Τὸ μὲν οὖν, εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυῒδ, καὶ τὸ, μὴ διαφθείρῃς, καὶ ἡ στηλογραφία, τρίτον ἤδη εἴρηται ἐφεξῆς· ἀλλὰ τὸ μὲν πρῶτον, ἕτερον ἐσήμανε καιρὸν, ὃν ἐδήλου ἡ προγραφὴ λέγουσα· Ὁπότε ἐκράτησαν αὐτὸν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν Γέθ· τὸ δὲ δεύτερον, Ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου Σαοὺλ εἰς τὸ σπήλαιον· ἐνταῦθα δὲ, Ὁπότε ἀπέστειλε Σαοὺλ, καὶ ἐφύλαξε τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ θανατῶσαι αὐτόν. Τὸ δὲ αἴτιον τῆς τοῦ Σαοὺλ κατὰ τοῦ Δαυῒδ ἐπιβουλῆς φθόνος ἦν. Ἐπειδὴ γὰρ τὴν κατὰ τοῦ ἀλλοφύλου Γολιὰθ ἤρατο νίκην, ὑμνεῖτό τε ἐπὶ τοῦτο παρὰ τοῖς πᾶσι, τούτου χάριν ὡρμᾶτο θανατῶσαι αὐτόν· καὶ μάλιστα ὅτε εἶδεν, ὡς Κύριος ἦν μετὰ τοῦ Δαυῒδ, καὶ αὐτὸς συνῆκε σφόδρα, καὶ πᾶς Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα ἠγάπα τὸν Δαυΐδ. Ἔτι τε μᾶλλον ἐξήφθη τὰ τῆς ζηλοτυπίας, ὡς ἑώρα αὐτὸν κρατοῦντα ἐν πολέμοις συνεργείᾳ καὶ βοηθείᾳ Θεοῦ. Λέγει δ᾽ οὖν ἡ Γραφή· Καὶ εἶδε Σαοὺλ, ὅτι Κύριος μετὰ Δαυῒδ, καὶ πᾶς Ἰσραὴλ ἠγάπα αὐτόν. Καὶ προσέθετο εὐλαβεῖσθαι ἀπὸ Δαυῒδ ἔτι. Καὶ ἐγένετο Δαυῒδ ἐχθρὸς τοῦ Σαοὺλ πάσας τὰς ἡμέρας. Ἐπεὶ δὲ καὶ αὖθις προσέθετο πόλεμος γενέσθαι, καὶ κατίσχυσε Δαυῒδ, καὶ ἐπολέμησε τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ· πάλιν τὸ πνεῦμα τοῦ φθόνου τὸν Σαοὺλ ἔπνιγεν, ὡς ἤδη καὶ αὐτόχειρα ἐθέλειν γενέσθαι τοῦ ἀνδρός.
Μετάφραση
Λοιπόν, οι φράσεις «Εις το τέλος, τω Δαυΐδ» και «μη διαφθείρης», καθώς και η «στηλογραφία», έχουν ήδη ειπωθεί στη σειρά για τρίτη φορά· όμως, η μεν πρώτη υποδήλωνε διαφορετική χρονική περίσταση, την οποία φανέρωνε η επιγραφή λέγοντας: «Όταν τον συνέλαβαν οι αλλόφυλοι στη Γεθ»· η δε δεύτερη: «Όταν αυτός διέφευγε από το πρόσωπο του Σαούλ στο σπήλαιο»· εδώ όμως αναφέρει: «Όταν έστειλε ο Σαούλ ανθρώπους και φρουρούσαν το σπίτι του για να τον θανατώσουν». Η αιτία της επιβουλής του Σαούλ εναντίον του Δαβίδ ήταν ο φθόνος. Επειδή, δηλαδή, κέρδισε τη νίκη εναντίον του αλλοφύλου Γολιάθ και υμνούνταν γι' αυτό από όλους, για τον λόγο αυτόν παρακινήθηκε να τον θανατώσει· και μάλιστα όταν είδε ότι ο Κύριος ήταν μαζί με τον Δαβίδ, το οποίο και ο ίδιος το αντελήφθη πάρα πολύ καλά, και ότι όλος ο Ισραήλ και ο Ιούδας αγαπούσαν τον Δαβίδ. Ακόμη περισσότερο άναψε η ζηλοτυπία του, καθώς τον έβλεπε να επικρατεί στους πολέμους με τη συνέργεια και τη βοήθεια του Θεού. Λέει, λοιπόν, η Γραφή: «Και είδε ο Σαούλ ότι ο Κύριος ήταν μαζί με τον Δαβίδ, και όλος ο Ισραήλ τον αγαπούσε. Και άρχισε να φοβάται τον Δαβίδ ακόμη περισσότερο. Και έγινε ο Δαβίδ εχθρός του Σαούλ για όλες του τις ημέρες». Όταν δε πάλι άρχισε να γίνεται πόλεμος, και ο Δαβίδ ενδυναμώθηκε, και πολέμησε τους αλλοφύλους, και τους κατάφερε μεγάλο πλήγμα, και έφυγαν από μπροστά του, πάλι το πνεύμα του φθόνου έπνιγε τον Σαούλ, ώστε πλέον ήθελε να δολοφονήσει με τα ίδια του τα χέρια αυτόν τον άνδρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες