίλοι επίγειου βασιλιά, όντας γένος εκλεκτό και βασίλειο ιεράτευμα, φέροντας τον τίτλο του αγίου έθνους και του περιούσιου λαού. Δεν καταδεχόμαστε να καυχόμαστε για τα δικά σας αξιώματα, αφού είμαστε τέκνα του Θεού και κατέχουμε αξία σύμφωνα με το μέτρο της πίστεως.