Αὐτὸς τοίνυν ὁ ἅγιος Λόγος ὁ ζῶν ὁ ἐνυπόστατος, ὁ βασιλεὺς ὁ ἐπουράνιος, ὁ υἱὸς ὁ γνήσιος, ὁ ἀεὶ 〈ὢν〉 σὺν πατρί, ὁ ἐκ πατρὸς προελθών, τὸ «ἀπαύγασμα τῆς δόξης, ὁ χαρακτὴρ τῆς ὑποστάσεως», «ἡ εἰκὼν τοῦ πατρὸς» ἐν ἀληθείᾳ, ὁ σύνθρονος τοῦ φύσαντος, «οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος», «ὁ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν», ὁ σοφία ὢν ἐκ σοφίας, ὁ πηγὴ ὢν ἐκ πηγῆς («ἐμέ», γάρ φησιν «ἐγκατέλιπον πηγὴν ὕδατος ζωῆς καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους»), ὁ ποταμὸς ὁ ἀένναος, ὁ «εὐφραίνων τοῖς ὁρμήμασι τὴν πόλιν τοῦ θεοῦ», ὁ ἐκ τῆς πηγῆς προελθών, «ἐξ οὗπερ, 〈ὥς〉 φησι, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσι», τὸ σκῆπτρον Δαυίδ, ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί, τὸ ἄνθος τὸ ἀπ᾽ αὐτῆς, ὁ λέων, ὁ βασιλεὺς ὁ ἐκ φυλῆς Ἰούδα, τὸ πρόβατον τὸ λογικόν, ὁ λίθος ὁ ζῶν, ὁ «τῆς μεγάλης βουλῆς ἄγγελος», ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀληθείᾳ γεγονὼς καὶ θεὸς ἐν ἀληθείᾳ ὑπάρχων, μὴ τραπεὶς τὴν φύσιν, μὴ ἀλλοιώσας τὴν θεότητα, ὁ γεννηθεὶς ἐν σαρκί, ὁ σαρκωθεὶς Λόγος.
Μετάφραση
Αυτός, λοιπόν, ο άγιος Λόγος, ο ζωντανός και ενυπόστατος, ο επουράνιος βασιλιάς, ο γνήσιος Υιός, αυτός που υπάρχει πάντοτε μαζί με τον Πατέρα, αυτός που προήλθε από τον Πατέρα, το «απαύγασμα της δόξης, ο χαρακτήρ της υποστάσεως», η αληθινή «εικόνα του Πατρός», ο σύνθρονος του Γεννήτορα, «του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος», «ο κριτής ζώντων και νεκρών», αυτός που είναι σοφία από σοφία, πηγή από πηγή (διότι λέει: «εμένα εγκατέλειψαν, την πηγή του ύδατος της ζωής, και έσκαψαν για τον εαυτό τους λάκκους συντετριμμένους»), ο αέναος ποταμός, αυτός που «ευφραίνει με τα ορμητικά του νερά την πόλη του Θεού», αυτός που προήλθε από την πηγή, από τον οποίο, όπως λέει, «ποταμοί θα ρεύσουν από την κοιλία του», το σκήπτρο του Δαβίδ, η ρίζα του Ιεσσαί, το άνθος που βγήκε από αυτήν, ο λέων, ο βασιλιάς από τη φυλή του Ιούδα, το λογικό πρόβατο, ο ζωντανός λίθος, ο «άγγελος της μεγάλης βουλής», αυτός που έγινε αληθινά άνθρωπος και υπάρχει αληθινά Θεός, χωρίς να υποστεί τροπή στη φύση του, χωρίς να αλλοιώσει τη θεότητα, αυτός που γεννήθηκε κατά σάρκα, ο σαρκωθείς Λόγος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες