Ἕκαστα δὲ τῶν εἰρημένων ἐπιδραμόντες, ὡς ἔνι τὸ δοκοῦν εἶναι φησὶν [ἀφανὲς] ἔσθ᾽ ὅτε καὶ ἄναντες, σαφὲς καταστήσωμεν. Χριστὸν μὲν γὰρ ὀνομάζει τὸν Κῦρον, καὶ οὐχ ὡς ἕνα τῶν ἁγίων, καθ᾽ ὧν ἂν κέοιτο τοὔνομα, καταχρηστικῶς δὲ, ὡς ἀπό γε τοῦ κεχρίσθαι, ληφθὲν, ἀλλ᾽ ὅτι τοὺς καλουμένους εἰς βασιλείας παρὰ Θεοῦ, κἂν εἰ μή τινες εἶεν ἅγιοι καὶ σεπτοὶ, ἐλαίῳ καταχρίειν ἔθος ἦν. Εὑρήσομεν γὰρ τοὺς ἁγίους προφήτας τισὶν εἰρηκότας τῶν εἰς τοῦτο παρενηνεγμένων, ὅτι «Ἔχρισέ σε Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ Ἰσραήλ.» Χριστὸς οὖν ὁ Κῦρος ὡς βασιλεύς· πλὴν ὅτι διὰ Θεοῦ κεκράτηκεν, ἤρθη τε εἰς δόξαν ὑπερφυᾶ, δίδωσιν ἐννοεῖν, χριστὸν ὀνομάσας αὐτὸν, τοῦτ᾽ ἔστι χρίσει καὶ ψήφῳ τῇ παρ᾽ αὐτοῦ κεκλημένον εἰς βασιλείαν.
Μετάφραση
Αφού όμως εξετάσουμε συνοπτικά το καθένα από όσα ειπώθηκαν, ας καταστήσουμε όσο το δυνατόν σαφές αυτό που φαίνεται ότι είναι μερικές φορές [αφανές] και δυσνόητο. Διότι ονομάζει μεν τον Κύρο χριστό, και όχι ως έναν από τους αγίους στους οποίους θα μπορούσε να αποδοθεί το όνομα, λαμβανόμενο καταχρηστικά εξαιτίας του ότι είχαν χριστεί, αλλά διότι υπήρχε η συνήθεια να χρίουν με έλαιο αυτούς που καλούνταν στη βασιλεία από τον Θεό, ακόμη κι αν δεν ήταν άγιοι και σεβαστοί. Διότι θα διαπιστώσουμε ότι οι άγιοι προφήτες έχουν πει σε ορισμένους από όσους προήχθησαν σε αυτό το αξίωμα: «Ο Κύριος σε έχρισε βασιλιά στον Ισραήλ». Επομένως, ο Κύρος ονομάζεται χριστός ως βασιλιάς. Το γεγονός όμως ότι επικράτησε με τη βοήθεια του Θεού και υψώθηκε σε υπερφυή δόξα, μας το δίνει να το κατανοήσουμε ονομάζοντάς τον χριστό, ότι δηλαδή κλήθηκε στη βασιλεία με τη χρίση και την απόφαση Εκείνου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες