Ταύτας τὰς φωνὰς τοῖς ἁγίοις μάρτυσιν ὁ Παῦλος ἀνατίθησιν. Ἀλλὰ καὶ οἱ διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος τοῦ ζέοντος θυμοῦ, καὶ τῆς διακεχυμένης ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας διελθόντες, καὶ μὴ ἐναπομείναντες τούτοις τοῖς πάθεσιν, εὑρίσκουσι τὴν ἀνάψυξιν. (D f. 163 b, G f. 39, L f. 154) Ὁ τοῦ Σωτῆρος ἡμῖν προσπεφώνηκε μαθητής· «Ἀδελφοὶ, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει, πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν ἐγγινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος· ἀλλὰ καθ᾽ ὃ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασι, χαίρετε.» Πύρωσιν δέ φησιν ἐν τούτοις τὴν διὰ πόνων δοκιμασίαν.
Μετάφραση
Αυτά τα λόγια ο Παύλος τα αποδίδει στους αγίους μάρτυρες. Αλλά και εκείνοι που διήλθαν μέσα από το πυρ και το ύδωρ του ζέοντος θυμού, καθώς και της διάχυτης ηδονής και επιθυμίας, και δεν παρέμειναν σε αυτά τα πάθη, βρίσκουν την αναψυχή. (D f. 163 b, G f. 39, L f. 154) Ο μαθητής του Σωτήρος μάς έχει απευθύνει τα εξής: «Αδελφοί, μην παραξενεύεστε με την πύρωση που γίνεται ανάμεσά σας προς δοκιμασία σας, σαν να σας συμβαίνει κάτι το παράξενο· αλλά, στο μέτρο που κοινωνείτε στα παθήματα του Χριστού, να χαίρεστε». Και ως πύρωση εδώ εννοεί τη δοκιμασία μέσω των πόνων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες