Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 2:21

Όταν δε πάλι στρέψω το βλέμμα μου προς τα παιδιά του ιερέα Ηλί και απασχολήσω τον νου μου με εκείνη την ιστορία, ανακαλύπτω μια σειρά συμφορών συνδεδεμένων μεταξύ τους από μία αρχή, την αρχή της γαστριμαργίας και του κορεσμού. Διότι και εκείνοι, κάνοντας την ιεροσύνη του πατέρα τους αφορμή για ηδυπάθεια και απόλαυση, βεβήλωναν τις θυσίες και προσέφεραν τις απαρχές των σφαγίων στην κοιλιά τους, πριν από τον Θεό. Ακολουθούσε δε και η πορνεία, η αμαρτία που είναι αδελφή της τρυφηλότητας, και σε όλα αυτά η κρίση του Θεού επέφερε αυστηρή και αμείλικτη την τιμωρία. Εξαιτίας τους, λοιπόν, ένα εχθρικό έθνος εκστράτευσε εναντίον των Ιεροσολύμων. Και για να συντομεύσει ο λόγος το πλήθος των θλιβερών αυτών διηγήσεων, οι μεν ακόλαστοι νέοι έπεσαν στο πεδίο της μάχης, η δε πατρίδα κινδύνευσε μαζί με αυτούς που αμάρτησαν, η κιβωτός του Θεού αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκε μακριά από τους εχθρούς, ο γέροντας ιερέας πέθανε ακούγοντας τις αγγελίες των συμφορών, και ένα τόσο μεγάλο σμήνος δεινών επήλθε στην πόλη εξαιτίας της ηδονής του λάρυγγα.

Σύνοψη του Τετραβασιλείου. Ο Ελκανά, έχοντας δύο γυναίκες, από τη μία δεν αποκτούσε τέκνα. Όταν όμως ανέβηκε στη Σηλώμ για να προσφέρει θυσία, η γυναίκα προσεύχεται και γεννά τον Σαμουήλ, τον οποίο και παραδίδει διαπαντός στον οίκο του Κυρίου, όπως ακριβώς είχε ταχθεί πριν καν τον συλλάβει. Ιερέας τότε ήταν ο Ηλεί. Οι δε γιοι του Ηλεί, ο Οφνί και ο Φινεές, ολέθριοι και μοχθηροί νέοι, έπαιρναν μερίδιο από τις θυσίες προτού καν αυτές προσφερθούν στον Θεό. Ο Ηλεί ευλόγησε την Άννα, η οποία απέκτησε ακόμη τρεις γιους και δύο κόρες, ενώ ο Σαμουήλ προόδευε στην αρετή. Ο Ηλεί, ακούγοντας τα ανοσιουργήματα των παιδιών του (διότι επιπλέον διέπρατταν και μοιχεία), τους επέπληξε με λόγια· εκείνοι όμως δεν συμμορφώθηκαν. Προφητεύεται τότε στον Ηλεί ο όλεθρος του οίκου του και των γιων του εξαιτίας της αμαρτίας των νέων αυτών. Αποκαλύπτεται δε και στον Σαμουήλ η αναπότρεπτη οργή του Θεού, την οποία και ο ίδιος αναγγέλλει στον Ηλεί. Οι αλλόφυλοι συγκρούονται με τον Ισραήλ, και τον τρέπουν σε φυγή αφού τον πατάσσουν.

Έπειτα υπαινίσσεται και τα δικά της και τα της αντιζήλου της Φενάννας: «Διότι η στείρα γέννησε επτά». Διότι, αφού γέννησε τον Σαμουήλ και τον απέδωσε ως δώρο στον Θεό, είναι γραμμένο στο πρώτο βιβλίο των Βασιλειών ότι «επισκέφθηκε ο Κύριος την Άννα και γέννησε τρεις γιους και δύο θυγατέρες»· αλλά επειδή ο Σαμουήλ ισοδυναμούσε με πολλούς, είπε επτά. «Εκείνη δε που είχε πολλά τέκνα, ασθένησε»· η υπεροψία της Φενάννας λόγω της τεκνοποιίας έχει ταπεινωθεί. Ήταν δε, κατά την αλληγορική ερμηνεία, στείρα και η εξ εθνών Εκκλησία, αλλά μέσω του ευαγγελικού σπόρου και της αγίας κολυμβήθρας έγινε πολύτεκνη και γέννησε πολλά παιδιά. «Και η πολύ» καλλίτεκνη συναγωγή των Εβραίων «ασθένησε», και μάλιστα απέθανε. «Ο Κύριος θανατώνει και ζωογονεί, φτωχαίνει και πλουτίζει, ταπεινώνει και ανυψώνει»· και πού φαίνεται αυτό; Και στα λόγια και στα πράγματα. «Αυτός που εκπληρώνει την ευχή σε εκείνον που εύχεται»· ευχή είναι η υπόσχεση προς τον Θεό, την έκβαση της οποίας συντελεί ο Θεός σε όποιον έχει την αγαθή προαίρεση. «Και ευλόγησε τα έτη του δικαίου», δηλαδή πρόσθεσε έτη ζωής, όπως ακριβώς έπραξε αργότερα και στον Εζεκία. «Διότι κανένας δυνατός άνδρας δεν υπερισχύει με τη δική του δύναμη», αλλά ο Κύριος αυτόν μεν θα ενισχύσει, ενώ τον αντίδικό του τον καθιστά ανίσχυρο και κατώτερο. «