Τί δ’ ὁ λέγων «σοφία πρώτη σοφίας ὑπερορᾶν τῆς ἐν λόγῳ κειμένης καὶ ταῖς κιβδήλοις καὶ περιτταῖς ἀντιθέσεσιν», ἣν καὶ ἐπαινεῖν καὶ «ἀσπάζεσθαί» φησιν «ὡς τὴν καταργουμένην σοφίαν νικήσασαν»; Ἆρ’ οὐ διαφόρους εἶναι σοφίας δείκνυσι; Τὴν μὲν γὰρ ἐπαινεῖν φησι καὶ ἀσπάζεσθαι, πρώτην τε οὖσαν καὶ τὴν ἑτέραν νικῶσαν, τὴν δὲ ὑπεροπτέαν ἡγεῖται καὶ κατηργημένην καὶ ἡττημένην, ἅτε περιττὰς ἔχουσαν καὶ διὰ τοῦτο κιβδήλους τὰς ἀντιθέσεις, ἣν καὶ ἡμεῖς «Θεοῦ» καλεῖν «σοφίαν» ἀξιοῦμεν ἥκιστα· τὴν δὲ καὶ κακοδοξίας ἀντεχομένην, οὐκ ἂν ἀπαξιώσαιμεν καὶ πονηρὰν προσειπεῖν, ὁποία ἐστὶν ἡ τοῦ Πλάτωνος, μετὰ τῆς ἀκτίστου ὕλης καὶ τῶν αὐθυπάρκτων ἰδεῶν καὶ τῶν δημιουργῶν, τῶν ὑστερογενῶν δαιμόνων, ἔτι καὶ τὸ αὐτὸ πείθουσα εἶναι καλόν τε καὶ μὴ καλόν, ὅσιόν τε καὶ μή, καὶ ἁπλῶς αὐτὴ ἑαυτῇ διὰ περιττότητα μάτην ἐναντιουμένη, καὶ λέγειν μὲν περὶ παντὸς ἐπιχειροῦσα τοῦ προτεθέντος, περαίνουσα δὲ σχεδὸν συνετὸν οὐδέν, οἷά ἐστι καὶ τὰ σεβόμενα παρ’ αὐτῶν, ἃ κατὰ τὸν ἐκ παιδὸς ἱερὸν Σαμουὴλ «περανοῦσιν οὐθέν».
Μετάφραση
Τι εννοεί όμως αυτός που λέει «είναι η ύψιστη σοφία το να περιφρονεί κανείς τη σοφία που συνίσταται στα λόγια και στις κίβδηλες και περιττές αντιθέσεις», την οποία λέει ότι επαινεί και «ασπάζεται ως εκείνη που νίκησε την καταργημένη σοφία»; Άραγε δεν αποδεικνύει έτσι ότι υπάρχουν διαφορετικά είδη σοφίας; Διότι, από τη μία, λέει ότι την επαινεί και την ασπάζεται, καθώς είναι η ύψιστη και νικά την άλλη, ενώ από την άλλη θεωρεί την άλλη αξιοκαταφρόνητη και καταργημένη και ηττημένη, επειδή περιέχει περιττές και γι' αυτό τον λόγο κίβδηλες αντιθέσεις, την οποία εμείς καθόλου δεν θεωρούμε άξιο να την ονομάζουμε «σοφία του Θεού»· αυτήν δε που στηρίζεται επιπλέον στην κακοδοξία, δεν θα διστάζαμε να την αποκαλέσουμε και πονηρή, όπως είναι η σοφία του Πλάτωνα, με την άκτιστη ύλη και τις αυθύπαρκτες ιδέες και τους δημιουργούς, τους μεταγενέστερους δαίμονες, η οποία επιπλέον προσπαθεί να πείσει ότι το ίδιο πράγμα είναι και καλό και όχι καλό, και όσιο και όχι όσιο, και γενικά από μόνη της έρχεται σε μάταιη αντίφαση με τον εαυτό της λόγω της περιττολογίας της, και ενώ επιχειρεί να μιλήσει για οτιδήποτε προταθεί, δεν καταλήγει σχεδόν σε κανένα συνετό συμπέρασμα, όπως ακριβώς είναι και αυτά που οι ίδιοι σέβονται, τα οποία, σύμφωνα με τον από βρέφους ιερό Σαμουήλ, «δεν ωφελούν σε τίποτα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες