Ἐκεῖνοι μὲν οὖν, ὥσπερ ἐπιλαθόμενοι τῶν προλεχθέντων κατ’ αὐτῶν ἐλέγχων τοιούτοις πάλιν ἑαυτοὺς δεσμοῖς ἀσεβείας περιπείραντες διαλογίζονται τοιαῦτα· ὁ δὲ τῆς ἀληθείας λόγος ἐλέγχει τούτους οὕτως· εἰ μὲν περὶ ἀνθρώπου τινὸς διαλογίζονται, ἀνθρωπίνως καὶ περὶ τοῦ λόγου αὐτοῦ καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ λογιζέσθωσαν· εἰ δὲ περὶ θεοῦ τοῦ κτίσαντος τοὺς ἀνθρώπους, μηκέτι ἀνθρωπίνως, ἀλλὰ ἄλλως ὑπὲρ τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν διανοείσθωσαν. ὁποῖος γὰρ ἂν εἴη ὁ γεννῶν, τοιοῦτον ἀνάγκη καὶ τὸ γέννημα εἶναι, καὶ ὁποῖος ἂν ᾖ ὁ τοῦ λόγου πατήρ, τοιοῦτος ἂν εἴη καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ. ὁ μὲν οὖν ἄνθρωπος ἐν χρόνῳ γεννώμενος ἐν χρόνῳ καὶ αὐτὸς γεννᾷ τὸ τέκνον· καὶ ἐπειδὴ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος γέγονε, διὰ τοῦτο καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ παύεται καὶ οὐ μένει· «ὁ δὲ θεὸς οὐχ ὡς ἄνθρωπός ἐστι»· τοῦτο γὰρ εἶπεν ἡ γραφή· ἀλλ’ «ὤν ἐστι» καὶ ἀεί ἐστι· διὰ τοῦτο καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ὤν ἐστι καὶ ἀιδίως ἐστὶ μετὰ τοῦ πατρὸς ὡς ἀπαύγασμα φωτός.
Μετάφραση
Αυτοί, λοιπόν, σαν να ξέχασαν τους ελέγχους που διατυπώθηκαν προηγουμένως εναντίον τους, εγκλωβίζοντας πάλι τους εαυτούς τους σε τέτοια δεσμά ασέβειας, διαλογίζονται τα εξής: ο λόγος όμως της αλήθειας τους ελέγχει ως εξής· αν μεν κάνουν συλλογισμούς για κάποιον άνθρωπο, ας σκέπτονται ανθρώπινα και για τον λόγο του και για τον υιό του· αν όμως πρόκειται για τον Θεό που δημιούργησε τους ανθρώπους, ας μη σκέπτονται πλέον ανθρώπινα, αλλά διαφορετικά, υπεράνω της ανθρώπινης φύσης. Διότι, όποιος είναι αυτός που γεννά, τέτοιο είναι κατ' ανάγκην και το γέννημα, και όποιος είναι ο πατέρας του λόγου, τέτοιος θα είναι και ο λόγος του. Ο μεν άνθρωπος, λοιπόν, επειδή γεννιέται μέσα στον χρόνο, μέσα στον χρόνο γεννά και αυτός το τέκνο του· και επειδή δημιουργήθηκε από το μη ον, γι' αυτό και ο λόγος του παύει να υπάρχει και δεν παραμένει· «ο Θεός όμως δεν είναι όπως ο άνθρωπος»· διότι αυτό ανέφερε η Γραφή· αλλά «είναι ο Ων» και υπάρχει πάντοτε· γι' αυτόν τον λόγο και ο Λόγος Του υπάρχει και βρίσκεται αϊδίως μαζί με τον Πατέρα ως απαύγασμα φωτός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες