Παράδοξον δὲ καὶ οὐδενὶ τῶν ὄντων ἀθαύμαστον ὅτι σῶμα μὲν ἀνεβίω, τὸ τῇ φύσει φθαρτόν· συνήνωτο γὰρ τῷ ἀφθάρτῳ Λόγῳ. Ψυχὴ δὲ ἡ θεία, τὴν πρὸς αὐτὸν λαχοῦσα συνδρομήν τε καὶ ἕνωσιν, καταπεφοίτηκε μὲν εἰς ᾅδου, θεοπρεπεῖ δὲ δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ χρωμένη, καὶ τοῖς ἐκεῖσε πνεύμασι κατεφαίνετο. Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε «τοῖς ἐν δεσμοῖς· Ἐξέλθετε, καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει· Ἀνακαλύφθητε.» Καί μοι δοκεῖ φάναι τι τοιοῦτον καὶ ὁ θεσπέσιος Πέτρος περί τε τοῦ Θεοῦ Λόγου καὶ τῆς καθ᾽ ἕνωσιν οἰκονομικὴν γεγενημένης αὐτοῦ ψυχῆς· «Κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πάσχειν ἢ κακοποιοῦντας, ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς ἅπαξ ὑπὲρ ἁμαρτιῶν ἀπέθανε, δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων, ἵν᾽ ἡμᾶς προσαγάγῃ τῷ Θεῷ, θανατωθεὶς 〈μὲν〉 σαρκί, ζωοποιηθεὶς δὲ πνεύματι. Ἐν ᾧ, φησί, καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν, ἀπειθήσασί ποτε.» Οὐδὲ γάρ, οἶμαι, φαῖεν ἂν ὡς γυμνὴ καὶ καθ᾽ ἑαυτὴν ἡ θεότης τοῦ Μονογενοῦς καταπεφοίτηκε μὲν εἰς ᾅδου, διεκήρυξε δὲ τοῖς ἐκεῖσε πνεύμασιν, ἄποπτος οὖσα παντελῶς· κρεῖττον γὰρ ἀεὶ τοῦ ὁρᾶσθαι τὸ θεῖον.
Μετάφραση
Είναι παράδοξο και αξιοθαύμαστο σε όλους το ότι το σώμα αναβίωσε, αυτό που από τη φύση του είναι φθαρτό· διότι είχε ενωθεί με τον άφθαρτο Λόγο. Η δε θεία ψυχή, η οποία έλαβε τη συμπόρευση και την ένωση με Αυτόν, κατήλθε μεν στον άδη, και κάνοντας χρήση θεοπρεπούς δύναμης και εξουσίας, εμφανίστηκε στα πνεύματα που βρίσκονταν εκεί. Γι' αυτόν τον λόγο και έλεγε: «σε όσους βρίσκονται στα δεσμά: Εξέλθετε, και σε όσους βρίσκονται στο σκοτάδι: Φανερωθείτε.» Και μου φαίνεται ότι κάτι τέτοιο αναφέρει και ο θεσπέσιος Πέτρος τόσο για τον Θεό Λόγο όσο και για την ψυχή Του, η οποία ενώθηκε μαζί Του κατά οικονομία: «Διότι είναι προτιμότερο να πάσχετε κάνοντας το καλό, εάν αυτό θέλει το θέλημα του Θεού, παρά κάνοντας το κακό, επειδή και ο Χριστός πέθανε μία φορά για τις αμαρτίες, δίκαιος υπέρ αδίκων, για να μας προσαγάγει στον Θεό, θανατώθηκε μεν ως προς τη σάρκα, αλλά ζωοποιήθηκε ως προς το πνεύμα. Με το οποίο, λέει, πορεύτηκε και κήρυξε και στα πνεύματα που βρίσκονταν στη φυλακή, τα οποία είχαν απειθήσει άλλοτε.» Διότι, νομίζω, δεν θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η θεότητα του Μονογενούς κατήλθε γυμνή και καθ' εαυτήν στον άδη, και κήρυξε στα πνεύματα που ήταν εκεί, εφόσον είναι εντελώς αθέατη· διότι το θείο είναι πάντοτε υπεράνω της οπτικής αντίληψης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες