Πατερικές αναφορές στο Α΄ ΠΕΤΡΟΥ 5:7

ΙΕ΄. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ. Είμαστε πλάσμα και έργο αγαθού και φιλάνθρωπου Θεού, ο οποίος είπε: «Ζω εγώ, λέγει ο Κύριος, δεν θέλω τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά να επιστρέψει και να ζήσει». Και πάλι: «Δεν ήλθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια». Αν λοιπόν έτσι είναι και έτσι πιστεύουμε, ας εναποθέσουμε στον Κύριο τη μέριμνά μας· και αυτός θα μας διαθρέψει, ήτοι θα μας σώσει. Διότι αυτός μεριμνά για εμάς· αυτός θα παρηγορήσει και την καρδιά σου, τέκνο, με τις ευχές των αγίων. Αμήν.

Εάν σε καταλάβει σωματική αρρώστια, μην ολιγοψυχείς, αλλά να την υπομένεις με ευχαριστία. Διότι λέγει ο Απόστολος: όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός. Και σε άλλο σημείο λέγει: μακάριος ο άνθρωπος τον οποίο εσύ, Κύριε, παιδαγωγείς, και τον διδάσκεις από τον νόμο σου. Ας αποθέσουμε λοιπόν τη μέριμνά μας, αγαπητέ, στον Κύριο, διότι αυτός φροντίζει για εμάς. Όσον αφορά τη διατροφή μας, όσοι έχουμε τις δυνάμεις ας εργαζόμαστε, και όταν μας καταλάβει αδυναμία, εάν μας παραβλέψουν οι προεστώτες, πράγμα που μακάρι να μη συμβεί, ο Θεός θα μας στείλει απροσδόκητα βοήθεια. Διότι είναι γραμμένο: ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο Κύριος όμως με προσέλαβε. Αρκεί μόνο να τον λατρεύουμε με καθαρή συνείδηση, και αυτός θα κατευθύνει τις καρδιές των προϊσταμένων μας προς εμάς, και θα μας αξιώσει του μακαρισμού του. Μη θλίβεσαι λοιπόν για τον κόπο, διότι πολλοί, αν και δεν εργάστηκαν καθόλου, ενοχλήθηκαν από την ακηδία. Μάθε λοιπόν να είσαι εργάτης, για να μη μάθεις να είσαι επαίτης. Μην αμελείς λοιπόν όταν εργάζεσαι, διότι είναι γραμμένο: ο Κύριος είναι κοντά, και σε όσους κοπιάζουν κατά Θεόν θα αποδώσει μεγάλο μισθό. Μη μεριμνάτε για τίποτε. Αλλά υπόμεινε τον Κύριο, για να αξιωθείς την ανάπαυση των δικαίων. Διότι σε εκείνη την ανάπαυση δεν υπάρχει κόπος, ούτε ακηδία, ούτε μέριμνα, ούτε λύπη, ούτε ασθένεια, ούτε κακή επιθυμία, ούτε τίποτε παρόμοιο, αλλά χαρά και ειρήνη και αγαλλίαση εν Αγίω Πνεύματι.

Σε όλα δε ας γίνουμε ευάρεστοι στον Κύριο, διότι Αυτός μεριμνά για εμάς.

33. Μην αποθαρρύνεσαι, λοιπόν, βλέποντας τον εαυτό σου στην παρούσα ζωή σε αφάνεια, ή σε αρρώστια, ή σε βαθιά γεράματα και φτώχεια· διότι Εκείνος που τρέφει τα πετεινά του ουρανού δεν θα σε αφήσει δίχως πρόνοια. Αλλά στενοχωριέσαι μήπως σε ενοχλήσει η μειωμένη όραση; Αναλογίσου, όμως, ότι αυτό το υπέμειναν και δίκαιοι. Γι' αυτό ο Ισαάκ έλεγε στον Ιακώβ, όταν εκείνος λάμβανε την ευλογία: «Πλησίασέ με να σε ψηλαφήσω, παιδί μου, για να δω αν εσύ είσαι ο γιος μου ο Ησαύ». Ήταν όμως διαυγές το μάτι της διάνοιάς του, έχοντας καθαρθεί από την κακία. Καθάριζε, λοιπόν, και εσύ τον εαυτό σου από την κακία, και για τη σωματική αρρώστια μη δίνεις σημασία, διότι Εκείνος φροντίζει για εμάς. Μήπως όμως στερείσαι τα αναγκαία; Αναλογίσου τον Ηρώδη που ζούσε μέσα στα πλούτη και στις απολαύσεις, ενώ ο Πρόδρομος ήταν δεμένος στη φυλακή, σαν ένας από τους κακούργους και ασήμαντους ανθρώπους. Διότι είναι αψευδής Εκείνος που είπε: θλίψη θα έχετε στον κόσμο· ο δε κόσμος θα χαρεί· εσείς θα λυπηθείτε, αλλά η λύπη σας θα μετατραπεί σε χαρά.

Εδώ υπάρχει τρόπος απολογίας· έχεις πολλούς τρόπους· διότι πολλές είναι οι οδοί του βίου. Διότι, αν τα σφάλματα είναι πολλά, πολύ μεγαλύτερο είναι το έλεος του Θεού· πράγμα το οποίο πολλές φορές σας διηγηθήκαμε, αν και είναι ανεκδιήγητο, και πάλι θα το υπενθυμίσω στην εν Χριστώ αγάπη σας. Αλλά ας ακούσουμε με σύνεση, με φόβο Κυρίου και πολλά δάκρυα. Οι ράθυμοι ας νήψουμε, αυτοί που νυστάζουν ας αφυπνιστούμε, όσοι βρισκόμαστε σε πειρασμούς ας εναποθέσουμε κάθε μέριμνά μας στον Κύριο, καθώς είναι γεγραμμένο, ότι Αυτός μεριμνά για εμάς. Ας συγκεντρώσουμε εδώ τον νου μας, και ας ακούσουμε τρόπους χρηστούς, τρόπους σωτηρίας, τέχνες ψυχωφελείς, μέθοδο επιστροφής και μετανοίας, καθώς και σύντομο θείο λόγο και διδασκαλία ανόθευτη. Μόνο, όπως προείπα, συγκεντρώστε τη διάνοιά σας σε όσα σας λέω, και κανείς ας μην ακούσει νωθρά και ράθυμα. Διότι ο τρόπος που πρόκειται να αναπτύξω, υπενθυμίζει κάθε είδος σφάλματος σε όλους τους παρισταμένους, ώστε ο καθένας μας, αφού αναγνωρίσει το δικό του σφάλμα, να δακρύσει, να στενάξει, και αφού διορθώσει το σφάλμα, να προετοιμάσει τον εαυτό του για απολογία.

Διότι άλλο είναι να παρακαλεί κανείς τον Θεό με απερίσπαστη διάνοια, και άλλο να παρίσταται μεν το σώμα, αλλά η διάνοια να περιπλανάται. Και πάλι, άλλο είναι να αναζητά κανείς την κατάλληλη ευκαιρία και, αφού ελευθερωθεί από τις κοσμικές ασχολίες, να προσεύχεται, και άλλο, όσο είναι δυνατόν, να προτιμά και να προτάσσει την προσευχή από τις κοσμικές φροντίδες, σύμφωνα με τον Απόστολο που λέει: «Ο Κύριος είναι εγγύς. Μην μεριμνάτε για τίποτα, αλλ' σε κάθε περίσταση, με την προσευχή και τη δέηση ας γίνονται γνωστά τα αιτήματά σας προς τον Θεό». Καθώς και ο μακάριος Πέτρος λέει: «Γίνετε σώφρονες και να αγρυπνείτε στις προσευχές, ρίχνοντας όλη τη μέριμνά σας σε Αυτόν, διότι Αυτός φροντίζει για εσάς». Πρώτιστα δε και ο ίδιος ο Κύριος, γνωρίζοντας ότι τα πάντα οχυρώνονται διά της προσευχής, λέει: «Μην μεριμνάτε για το τι θα φάτε ή τι θα πιείτε ή τι θα ντυθείτε, αλλά να ζητάτε μόνο τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, και όλα αυτά θα σας προστεθούν». Ίσως δε, μέσω αυτού, να μας προσκαλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη πίστη. Διότι, ποιος, αποβάλλοντας τη μέριμνα για τα πρόσκαιρα και μη έχοντας πλέον καμία στέρηση, δεν θα Τον πιστέψει έπειτα και για τα αιώνια αγαθά; Και ο Ίδιος καθιστώντας το αυτό φανερό, έλεγε: «Εκείνος που είναι πιστός στο μικρό, είναι πιστός και στο μεγάλο, και εκείνος που είναι άπιστος στο μικρό, είναι άπιστος και στο μεγάλο».