Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 14:37

Γι' αυτό πάλι προτρέπει εκείνος ο σοφός λέγοντας: «Πίνε νερά από τα δικά σου αγγεία και από τα πηγάδια της δικής σου πηγής»· και πάλι: «Έλαφος φιλίας και πώλος των χαρίτων σου ας είναι η συντροφιά σου»· μιλώντας με αυτά τα λόγια για τη γυναίκα που συζεί σύμφωνα με τον νόμο του γάμου: Γιατί εγκαταλείπεις τη βοηθό και τρέχεις προς την επίβουλη; Γιατί αποστρέφεσαι τη σύντροφο του βίου σου και περιποιείσαι εκείνην που ανατρέπει τη ζωή σου; Αυτή είναι μέλος σου και σώμα σου, ενώ εκείνη είναι ξίφος ακονισμένο. Γι' αυτό, αγαπητοί, να αποφεύγετε την πορνεία, και εξαιτίας των παρόντων κακών και εξαιτίας της μελλοντικής κολάσεως. Ίσως φαινόμαστε ότι έχουμε ξεφύγει από το θέμα μας, αλλά αυτό δεν αποτελεί παρέκκλιση· διότι δεν θέλουμε απλώς να σας διαβάσουμε ιστορίες, αλλά να διορθώσουμε το καθένα από τα πάθη που σας ενοχλούν. Γι' αυτό και κάνουμε συνεχείς νουθεσίες, διαμορφώνοντας τον λόγο μας με κάθε τρόπο, επειδή είναι φυσικό να υπάρχουν κάθε λογής νοσήματα σε έναν τόσο μεγάλο λαό, και δεν πρόκειται να θεραπεύσουμε μόνο μία πληγή, αλλά πολλές και διάφορες· γι' αυτό πρέπει να είναι και ποικίλο το φάρμακο της διδασκαλίας. Ας επανέλθουμε λοιπόν στο σημείο από το οποίο παρεκκλίναμε για να πούμε αυτά. Και είπε ο ιερέας: «Ας προσέλθουμε προς τον Θεό». Και ρώτησε ο Σαούλ τον Θεό: «Να καταβώ καταδιώκοντας τους αλλοφύλους, και θα τους παραδώσεις στα χέρια μου;» Και ο Κύριος δεν του αποκρίθηκε εκείνη την ημέρα.

Διότι και εκείνος, επειδή υποσχέθηκε στον Θεό να κατασφάξει τον πρώτο που θα τον συναντούσε μετά τη νίκη του πολέμου, υπέπεσε σε παιδοκτονία· διότι θυσίασε τη θυγατέρα του, η οποία τον συνάντησε πρώτη. Και γιατί λέω παιδοκτονία; Διότι ο πονηρός επινόησε να βρει φόνο ακόμη πιο αποτρόπαιο και από αυτόν. Επειδή, αν βέβαια είχε αμαρτήσει εν γνώσει του και σφαζόταν, αυτό που θα γινόταν θα ήταν μόνο παιδοκτονία· τώρα όμως, επειδή αμάρτησε από άγνοια (καθώς δεν είχε ακούσει τους όρκους), και έπειτα θανατώθηκε, θα προξενούσε διπλό τον πόνο στον πατέρα. Έπειτα, βλέποντάς τον, λέει η Γραφή, κάποιος από τους στρατιώτες, του λέει: «Με βαρύ όρκο δέσμευσε ο πατέρας σου τον λαό, για όποιον φάει άρτο σήμερα»· και ο λαός εξαντλήθηκε. Και είπε ο Ιωνάθαν: «Ο πατέρας μου κατέστρεψε και εξολόθρευσε τους πάντες». Αφού λοιπόν παραβιάστηκε ο όρκος, όλοι σιωπούσαν, και κανείς δεν τολμούσε να φέρει στο μέσον τον υπεύθυνο. Αλλά και αυτό κατέστη πλέον διόλου μικρό έγκλημα· διότι δεν μετέχουν στα εγκλήματα μόνο όσοι επιορκούν, αλλά και εκείνοι που τα γνωρίζουν και τα συγκαλύπτουν. Και είπε ο ιερέας: «Ας προσέλθουμε προς τον Θεό». Και ρώτησε ο Σαούλ τον Θεό: «Να κατέβω για να καταδιώξω τους αλλοφύλους, και θα τους παραδώσεις στα χέρια μου;» Και ο Κύριος δεν του αποκρίθηκε εκείνη την ημέρα. Δες την πραότητα και την επιείκεια του φιλάνθρωπου Θεού· διότι δεν έριξε κεραυνό, ούτε έσεισε τη γη, αλλά αυτό που κάνουν οι φίλοι στους φίλους, όταν υποστούν προσβολή, αυτό ακριβώς έκανε και ο Δεσπότης προς τον δούλο.

Βλέποντας δε απέναντι ο Σαούλ, και επιτιθέμενος στους εχθρούς ενώ ήταν ταραγμένοι, νικά κατά κράτος και έβαλε όρκο να μη γευθεί κανείς τίποτα μέχρι το βράδυ. Ο Ιωνάθαν, επειδή δεν είχε ακούσει, γεύτηκε μέλι. Προσέρχεται ο Σαούλ να ρωτήσει τον Θεό αν έπρεπε να καταδιώξει τους εχθρούς. Δεν του αποκρίνεται ο Θεός. Κατάλαβε τότε ότι είχε διαπραχθεί αμάρτημα στον λαό. Όταν δε υποδείχθηκε ο Ιωνάθαν, ήταν έτοιμος να τον θανατώσει. Ο λαός όμως τον γλίτωσε από τα χέρια του. Παραγγέλλει ο Σαμουήλ στον Σαούλ να καταπολεμήσει τον Αμαλήκ, να παραδώσει τα πάντα στο ανάθεμα και να μη λυπηθεί τίποτα. Εκείνος όμως παράκουσε και διατήρησε στη ζωή τον Αγάγ, τον βασιλιά τους, καθώς και ποίμνια και κοπάδια. Όταν ήλθε ο Σαμουήλ και τα είδε, οργίστηκε και λέει: Δεν θέλει ο Κύριος ολοκαυτώματα και θυσίες, όσο το να υπακούει κανείς στη φωνή Του· διότι, ιδού, η υπακοή είναι αγαθό ανώτερο από τη θυσία. Τότε τον απειλεί και με την αφαίρεση της βασιλείας. Ο δε Σαούλ τον πίεζε φορτικά να αναχωρήσουν μαζί. Εκείνος όμως δεν θέλησε.