Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 4:11

Εάν κάποιος είναι διάκονος, ας μιμείται τους επτά γύρω από τον Στέφανο, στους οποίους εμπιστεύτηκαν τη διακονία, οι οποίοι και αναδείχθηκαν πιστοί και πλήρεις Αγίου Πνεύματος. Εάν κάποιος είναι αναγνώστης, ας γίνει συμμέτοχος εκείνου που λέει: «Η γλώσσα μου είναι κάλαμος οξυγράφου γραμματέως»· και όπως είπε ο Πέτρος: «Εάν κάποιος λαλεί, ας λαλεί ως λόγια Θεού»· και, «Άργυρος πεπυρωμένος είναι η γλώσσα του δικαίου». Όσοι μοναχοί είναι τέλειοι, ας έχουν αυτούς τους αγίους άνδρες ως φίλους: τον Ηλία, τον Ελισσαίο, τον Ιωάννη· ενώ οι νεότεροι ανάμεσά τους ας μιμούνται τους τότε τρεις αγίους μαζί με τους Μακκαβαίους. Οι δε παρθένες αναμένονται στους ουρανούς μαζί με τις συντρόφους τους, τη Μαρία την αδελφή του Ααρών, και τη Μαρία, και τη Θέκλα, η οποία ξερίζωσε από τον εαυτό της τη σαρκική επιθυμία, και τις τέσσερις προφητεύουσες θυγατέρες του Φιλίππου. Οι δε χήρες ας πολιτεύονται όπως η Δεββώρα που έκρινε τον λαό, η οποία αναδείχθηκε μητέρα στην Ιερουσαλήμ· και όπως η Ιουδήθ, η οποία με σύνεση και αγιασμό αφαίρεσε την κεφαλή του Ολοφέρνη· και όπως η Άννα, η θυγατέρα του Φανουήλ, η οποία, ούσα ογδόντα τεσσάρων ετών, βρισκόταν στο ιερό λατρεύοντας με νηστείες και δεήσεις, και προσέφερε διαρκώς δοξολογία προς τον Κύριο.

Ας μην κρύψει κανείς τον λογισμό του, επειδή η χαρά των πνευμάτων είναι η απόκρυψη των λογισμών, προκειμένου να καταστρέψουν την ψυχή. Και αν κάποιος από αυτούς σου φανερώσει τον λογισμό του, πες στον λογισμό σου: Κύριε, αν κάτι προέρχεται από Εσένα για τη σωτηρία της ψυχής, δώσε μου να του το πω, και να πω τον δικό Σου λόγο και όχι τον δικό μου. Και ό,τι σου φανερωθεί πες το, λέγοντας μέσα σου ότι δεν είναι δικός μου ο λόγος, διότι είναι γραμμένο: «Αν κάποιος μιλάει, ας μιλάει ως λόγια Θεού». Ερώτηση: Όταν οι αδελφοί λαμβάνουν ευλογία από εμένα, να τους δίνω το χέρι μου ή όχι; Μου λέει δε ο λογισμός να ασπάζομαι τα κεφάλια τους, άραγε είναι καλό αυτό;

Αν κάποιος διακονεί, ας το κάνει με τη δύναμη που χορηγεί ο Θεός. Κυρίλλου. Εκείνοι που ανοίγουν το σπίτι τους, ας τους προϋπαντούν χαρούμενοι και πρόθυμοι, όχι σαν να δίνουν κάτι, αλλά μάλλον σαν να πρόκειται οι ίδιοι να λάβουν με διπλό τρόπο: πρώτον, διότι θα απολαύσουν τη συναναστροφή με τους φιλοξενούμενους, και έπειτα, εκτός αυτού, θα κερδίσουν και τον μισθό της φιλοξενίας. Όταν δέχονται στο σπίτι τους αδελφούς, ας μην περισπώνται με πολλές περιποιήσεις, και ας μην αναζητούν όσα υπερβαίνουν τις δυνατότητες και τις ανάγκες τους. Διότι το περιττό προκαλεί δυσαρέσκεια παντού και σε κάθε πράγμα: σε εκείνους που θέλουν να φιλοξενήσουν δημιουργεί δισταγμό, ενώ για εκείνους που φιλοξενούνται καταλήγει να είναι κούραση. Μη θεωρήσετε παράξενο το να σας συμβαίνουν στενοχώριες, θλίψεις και σωματικές ασθένειες, αλλά μέσα από αυτές τις φαινομενικά δυσάρεστες καταστάσεις να αποδείξετε τη γνησιότητά σας.

«Εάν κάποιος ομιλεί, ας ομιλεί ως να είναι λόγια του Θεού, εάν κάποιος διακονεί, ας διακονεί με τη δύναμη που χορηγεί ο Θεός.» Επομένως, αδελφοί, το Πνεύμα είναι εκείνο που ομιλεί και όχι εγώ, όπως μας διαβεβαίωσαν ο Κύριος και ο πιστός Του μαθητής.

Αν κάποιος ομιλεί, ας ομιλεί σαν να εκφέρει λόγια του Θεού, και όχι με ματαιολογίες· αν κάποιος διακονεί, ας διακονεί σύμφωνα με τη δύναμη που δίνει ο Θεός, και όχι με υπερηφάνεια· αν κάποιος εργάζεται, ας εργάζεται με τα ίδια του τα χέρια για να μην είναι βάρος στους άλλους, και ας μην κατακρίνεται ως οκνηρός και ανάξιος ούτε να τρώει· αν κάποιος στα πάντα πράττει σύμφωνα με τις εντολές, ως εργάτης του Θεού, και δεν γίνεται αιτία σκανδάλου στον πλησίον, όλα αυτά ας γίνονται για να δοξάζεται ο Θεός στα πάντα, και εγώ ο ταλαίπωρος, όταν τα ακούω, να ευφραίνομαι και να χαίρω.