Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 4:12

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Αγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ταύτας τὰς φωνὰς τοῖς ἁγίοις μάρτυσιν ὁ Παῦλος ἀνατίθησιν. Ἀλλὰ καὶ οἱ διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος τοῦ ζέοντος θυμοῦ, καὶ τῆς διακεχυμένης ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας διελθόντες, καὶ μὴ ἐναπομείναντες τούτοις τοῖς πάθεσιν, εὑρίσκουσι τὴν ἀνάψυξιν. (D f. 163 b, G f. 39, L f. 154) Ὁ τοῦ Σωτῆρος ἡμῖν προσπεφώνηκε μαθητής· «Ἀδελφοὶ, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει, πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν ἐγγινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος· ἀλλὰ καθ᾽ ὃ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε.» Πύρωσιν δέ φησιν ἐν τούτοις τὴν διὰ πόνων δοκιμασίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά τα λόγια ο Παύλος τα αποδίδει στους αγίους μάρτυρες. Αλλά και εκείνοι που διήλθαν μέσα από το πυρ και το ύδωρ του ζέοντος θυμού, καθώς και της διάχυτης ηδονής και επιθυμίας, και δεν παρέμειναν σε αυτά τα πάθη, βρίσκουν την αναψυχή. (D f. 163 b, G f. 39, L f. 154) Ο μαθητής του Σωτήρος μάς έχει απευθύνει τα εξής: «Αδελφοί, μην παραξενεύεστε με την πύρωση που γίνεται ανάμεσά σας προς δοκιμασία σας, σαν να σας συμβαίνει κάτι το παράξενο· αλλά, στο μέτρο που κοινωνείτε στα παθήματα του Χριστού, να χαίρεστε». Και ως πύρωση εδώ εννοεί τη δοκιμασία μέσω των πόνων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ἐπιστολαί
Εἰ τοίνυν ἐκεῖνοι οὕτως, οἱ καὶ δι’ ἑαυτοὺς ἀξιώτατοι παρὰ πάντων προσκυνεῖσθαι καὶ ζῶντες, πόσῳ μᾶλλον ἡμεῖς, οἱ καὶ διὰ τὸ ἀχρεῖον τοῦ καθ’ ἡμᾶς βίου μαστίγων ἄξιοι καὶ παιδείας δεόμενοι; Πῶς δ’ οὐκ ἂν ἦν σημεῖον τοῦ ἀνόμοιον εἶναι τοῖς τῶν πατέρων ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγῶσι τὸν ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡμῶν δρόμον, εἰ ἐκτὸς ἦμεν τῆς ἐπακολουθούσης παιδείας, ἧς ἐκεῖνοι γεγόνασι μέτοχοι; Πῶς δ’ οὐκ ἂν εἶχεν ὁ διαβάλλων λέγειν, ὅτι διὰ δόξαν ἐδράμομεν, εἰ μὴ καὶ τὰ τῆς ἀτιμίας ὑπομείναντες οἱ αὐτοὶ διεμείναμεν; Διὰ τοῦτο μὴ ξενίζου, ἀγαπητὲ ἀδελφέ, «τῇ ἐν ἡμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ἡμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ἡμῖν συμβαίνοντος», ἀλλ’ ἀποδέχου, ὅτι κοινωνίας ἔτι φέρομεν ἴχνος, τῶν κοινωνησάντων τοῖς παθήμασι τοῦ Χριστοῦ, «ὃς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν, καὶ ταῦτα ἵνα ἐπακολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ»· μηδὲ ζήτει τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ἐπεύχου τὴν καρτερίαν, μηδὲ διάκρινε καλὸν εἶναι, τοὺς δι’ ἑαυτῶν τοῦ θεοῦ συναιρομένου σβεννύντας τὴν τοῦ πονηροῦ πυράν, ἀποστῆναι ταύτης καὶ ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀλέας καὶ τοῦ καπνοῦ πρὸ τοῦ τελέως αὐτὴν σβεσθῆναι, μηδὲ λίαν δυσχέραινε πρὸς τοὺς μὴ λίαν συναινοῦντας ἢ καὶ μεμφομένους· ἐνθυμήθητι, τί τὸ λεγόμενον σημεῖον· πῶς ὁ θεμέλιος καὶ ἀκρογωνιαῖος σκανδάλου πέτρα· πῶς ἡ τοῦ Χριστοῦ εὐωδία «οἷς μὲν ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν, οἷς δὲ θανάτου εἰς θάνατον».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν λοιπόν εκείνοι, οι οποίοι και από μόνοι τους ήταν πανάξιοι να τιμώνται από όλους ακόμη και όταν ζούσαν, υπέφεραν έτσι, πόσο μάλλον εμείς, που εξαιτίας της αχρειότητας του βίου μας είμαστε άξιοι για μαστιγώσεις και έχουμε ανάγκη από παιδαγωγία; Και πώς δεν θα ήταν σημάδι ότι ο δικός μας δρόμος υπέρ της πίστεως είναι ανόμοιος με τους αγώνες των πατέρων υπέρ της ευσέβειας, αν μέναμε έξω από την παιδαγωγία που επακολουθεί, της οποίας εκείνοι έγιναν μέτοχοι; Πώς δεν θα είχε το δικαίωμα ο συκοφάντης να λέει ότι αγωνιστήκαμε για τη δόξα, αν δεν παραμέναμε οι ίδιοι υπομένοντας και τις ατιμώσεις; Γι' αυτό να μην παραξενεύεσαι, αγαπητέ αδελφέ, «για τη φωτιά των δοκιμασιών που ανάβει ανάμεσά μας για να μας πειράξει, σαν να μας συμβαίνει κάτι παράξενο», αλλά να αποδέχεσαι ότι φέρουμε ακόμη ίχνος κοινωνίας με εκείνους που κοινώνησαν τα πάθη του Χριστού, «ο οποίος έπαθε για εμάς, αφήνοντάς μας υπόδειγμα, για να ακολουθήσουμε τα ίχνη του». Μη ζητάς την απαλλαγή, αλλά να εύχεσαι την καρτερία, ούτε να κρίνεις ότι είναι καλό το να απομακρυνθούν και να απαλλαγούν από τη ζέστη και τον καπνό, πριν σβήσει εντελώς η φωτιά, εκείνοι που με τη συμβολή τους και με τη βοήθεια του Θεού σβήνουν τη φωτιά του πονηρού. Ούτε να δυσανασχετείς υπερβολικά απέναντι σε αυτούς που δεν συμφωνούν απόλυτα ή και κατακρίνουν. Να θυμάσαι τι σημαίνει το λεγόμενο σημείο: πώς ο θεμέλιος και ακρογωνιαίος λίθος γίνεται πέτρα σκανδάλου, και πώς η ευωδία του Χριστού «σε άλλους μεν είναι οσμή ζωής προς ζωή, σε άλλους δε οσμή θανάτου προς θάνατο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής Διάλογος πρὸς σχολαστικόν
Πρὸς ταῦτα ὁ ἀσκητὴς ἔφη· Θέλημα σαρκός ἐστιν ἡ φυσικὴ τοῦ σώματος κίνησις μετὰ τῆς ἑπομένης χωρὶς λογισμοῦ πυρώσεως· ἅπερ δι’ ὕπνου καὶ τῆς τῶν μελῶν ἀνέσεως ἰσχὺν λαμβάνει. Περὶ ὧν φησιν ὁ ἅγιος Πέτρος· «Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος.» Καὶ ὁ μακάριος Παῦλος περὶ αὐτῶν ἔφη· «Ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός.» Διὸ καὶ παραγγέλλει λέγων· «Πνεύματι περιπατεῖτε, καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε.» Ταῦτα δὲ εἰρήκασιν ἀσυνδιάστους ἡμᾶς πρὸς τὰς τοιαύτας κινήσεις εἶναι βουλόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε αυτά ο ασκητής απάντησε: Θέλημα της σάρκας είναι η φυσική κίνηση του σώματος μαζί με την επακόλουθη πύρωση χωρίς τη συμμετοχή του λογισμού, πράγματα τα οποία αποκτούν δύναμη μέσω του ύπνου και της ανέσεως των μελών. Σχετικά με αυτά λέει ο άγιος Πέτρος: «Αγαπητοί, μην παραξενεύεστε για την πύρωση που γίνεται μέσα σας προς πειρασμό σας, σαν να σας συμβαίνει κάτι το ξένο». Και ο μακάριος Παύλος είπε γι' αυτά: «Η σάρκα επιθυμεί ενάντια στο πνεύμα, και το πνεύμα ενάντια στη σάρκα». Γι' αυτό και παραγγέλλει λέγοντας: «Να πορεύεστε σύμφωνα με το Πνεύμα, και δεν θα εκπληρώσετε την επιθυμία της σάρκας». Αυτά τα είπαν θέλοντας να παραμένουμε ασυνδύαστοι με τέτοιου είδους κινήσεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες