Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 16:19

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους πρὸς ᾿Ιεσσαὶ λέγων· ἀπόστειλον πρός με τὸν υἱόν σου Δαυὶδ τὸν ἐν τῷ ποιμνίῳ σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ σπέρμα
Οὗτος τοίνυν ὁ Δαβὶδ, χρισθεὶς εἰς βασιλέα ὑπὸ τοῦ Σαμουὴλ, ἐλαίῳ αἰσθητῷ· ἄλλως δὲ ὁ Σωτὴρ ἡμῶν ἐχρίσθη. Πῶς καὶ τίνα τρόπον, ἄκουε τοῦ τεσσαρακοστοῦ τετάρτου Ψαλμοῦ λέγοντος· «Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. Ἠγάπησας δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν. Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου·» ἵνα μὴ τῇ ὁμοιολεξίᾳ τῆς χρίσεως ἰσοτιμίαν νομίσῃς εἶναι τῶν λεγομένων. Ἐχρίσθη Δαβὶδ, ἐχρίσθη καὶ ὁ Χριστός· ἀλλ᾽ ὁ μὲν ἐχρίσθη ὑπὸ ἀνθρώπου, ὁ δὲ ἐχρίσθη ἐκ Πατρός· καὶ ἡ χρίσις ἀνεκδιήγητος, καὶ ἀκατάληπτα τὰ πράγματα. Διὰ τοῦτο λέγει ὁ Ψαλμῳδός· «Ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.» Τῆς ὁμοιότητός εἰσι μέτοχοι, οὐ μὴν ἰσότιμον ἔχουσι τὴν χρίσιν· πανταχοῦ γὰρ καὶ τὴν ὁμοιότητα τηρεῖ, καὶ τὸ ὑπερέχον τοῦ πράγματος φυλάττει. Ὁ τοίνυν Δαβὶδ χρισθεὶς ὑπὸ τοῦ Σαμουὴλ, ἔμενεν ἐφ᾽ ἑαυτοῦ. Ὁ δὲ Σαοὺλ, παραβὰς ἐντολὰς Θεοῦ, πνεύματι ἀκαθάρτῳ παρεδόθη. Ἔψαλλε δὲ ὁ Δαβὶδ, καὶ κιθάραν εἶχε ποιμενικὴν, καὶ ἐν ἐρήμοις διάγων, καὶ οὐκ ἔχων τίσιν ἀνθρώποις διαλεχθῆναι· καὶ κιθάραν πηξάμενος, καὶ διὰ τοῦ ἀνακρούεσθαι τὰ μέλη δύο εἰργάζετο· παρεμυθεῖτο γὰρ καὶ διὰ τοῦ ἤχου τὸ τῶν τόπων ἔρημον, οὐ μὴν εἰς ἔκλυτα ἐξέπιπτε μέλη, ἀλλὰ ψαλμοὺς ᾖδεν, ἵνα τέρπῃ μὲν τὸ εὔηχον, ὠφελῇ δὲ τὸ εὐσεβές.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός, λοιπόν, ο Δαβίδ χρίστηκε βασιλιάς από τον Σαμουήλ με αισθητό έλαιο· με διαφορετικό τρόπο, όμως, χρίστηκε ο Σωτήρας μας. Πώς και με ποιον τρόπο; Άκου τον τεσσαρακοστό τέταρτο Ψαλμό που λέει: «Ο θρόνος σου, Θεέ, παραμένει στον αιώνα του αιώνα· ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία. Για τον λόγο αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως, περισσότερο από τους μετόχους σου»· για να μη νομίσεις, εξαιτίας της ομοιότητας της λέξης του χρίσματος, ότι υπάρχει ισοτιμία μεταξύ των όσων αναφέρονται. Χρίστηκε ο Δαβίδ, χρίστηκε και ο Χριστός· όμως ο μεν πρώτος χρίστηκε από άνθρωπο, ενώ ο δεύτερος χρίστηκε από τον Πατέρα· και το χρίσμα Του είναι ανεκδιήγητο και τα γεγονότα ακατάληπτα. Γι’ αυτό λέει ο Ψαλμωδός: «Με έλαιο αγαλλιάσεως, περισσότερο από τους μετόχους σου». Είναι μεν μέτοχοι ως προς την ομοιότητα, δεν έχουν όμως ισότιμο το χρίσμα· διότι παντού διατηρεί μεν την ομοιότητα, αλλά διαφυλάσσει και την υπεροχή του πράγματος. Ο Δαβίδ, λοιπόν, αφού χρίστηκε από τον Σαμουήλ, παρέμενε στην πρότερη κατάστασή του. Ο Σαούλ, όμως, επειδή παρέβη τις εντολές του Θεού, παραδόθηκε σε ακάθαρτο πνεύμα. Ο Δαβίδ έψαλλε και είχε μια ποιμενική κιθάρα, και καθώς ζούσε στις ερήμους και δεν είχε ανθρώπους για να συνομιλήσει, κατασκεύασε την κιθάρα και, παίζοντας τις μελωδίες, πετύχαινε δύο πράγματα: αφενός παρηγορούσε μέσω του ήχου την ερημιά του τόπου, αφετέρου δεν ξέπεφτε σε άσεμνες μελωδίες, αλλά έψαλλε ψαλμούς, ώστε από τη μια η ευηχία να τον τέρπει και από την άλλη η ευσέβεια να τον ωφελεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν νηστείαν, τῇ πέμπτῃ κυριακῇ τῶν νηστειῶν
Πολλὴ ἡ τοῦ δαίμονος ἐπήρεια. Ἀλλὰ τούτων πάντων περιγίνεται ἡ νηστεία καὶ ἡ προσευχή. Εὐχόμενος καὶ ψάλλων ὁ Δαυῒδ, τὸν δαίμονα Σαοὺλ τοῦ βασιλέως ἀπήλασεν· Ἀπέστη γὰρ Πνεῦμα Θεοῦ ἀπὸ Σαοὺλ, καὶ ἐπνίγετο πνεύματι δαιμονίου πονηροῦ· καὶ ψάλλοντος τοῦ Δαυῒδ, ἀνέψυξεν ὁ βασιλεύς. Ὅτι δὲ ἐνήστευσεν ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ, ἄκουε αὐτοῦ γράφοντος ἐν τοῖς Ψαλμοῖς· Τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας, καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι᾽ ἔλαιον. Εἰ ἐνήστευσεν ὁ Ἀδὰμ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὐκ ἂν τὸν παράδεισον ἀπώλεσεν· εἰ μὴ ἔφαγεν ἡ Εὔα ἀπατηθεῖσα ὑπὸ τοῦ ὄφεως, οὐκ ἂν θάνατον τῷ κόσμῳ ἐπήγαγεν· εἰ πρὸς νηστείαν ἔκλινεν Ἡσαῦ, οὐκ ἂν τὰ πρωτοτόκια ἀπώλεσε, διὰ μίαν βρῶσιν δόξαν ἀπώλεσε, καὶ δοῦλος ἐγένετο τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. Θέλεις ἰδεῖν τῆς νηστείας τὴν ἰσχύν; δράμε πρὸς Νινευΐτας τοὺς χρησαμένους αὐτῇ εἰς κοινὸν κατόρθωμα. Ὅτε γὰρ ἠβουλήθη ὁ Θεὸς διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καταστρέψαι τὴν Νινευῒν, πέμπει Ἰωνᾶν τὸν προφήτην, καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἔτι τρεῖς ἡμέραι, καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μεγάλη είναι η επήρεια του δαίμονα. Αλλά όλα αυτά τα υπερνικά η νηστεία και η προσευχή. Προσευχόμενος και ψάλλοντας ο Δαβίδ, απομάκρυνε τον δαίμονα από τον βασιλιά Σαούλ. Διότι το Πνεύμα του Θεού απομακρύνθηκε από τον Σαούλ, και εκείνος καταπνιγόταν από πνεύμα πονηρού δαιμονίου· και όταν ο Δαβίδ έψαλλε, ο βασιλιάς ανακουφιζόταν. Το ότι δε νήστευε ο βασιλιάς Δαβίδ, άκουσέ τον να το γράφει στους Ψαλμούς: «Τα γόνατά μου εξασθένησαν από τη νηστεία και η σάρκα μου αλλοιώθηκε από την έλλειψη ελαίου». Εάν ο Αδάμ είχε νηστέψει από το δέντρο, δεν θα είχε χάσει τον Παράδεισο· εάν δεν είχε φάει η Εύα, εξαπατημένη από τον όφι, δεν θα είχε επιφέρει τον θάνατο στον κόσμο. Εάν ο Ησαύ είχε στραφεί προς τη νηστεία, δεν θα είχε χάσει τα πρωτοτόκια· εξαιτίας ενός φαγητού έχασε τη δόξα και έγινε δούλος του αδελφού του. Θέλεις να δεις τη δύναμη της νηστείας; Τρέξε στους Νινευίτες, οι οποίοι τη χρησιμοποίησαν για κοινό κατόρθωμα. Διότι, όταν ο Θεός θέλησε να καταστρέψει τη Νινευή εξαιτίας των αμαρτιών τους, στέλνει τον προφήτη Ιωνά, και τους λέει: «Ακόμη τρεις ημέρες, και η Νινευή θα καταστραφεί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες