Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 17:32

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· μὴ δὴ συμπεσέτω καρδία τοῦ Κυρίου μου ἐπ᾿ αὐτόν· ὁ δοῦλός σου πορεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ ἀλλοφύλου τούτου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ Ὄφελον ἀνείχεσθέ μου μικρόν τι τῆς ἀφροσύνης
Ὅτε γοῦν ὁ βαρβαρικὸς ἐκεῖνος πόλεμος τὴν Ἰουδαίαν κατέλαβε, καὶ πάντα κινδύνων ἦν μεστὰ, νέος ὢν ἔτι καὶ πολέμων ἄπειρος, καταλιπὼν τὰ πρόβατα, καὶ εἰς τὴν παράταξιν ἐλθὼν, πάντας κατεπτηχότας βλέπων καὶ δεδοικότας καὶ τρέμοντας, οὐδὲν ἔπαθεν ἀνθρώπινον, οὐδὲ ἐγένετο δειλότερος τοὺς οἰκείους τεταπεινωμένους ὁρῶν· ἀλλὰ τῇ πίστει πάντα τὰ βλεπόμενα ὑπερβὰς, καὶ πρὸς τὸν Βασιλέα τῶν οὐρανῶν ἰδὼν, καὶ πολλῆς ἑαυτὸν ἐμπλήσας προθυμίας, προσῆλθε τοῖς στρατιώταις καὶ τοῖς ἀδελφοῖς, ἐπαγγελλόμενος ἀπαλλάσσειν αὐτοὺς τοῦ κατέχοντος κινδύνου. Ὡς δὲ ἐγέλασαν τὸ εἰρημένον οἱ ἀδελφοὶ (οὐ γὰρ ἑώρων τὸν ἔνδον αὐτὸν ἀλείφοντα Θεὸν, οὐδὲ τὴν ψυχὴν τὴν γενναίαν ἐκείνην, καὶ οὐρανομήκη, καὶ πολλῆς γέμουσαν φιλοσοφίας), καταλιπὼν ἐκείνους, πρὸς ἑτέρους ἀπῆλθεν. Ὡς δὲ πρὸς τὸν βασιλέα αὐτὸν εἰσήγαγον, καὶ εὗρεν αὐτὸν ἀποτεθνηκότα τῷ δέει, πρῶτον αὐτοῦ διανίστησι τὸ φρόνημα, οὕτω λέγων· Μὴ συμπεσέτω ἡ καρδία τοῦ κυρίου μου ἐπ᾽ αὐτὸν, ὅτι ὁ δοῦλός σου πορεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ ἀλλοφύλου τούτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν λοιπόν εκείνος ο βαρβαρικός πόλεμος κατέλαβε την Ιουδαία και τα πάντα ήταν γεμάτα κινδύνους, αν και ήταν ακόμη νέος και άπειρος από πολέμους, αφού εγκατέλειψε τα πρόβατα και ήλθε στην παράταξη, βλέποντας όλους καταπτοημένους, φοβισμένους και να τρέμουν, δεν κυριεύτηκε από κανένα ανθρώπινο συναίσθημα, ούτε δειλίασε βλέποντας τους δικούς του ταπεινωμένους. Αντιθέτως, υπερβαίνοντας με την πίστη όλα όσα έβλεπε και ατενίζοντας προς τον Βασιλέα των ουρανών, αφού γέμισε τον εαυτό του με πολλή προθυμία, προσήλθε στους στρατιώτες και στους αδελφούς του, υποσχόμενος να τους απαλλάξει από τον κίνδυνο που τους απειλούσε. Επειδή όμως οι αδελφοί του περιγέλασαν τα λόγια του (διότι δεν έβλεπαν τον Θεό που εσωτερικά τον ενίσχυε, ούτε εκείνη τη γενναία και ουρανομήκη ψυχή, η οποία ήταν γεμάτη από πολλή πνευματική σοφία), τους άφησε και πήγε σε άλλους. Όταν δε τον οδήγησαν ενώπιον του ίδιου του βασιλιά, τον οποίο βρήκε νεκρωμένο από τον φόβο, πρώτα από όλα αναπτέρωσε το φρόνημά του, λέγοντας τα εξής: «Ας μην καταπέσει η καρδιά του κυρίου μου εξαιτίας του, διότι ο δούλος σου θα πάει και θα πολεμήσει εναντίον αυτού του αλλοφύλου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Δαυὶδ καὶ τὸν Σαούλ
Καίτοι εἰ καὶ μηδὲν ἦν κατωρθωκὼς, τῆς προθυμίας αὐτὸν καὶ τῆς προθέσεως ἕνεκεν στεφανοῦν ἔδει μόνον. Τὸ μὲν γὰρ στρατιώτην τινὰ τῶν ἐν ἡλικίᾳ ποιῆσαι τοῦτο, θαυμαστὸν οὐδέν· ὁ γὰρ τῆς στρατείας νόμος τοῦτο ἀπῄτει. Οὗτος δὲ οὐδεμίαν ὁρῶν ἀνάγκην ἐπικειμένην, ἀλλὰ καὶ πολλοὺς τοὺς κωλύοντας ἔχων (καὶ γὰρ καὶ ὁ ἀδελφὸς ἐπετίμησε, καὶ ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸ τῆς ἡλικίας ἄωρον καὶ τὸ τῶν κινδύνων ἀφόρητον βλέπων, κατεῖχε καὶ μένειν ἐκέλευε λέγων· Οὐ δυνήσῃ πορευθῆναι, ὅτι σὺ παιδάριον εἶ, αὐτὸς δὲ ἀνὴρ πολεμιστὴς ἐκ νεότητος αὐτοῦ), ἀλλ᾽ ὅμως οὐδεμιᾶς αὐτὸν ἑλκούσης προφάσεως, οἴκοθεν καὶ παρ᾽ ἑαυτοῦ διαθερμανθεὶς θείῳ ζήλῳ καὶ τῷ τῆς πατρίδος ἔρωτι, ὥσπερ πρόβατα μᾶλλον ἢ ἀνθρώπους ὁρῶν, καὶ ὡς κύνας μᾶλλον ἢ στρατόπεδον ἀνθρώπων τοιοῦτον μέλλων ἐλαύνειν, οὕτω μετὰ ἀδείας ἐπὶ τοὺς βαρβάρους ἔτρεχε· καὶ τοσαύτην περὶ τὸν βασιλέα κηδεμονίαν ἐπεδείξατο τότε, ὡς καὶ πρὸ τοῦ πολέμου καὶ τῆς νίκης ἐπ᾽ ὄψιν αὐτὸν κείμενον ἀναστῆσαι. Οὐ γὰρ δὴ μόνον αὐτὸν τοῖς ἔργοις μετὰ ταῦτα ὠφέλει, ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτου τοῖς ῥήμασι παρεκάλει καὶ θαῤῥεῖν ἔπειθε, καὶ χρηστὰς περὶ τοῦ μέλλοντος ἐλπίδας ἔχειν, οὕτω λέγων· Μὴ συμπεσέτω ἡ καρδία τοῦ κυρίου μου ἐπ᾽ αὐτὸν, ὅτι ὁ δοῦλός σου πορεύσεται, καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ ἀλλοφύλου τούτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν και, ακόμη κι αν δεν είχε κατορθώσει απολύτως τίποτα, θα έπρεπε να στεφανωθεί μόνο και μόνο για την προθυμία και την πρόθεσή του. Διότι το να πράξει κάτι τέτοιο ένας στρατιώτης σε μάχιμη ηλικία δεν είναι καθόλου θαυμαστό, αφού ο νόμος της στρατιωτικής θητείας το απαιτούσε. Αυτός, όμως, χωρίς να βλέπει καμία επιβεβλημένη ανάγκη, αλλά αντιθέτως έχοντας πολλούς να τον εμποδίζουν (διότι και ο αδελφός του τον επιτίμησε, και ο βασιλιάς, βλέποντας το ανώριμο της ηλικίας του και το αφόρητο των κινδύνων, τον συγκρατούσε και τον διέταζε να παραμείνει, λέγοντάς του: «Δεν θα μπορέσεις να πας, διότι εσύ είσαι παιδάριο, ενώ αυτός είναι άνδρας πολεμιστής από τη νεότητά του»), εντούτοις, χωρίς να τον προσελκύει καμία πρόφαση, έχοντας θερμανθεί εσωτερικά και από μόνος του από θείο ζήλο και από την αγάπη για την πατρίδα, βλέποντάς τους μάλλον σαν πρόβατα παρά σαν ανθρώπους, και σαν να επρόκειτο να εκδιώξει σκυλιά μάλλον παρά ένα τέτοιο στρατόπεδο ανθρώπων, έτρεχε εναντίον των βαρβάρων με τόση αφοβία. Και τέτοια μέριμνα επέδειξε τότε για τον βασιλιά, ώστε ακόμη και πριν από τον πόλεμο και τη νίκη, τον ανόρθωσε ενώ εκείνος βρισκόταν πεσμένος με το πρόσωπο κατά γης. Διότι δεν τον ωφέλησε μόνο με τα μετέπειτα έργα του, αλλά και πριν από αυτά τον παρηγορούσε με τα λόγια του και τον έπειθε να έχει θάρρος και να τρέφει αγαθές ελπίδες για το μέλλον, λέγοντας τα εξής: «Ας μην πτοηθεί η καρδιά του κυρίου μου εξαιτίας του, διότι ο δούλος σου θα πάει και θα πολεμήσει με αυτόν τον αλλόφυλο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες