Εἴ τις οὖν ἐθέλει ζωὴν ἀγαπᾶν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς, παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον· ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ καὶ ποιησάτω τὸ ἀγαθόν. Κακὸν οὖν γαστριμαργία καὶ μέθη καὶ ἀσωτία· κακὸν φιλαργυρία, πλεονεξία καὶ ἀδικία· κακὸν κενοδοξία, θρασύτης καὶ ὑπερηφανία. Ἐκκλινάτω οὖν πᾶς ἀπὸ τῶν τοιούτων κακῶν καὶ ἐργαζέσθω τὰ ἀγαθά. Τίνα ταῦτα; τὴν ἐγκράτειαν, τὴν νηστείαν, τὴν σωφροσύνην, τὴν δικαιοσύνην, τὴν ἐλεημοσύνην, τὴν μακροθυμίαν, τὴν ἀγάπην, τὴν ταπείνωσιν, ἵνα μεταλάβωμεν ἀξίως τοῦ τυθέντος ὑπὲρ ἡμῶν ἀμνοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ λάβωμεν ἐντεῦθεν τὸν ἀρραβῶνα τῆς ἀφθαρσίας καὶ φυλάξωμεν παρ’ ἑαυτοῖς εἰς πληροφορίαν τῆς ἐν οὐρανοῖς ἡμῖν ἐπηγγελμένης κληρονομίας. Ἀλλὰ δυσάνυστον τὸ ἀγαθὸν καὶ αἱ ἀρεταὶ δυσκολώτεραί εἰσι τῶν κακιῶν; Ἐγὼ μὲν οὐχ ὁρῶ τοῦτο· καὶ γὰρ πλείους αὐτόθεν ὑφίσταται πόνους ὁ μέθυσος καὶ ἀκρατὴς τοῦ ἐγκρατοῦς καὶ ὁ ἀκόλαστος τοῦ σωφρονοῦντος καὶ ὁ σπεύδων πλουτεῖν τοῦ ἐν αὐταρκείᾳ ζῶντος καὶ ὁ δόξαν ἑαυτῷ περιθέσθαι ζητῶν τοῦ ἐν ἀφανείᾳ διάγοντος· ἀλλ’ ἐπεὶ διὰ τὴν ἡμετέραν ἡδυπάθειαν δυσκολώτεραι ἡμῖν φαίνονται αἱ ἀρεταί, βιασώμεθα ἡμᾶς αὐτούς· «βιαστὴ γάρ ἐστι», φησὶν ὁ Κύριος, «ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν».
Μετάφραση
Εάν λοιπόν κάποιος θέλει να αγαπά τη ζωή και να δει αγαθές ημέρες, ας συγκρατήσει τη γλώσσα του από το κακό και τα χείλη του από το να λαλήσουν δόλο· ας απομακρυνθεί από το κακό και ας πράξει το αγαθό. Κακό λοιπόν είναι η γαστριμαργία, η μέθη και η ασωτία· κακό η φιλαργυρία, η πλεονεξία και η αδικία· κακό η κενοδοξία, η θρασύτητα και η υπερηφάνεια. Ας απομακρυνθεί, επομένως, ο καθένας από τέτοιου είδους κακά και ας εργάζεται τα αγαθά. Ποια είναι αυτά; Την εγκράτεια, τη νηστεία, τη σωφροσύνη, τη δικαιοσύνη, την ελεημοσύνη, τη μακροθυμία, την αγάπη, την ταπείνωση, ώστε να μεταλάβουμε αξίως τον Αμνό του Θεού που θυσιάστηκε για εμάς και να λάβουμε από εδώ τον αρραβώνα της αφθαρσίας και να τον φυλάξουμε μέσα μας προς πλήρη βεβαιότητα της κληρονομίας που μας έχει υποσχεθεί στους ουρανούς. Αλλά μήπως το αγαθό είναι δυσκατόρθωτο και οι αρετές είναι πιο δύσκολες από τις κακίες; Εγώ τουλάχιστον δεν το βλέπω έτσι· διότι, από την ίδια τη φύση των πραγμάτων, περισσότερους κόπους υφίσταται ο μέθυσος και ο ακρατής από τον εγκρατή, και ο ακόλαστος από τον σώφρονα, και αυτός που βιάζεται να πλουτίσει από εκείνον που ζει με αυτάρκεια, και αυτός που ζητά να περιβληθεί με δόξα από εκείνον που ζει στην αφάνεια. Αλλά επειδή, εξαιτίας της δικής μας ηδυπάθειας, μας φαίνονται δυσκολότερες οι αρετές, ας ασκήσουμε βία στον εαυτό μας· «διότι η βασιλεία των ουρανών», λέει ο Κύριος, «κατακτιέται με βία, και οι βιαστές την αρπάζουν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες