Οὐδεὶς γὰρ, οὐδεὶς, εἰ μὴ σφόδρα ἦν μεμηνὼς καὶ ἐξεστηκὼς, τοῦ συνειδότος τοῦ ἑαυτοῦ καλέσειεν ἄν ποτε μάρτυρα τὸν Θεὸν, εἰ μὴ σφόδρα ἑαυτῷ θαῤῥοίη. Μαρτυρησάντων τοίνυν ἐκείνων ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις αὐτῷ, καὶ ἑτέραν ἑαυτοῦ δείκνυσιν αὐτὸς ἀρετήν· καὶ τῶν παλαιῶν ἀναμνήσας ἁπάντων τῶν κατὰ τὴν Αἴγυπτον, καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ προστασίας, καὶ τῶν μετ᾽ ἐκείνους πολέμων, ἀναμιμνήσκει τῆς μάχης τῆς ἐπ᾽ αὐτοῦ γενομένης καὶ τῆς νίκης τῆς παραδόξου· καὶ εἰπὼν πῶς πολλάκις διὰ τὰς οἰκείας ἁμαρτίας τοῖς πολεμίοις παραδοθέντων, ἐκάλεσεν αὐτὸς τὸν Θεὸν, καὶ ἀπήλλαξεν αὐτοὺς τῶν πολεμίων, συνάπτων τοῖς παλαιοῖς τὰ νέα, ἐπάγει καὶ λέγει· Ἐξαπέστειλε Κύριος τὸν Ἱεροβάαλ, τὸν Γεδεὼν, καὶ τὸν Βαρὰκ, καὶ τὸν Ἰεφθάε, καὶ τὸν Σαμουὴλ, καὶ ἐξείλετο ὑμᾶς κύκλωθεν ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, καὶ κατοικεῖτε πεποιθότες.
Μετάφραση
Διότι κανείς, απολύτως κανείς, παρά μόνο εάν είχε παραφρονήσει εντελώς και βρισκόταν εκτός εαυτού, δεν θα επικαλούνταν ποτέ τον Θεό ως μάρτυρα της συνείδησής του, εάν δεν είχε απόλυτη βεβαιότητα για τον εαυτό του. Εφόσον λοιπόν εκείνοι επιβεβαίωσαν τα όσα τους είπε, ο ίδιος αναδεικνύει και μία άλλη δική του αρετή· και, αφού υπενθύμισε όλα τα παλαιά γεγονότα της Αιγύπτου, και την προστασία του Θεού, καθώς και τους πολέμους που ακολούθησαν έπειτα από εκείνα, τους υπενθυμίζει τη μάχη που συνέβη στην εποχή του και την παράδοξη νίκη. Και αφού εξιστόρησε πώς πολλές φορές, όταν είχαν παραδοθεί στους εχθρούς εξαιτίας των δικών τους αμαρτιών, ο ίδιος επικαλέστηκε τον Θεό και τους απάλλαξε από τους εχθρούς, συνδέοντας τα παλαιά με τα νέα, προσθέτει και λέει: «Εξαπέστειλε ο Κύριος τον Ιεροβάαλ, τον Γεδεών, τον Βαράκ, τον Ιεφθάε και τον Σαμουήλ, και σας ελευθέρωσε κυκλωτικά από τα χέρια των εχθρών σας, και τώρα κατοικείτε με ασφάλεια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες