Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 17:39

Επειδή όμως, αφού εγκατέλειψαν το να ζουν με απλότητα και να πιστεύουν χωρίς περιττές αναζητήσεις, παραδίδουν τους εαυτούς τους στους λογίους των Ελλήνων, και από εκεί εξοπλίζονται εναντίον μας όπως ο αλαζόνας Γολιάθ, και έτσι ονειδίζουν τη συναγωγή του Κυρίου ακριβώς όπως εκείνος· ελάτε λοιπόν και εμείς να απαλλάξουμε τους εαυτούς μας από την κοσμική αιτιολογία και τους πολύπλοκους συλλογισμούς, λέγοντας όπως ο μακάριος Δαβίδ: «Δεν είμαι συνηθισμένος σε αυτά»· και έχοντας ως ράβδο δυνάμεως τον Χριστό, και τον εκλεκτό λίθο στον νου σαν σε μικρό ταγάρι, ας προσεγγίσουμε αυτούς που εξαγριώνονται.

δ΄. Τέτοια είναι πράγματι η δύναμη του Πνεύματος. Έτσι έπραξε κάποτε και ο Δαβίδ: βγήκε στη μάχη γυμνός από όπλα, για να φανεί γυμνή η χάρη του Θεού. Διότι ας μην υπάρχει, λέει, τίποτα το ανθρώπινο, όταν ο Θεός πολεμά υπέρ ημών. Βγήκε λοιπόν γυμνός από όπλα και κατέρριψε εκείνον τον πύργο. Έπειτα, επειδή δεν είχε όπλα, έτρεξε, άρπαξε το ξίφος του Γολιάθ, και με αυτόν τον τρόπο απέκοψε την κεφαλή του βαρβάρου. Το ίδιο ακριβώς έπραξε και ο Παύλος με αυτό το επίγραμμα. Και για να γίνει σαφέστερος ο τρόπος της νίκης, θα σας εξηγήσω και τη δύναμη του επιγράμματος. Βρήκε λοιπόν ο Παύλος στην Αθήνα έναν βωμό, στον οποίο είχε αναγραφεί: «Στον Άγνωστο Θεό». Και ποιος ήταν αυτός που αγνοούσαν, παρά ο Χριστός; Είδες πώς αιχμαλώτισε το επίγραμμα, όχι προς βλάβη εκείνων που το έγραψαν, αλλά για τη σωτηρία και την πρόνοιά τους; Τι λοιπόν; Για τον Χριστό το έγραψαν αυτό οι Αθηναίοι, θα ρωτήσει κανείς; Αν οι Αθηναίοι το έγραφαν για τον Χριστό, δεν θα ήταν τόσο θαυμαστό. Το θαυμαστό όμως είναι αυτό, ότι εκείνοι μεν το έγραψαν με άλλο σκεπτικό, αυτός όμως κατόρθωσε να το μεταβάλει σε κάτι διαφορετικό. Προηγουμένως, είναι αναγκαίο να πούμε για ποιον λόγο οι Αθηναίοι έγραψαν «Στον Άγνωστο Θεό». Για ποιον λόγο, λοιπόν, το έγραψαν; Εκείνοι είχαν πολλούς θεούς, ή μάλλον πολλούς δαίμονες· διότι όλοι οι θεοί των εθνών είναι δαιμόνια. Είχαν και εγχώριους, και ξένους. Βλέπετε πόση είναι η γελοιότητά τους.

Πονηρή υποκίνηση για τα πάθη αποτελεί η κατ' ιδίαν και συχνή συναναστροφή με γυναίκες. Εύκολα καταποντίζεται στην πορνεία εκείνος που δεν αποφεύγει τα ωραία πρόσωπα, αλλά τα παρατηρεί με ηδονή. ΤΙΤΛΟΣ ΙΒʹ. —Περί πείρας και απειρίας. «Ο Σαούλ έντυσε τον Δαβίδ με μανδύα και έβαλε χάλκινη περικεφαλαία στο κεφάλι του· και ο Δαβίδ ζώστηκε τη ρομφαία του πάνω από τον μανδύα του, και κουράστηκε βαδίζοντας μια και δυο φορές, διότι ήταν άπειρος. Και είπε ο Δαβίδ στον Σαούλ: Δεν θα μπορέσω να πολεμήσω με αυτά, επειδή δεν τα έχω συνηθίσει.» «Στον πολύ χρόνο υπάρχει η σοφία και στον μακρύ βίο η γνώση.» «Δεν είναι οι πολυχρόνιοι πάντοτε οι σοφοί, ούτε μόνο οι γέροντες γνωρίζουν τη σωστή κρίση.» «Αν κάποιος ποθεί την πολυπειρία, γνωρίζει τα αρχαία και μπορεί να εικάσει τα μέλλοντα.» «Στεφάνι των γερόντων είναι η πολυπειρία.» «Σε μεγάλο και σε μικρό ζήτημα μην έχεις άγνοια.» «Ο πολύπειρος θα διηγηθεί με σύνεση· αυτός όμως που δεν δοκιμάστηκε, λίγα γνωρίζει.» «Ο πολύπειρος άνθρωπος θα νιώσει συστολή απέναντι στο πρόσωπο του άλλου.» «Ο άνδρας που έχει ταξιδέψει γνώρισε πολλά· αυτός που έχει περιπλανηθεί αυξάνει την επιδεξιότητά του. Πολλά είδα κατά την περιπλάνησή μου, και η σύνεσή μου υπερβαίνει τα λόγια μου.» «Αυτός που έχει διδαχθεί μια τέχνη και την κατέχει σταθερά μέσω της μακροχρόνιας πείρας και μελέτης, έχοντας την έξη εδραιωμένη μέσα του, μπορεί πλέον να ενεργεί από μόνος του σύμφωνα με τους κανόνες της επιστήμης που έχουν εναποτεθεί εντός του.» «Η βιωματική αίσθηση είναι πιο δραστική από κάθε θεωρητικό λόγο όσον αφορά την πείρα.» «Αυτό που κάποιος δεν έχει βιώσει ο ίδιος, δεν θα το πίστευε ούτε από κάποιον άλλον.»