Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 2:19

Παραγγέλλει και ο Απόστολος Πέτρος λέγοντας: να υποτάσσεστε όχι μόνο στους αγαθούς και τους επιεικείς, αλλά και στους σκληρούς. Διότι αυτό αποτελεί χάρη ενώπιον του Θεού, το να υπομένει κανείς θλίψεις πάσχοντας άδικα, εξαιτίας της συνειδήσεώς του προς τον Θεό. Διότι, ποια δόξα υπάρχει, εάν όταν αμαρτάνετε και τιμωρείστε, δείχνετε υπομονή; Εάν όμως, όταν πράττετε το αγαθό και πάσχετε, δείχνετε υπομονή, αυτό αποτελεί χάρη ενώπιον του Θεού. Διότι σε αυτό κληθήκατε, επειδή και ο Χριστός πέθανε για εμάς, αφήνοντάς μας υπόδειγμα, ώστε να ακολουθήσουμε τα ίχνη του. Εκείνος, ο οποίος δεν έπραξε αμαρτία ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του, ο οποίος, όταν τον λοιδορούσαν, δεν ανταπέδιδε τις λοιδορίες, όταν έπασχε δεν απειλούσε, αλλά παρέδιδε την κρίση σε Εκείνον που κρίνει δίκαια.

«Όσοι δε έχουν πιστούς κυρίους, ας μην τους καταφρονούν επειδή είναι αδελφοί, αλλά μάλλον ας τους υπηρετούν, διότι είναι πιστοί και αγαπητοί εκείνοι που γίνονται μέτοχοι της ευεργεσίας.» «Οι υπηρέτες, να υποτάσσεστε με κάθε σεβασμό στους κυρίους σας, όχι μόνο στους αγαθούς και επιεικείς, αλλά και στους δύστροπους. Διότι αυτό αποτελεί χάρη ενώπιον του Θεού, εάν κάποιος, εξαιτίας της συνειδήσεώς του προς τον Θεό, υπομένει θλίψεις, πάσχοντας άδικα.» Οι υπηρέτες ας μην αποφεύγουν να δείχνουν αφοσίωση στους κυρίους τους.

Άνδρας απείραστος είναι αδόκιμος. Και ακόμη, αδελφοί μου, λάβετε ως υπόδειγμα κακοπάθειας και μακροθυμίας τους προφήτες, οι οποίοι μίλησαν στο όνομα του Κυρίου. «Ιδού, μακαρίζουμε αυτούς που υπομένουν». Σε συμφωνία με αυτά, και ο κορυφαίος των αποστόλων Πέτρος συμβουλεύει και λέει: «αν είναι ανάγκη να λυπηθείτε μέσα σε ποικίλους πειρασμούς, ώστε η δοκιμασμένη πίστη σας, που είναι πολυτιμότερη από το χρυσάφι το οποίο φθείρεται αλλά δοκιμάζεται με τη φωτιά, να βρεθεί για έπαινο και τιμή και δόξα κατά την αποκάλυψη του Ιησού Χριστού». Και πάλι: «Αυτό είναι χάρη, αν κάποιος χάριν της συνείδησής του απέναντι στον Θεό, υποφέρει λύπες πάσχοντας άδικα· διότι τι είδους δόξα είναι αν αμαρτάνετε, ραπίζεστε και το υπομένετε; Αν όμως αγαθοποιώντας και πάσχοντας το υπομένετε, αυτό είναι χάρη ενώπιον του Θεού. Διότι γι' αυτό κληθήκατε, επειδή και ο Χριστός έπαθε για εμάς, αφήνοντάς μας υπόδειγμα, για να ακολουθήσετε τα ίχνη του· ο οποίος δεν έπραξε αμαρτία, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του· ο οποίος, όταν λοιδορούνταν δεν ανταπέδιδε τις λοιδορίες, όταν έπασχε δεν απειλούσε, αλλά άφηνε την υπόθεση σε εκείνον που κρίνει δίκαια». Μαζί με αυτούς και το στόμα του Χριστού, ο Παύλος, λέει ότι «αφού δικαιωθήκαμε από την πίστη, έχουμε ειρήνη με τον Θεό· και όχι μόνο αυτό, αλλά καυχώμαστε και στις θλίψεις, γνωρίζοντας ότι η θλίψη κατεργάζεται την υπομονή, η υπομονή τη δοκιμή, και η δοκιμή την ελπίδα· και η ελπίδα δεν καταισχύνει».

Η πραγματεία εδώ αφορά τρία αγαθά, όπως είπαμε: τη μακροθυμία, τη μετάνοια και την κατά Θεόν υπομονή, είτε πάσχει κάποιος δίκαια είτε άδικα, και αυτό μου το βεβαιώνει ο Πέτρος, ο κορυφαίος των αποστόλων, λέγοντας σαφώς: «Διότι αυτό είναι χάρις», λέει, «εάν εξαιτίας της συνειδήσεως του Θεού υπομένει κανείς λύπες, πάσχοντας άδικα».