δʹ. Πλὴν ἀλλ᾽ ἵδωμεν τὰ ἑξῆς. Καὶ εἶπε Σαούλ· Καταβῶμεν ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων καὶ διαρπάσωμεν αὐτούς. Καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· Προσέλθωμεν ἐνταῦθα πρὸς τὸν Θεόν. Τὸ γὰρ παλαιὸν ὁ Θεὸς ἐστρατήγει τῶν πολέμων, καὶ χωρὶς τῆς ἐκείνου γνώμης οὐδέποτε ἐτόλμων ἅπτεσθαι μάχης, καὶ ὁ πόλεμος αὐτοῖς εὐσεβείας ὑπόθεσις ἐγίνετο. Οὔτε γὰρ ἐξ ἀσθενείας σώματος, ἀλλ᾽ ἀπὸ ἁμαρτιῶν ἡττῶντο, εἴ ποτε καὶ ἡττήθησαν, οὔτε ἀπὸ δυνάμεως καὶ ἀνδρείας, ἀλλ᾽ ἀπὸ εὐνοίας τῆς ἄνωθεν ἐκράτουν, ὁπότε καὶ ἐκράτουν. Καὶ ἡ νίκη καὶ ἡ ἧττα γυμνάσιον αὐτοῖς καὶ διδασκάλιον ἀρετῆς ἦν, οὐκ αὐτοῖς δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς πολεμοῦσιν αὐτοῖς· καὶ γὰρ καὶ ἐκείνοις τοῦτο κατάδηλον ἦν, ὅτι οὐ τῇ φύσει τῶν ὅπλων ὁ πρὸς Ἰουδαίους ἐκρίνετο πόλεμος, ἀλλὰ τῷ βίῳ τῶν πολεμούντων καὶ τοῖς κατορθώμασι.
Μετάφραση
δ΄. Πλην όμως ας δούμε τα εξής. Και είπε ο Σαούλ: «Ας κατεβούμε καταδιώκοντας τους αλλοφύλους και ας τους λεηλατήσουμε». Και είπε ο ιερέας: «Ας προσέλθουμε εδώ προς τον Θεό». Διότι κατά την παλαιά εποχή ο Θεός κατηύθυνε ως στρατηγός τους πολέμους, και χωρίς τη δική Του γνώμη ποτέ δεν τολμούσαν να εμπλακούν σε μάχη, και ο πόλεμος γινόταν για αυτούς υπόθεση ευσέβειας. Διότι δεν ηττώνταν από σωματική αδυναμία, αλλά εξαιτίας των αμαρτιών τους, αν τυχόν ηττήθηκαν, ούτε επικρατούσαν από δύναμη και ανδρεία, αλλά από την άνωθεν εύνοια, όποτε επικρατούσαν. Και η νίκη και η ήττα αποτελούσαν για αυτούς πεδίο άσκησης και διδασκαλείο αρετής, και όχι μόνο για αυτούς, αλλά και για εκείνους που τους πολεμούσαν· διότι και σε αυτούς ήταν ολοφάνερο ότι ο πόλεμος με τους Ιουδαίους δεν κρινόταν από τη φύση των όπλων, αλλά από τον βίο αυτών που πολεμούσαν και από τα κατορθώματά τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες