Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 15:28

Και θα δώσω, λέει, τη βασιλεία στον πλησίον σου, ο οποίος είναι αγαθότερος από εσένα. Διότι, όπως ακριβώς ο Δαβίδ ήταν πλησίον του Σαούλ, καθώς είχε χριστεί και αυτός βασιλιάς, έτσι και το πνεύμα ήταν πλησίον του γράμματος του νόμου, καθώς ήταν κρυμμένο μέσα σε αυτό. Σε αυτό λοιπόν έχει δοθεί πλέον η εξουσία, αφού έσβησε ο νόμος που λαμβανόταν κατά το γράμμα, και έλαμψε εκείνος που νοείται κατά το πνεύμα. Αυτός ήταν αγαθότερος από τον προηγούμενο, όσο ακριβώς τα νοητά είναι πολύ ανώτερα από τα αισθητά, και όσα ανυψώνουν στον ουρανό από όσα παρασύρουν στη γη. Ο Σαούλ είναι ο φυσικός νόμος, ο οποίος έλαβε εξαρχής από τον Κύριο τον κλήρο να κυβερνά τη φύση. Επειδή όμως παρέβη την εντολή με την ανυπακοή του, καθώς λυπήθηκε τον Αγάγ τον βασιλιά του Αμαλήκ, δηλαδή το σώμα, και κατρακύλησε στα πάθη, αποβάλλεται από τη βασιλεία, ώστε να αναλάβει τον Ισραήλ ο Δαβίδ, δηλαδή ο νόμος του πνεύματος που γεννά την ειρήνη, η οποία οικοδομεί περίλαμπρα για τον Θεό τον ναό της θεωρίας.

Διότι το απόλυτα αγαθό, λέει, ανήκει μόνο στον Θεό, ακόμη και αν ονομάζεται έτσι και ο άνθρωπος, όπως στο χωρίο: «Ο αγαθός άνθρωπος από τον αγαθό θησαυρό βγάζει το αγαθό»· και στο: «Θα δώσω τη βασιλεία σε κάποιον πιο αγαθό από εσένα», όταν ο Θεός μιλάει προς τον Σαούλ για τον Δαβίδ· και στο: «Κάνε αγαθά, Κύριε, στους αγαθούς»· και όσα άλλα παρόμοια λέγονται για εκείνους ανάμεσά μας που επαινούνται, στους οποίους έφτασε η απόρροια του πρώτου καλού, έστω και σε δεύτερο βαθμό. Αν, λοιπόν, πείθουμε για αυτό, είναι άριστο· αν όμως όχι, τι θα πεις σε αυτούς που λένε, από την άλλη πλευρά, ότι σύμφωνα με τις δικές σου προϋποθέσεις μόνο ο Υιός ονομάζεται Θεός; Σε ποια χωρία; Σε εκείνα που λένε: «Αυτός είναι ο Θεός σου, δεν θα λογαριαστεί άλλος ίσος με αυτόν»· και λίγο πιο κάτω: «Μετά από αυτό εμφανίστηκε επί της γης και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους». Διότι το ότι αυτό δεν λέγεται για τον Πατέρα αλλά για τον Υιό, η προσθήκη αυτή το αποδεικνύει σαφώς. Επειδή αυτός είναι που συναναστράφηκε μαζί μας σωματικώς και βρέθηκε ανάμεσα σε όσους είναι κάτω στη γη. Αν, όμως, επικρατήσει η άποψη ότι αυτό λέγεται εις βάρος του Πατρός, και όχι εναντίον των νομιζόμενων θεών, τότε έχουμε ηττηθεί ως προς τον Πατέρα εξαιτίας αυτών ακριβώς με τα οποία αγωνιστήκαμε υπέρ του Υιού. Και τι θα μπορούσε να είναι πιο άθλιο ή πιο ζημιογόνο από μια τέτοια νίκη;

Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτούς που διασώζονται από τον Ιησού, τους θανατώνει ο Σαούλ. Διότι εκείνους που διαφυλάττει το πνεύμα της Γραφής, το γράμμα εκ φύσεως τους θανατώνει. Γι' αυτό, εννοώ για τον γραπτό νόμο, ο οποίος εκλαμβάνεται σαρκικά από τους Ιουδαίους, μεταμελείται ο Θεός που τον έχρισε να βασιλεύει στον Ισραήλ, και δίνει την εξουσία της βασιλείας στο πνεύμα, το οποίο βρίσκεται πλησίον του γράμματος και είναι ανώτερο από το γράμμα. «Και θα δώσω», λέγει, «τη βασιλεία στον πλησίον σου, τον ανώτερο από εσένα». Διότι, όπως ακριβώς ο Δαβίδ ήταν πλησίον του Σαούλ, έτσι και το πνεύμα έχει σαφώς προσαρτηθεί δίπλα στο γράμμα του νόμου· το οποίο πνεύμα εκ φύσεως φανερώνεται μετά τον θάνατο του γράμματος.