Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 21:3

Βλέποντας δε ο Δαβίδ ότι εξυφαίνεται εναντίον του επιβουλή, κρύβεται έως την τρίτη ημέρα· και ο Δαβίδ γνωρίζει την τρίτη ημέρα, και συνάπτει συμφωνία με τον Ιωνάθαν, και έτσι φεύγει ο νικητής· όχι επειδή δεν είχε τη δύναμη να αμυνθεί απέναντι στον εχθρό, αλλά επειδή δεν ήθελε να στρέψει το ξίφος εναντίον εκείνου που είχε ευεργετηθεί από αυτόν· και παραδίδοντας μια για πάντα την κρίση στον Θεό, φεύγει και έρχεται μαζί με τους υπηρέτες του προς τον ιερέα Αβιμέλεχ. Όλα αυτά τα λέμε εξαιτίας της ιστορίας του Ευαγγελίου, για τον λόγο που ειπώθηκε από τον Σωτήρα: «Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ, όταν πείνασε, πώς εισήλθε στον οίκο του Θεού και έφαγε τους άρτους της προθέσεως;». Έρχεται, λοιπόν, ο Δαβίδ προς τον ιερέα Αβιμέλεχ, οδοιπορώντας με λίγους. Εξεπλάγη ο Αβιμέλεχ και λέει: «Τι είναι αυτό που συνέβη, ώστε να οδοιπορεί μόνος ο στρατηλάτης, και ο επιφανής να κάνει την οδοιπορία του τόσο λιτή;». Ο Δαβίδ, όμως, δεν αποκαλύπτει την επιβουλή, αλλά αποσιωπά το γεγονός και λέει ότι έχει δώσει εντολή στους υπηρέτες στον τόπο που ονομάζεται «Πίστη στον Θεό». Σημείωσε και τούτο, ότι και στον Δαβίδ υπάρχει η πίστη, ένεκα Εκείνου που επρόκειτο να γεννηθεί από αυτόν, ο Οποίος λέει: «Ας γίνει σε σένα σύμφωνα με την πίστη σου». Και εδώ υπάρχουν εικόνες και ομοιότητες πραγμάτων. Ζητά άρτους ο Δαβίδ από τον Αβιμέλεχ.

Του ιδίου εις τον ΛΓ΄ Ψαλμό. Του Δαβίδ, όταν αλλοίωσε το πρόσωπό του ενώπιον του Αβιμέλεχ, και εκείνος τον απέλυσε, και αναχώρησε. Το νόημα του ψαλμού στρέφεται γύρω από δύο υποθέσεις. Τόσο τα όσα έγιναν από τον Δαβίδ στη Νόμβα, την πόλη των ιερέων, φαίνεται να συνδέονται στενά με την επιγραφή, όσο και τα όσα συνέβησαν στη Γεθ ενώπιον του Αγχούς, του βασιλιά των αλλοφύλων.

Και κάποτε, αφού είδε τον μακάριο Δαβίδ να εισέρχεται στον οίκο του Θεού, όταν έφαγε τους άρτους της προθέσεως, και αφού συνάντησε τον ιερέα Αβιμέλεχ, ανέφερε στον Σαούλ ότι συνοδεύεται από ελάχιστους, και ότι μπορεί εύκολα, αν του επιτεθεί, να τον πιάσει και με ευκολία να τον υποτάξει. Έτσι λοιπόν, ο Δωήκ τον πρόδωσε, αναγγέλλοντας στον Σαούλ ότι συναντήθηκε με τον Αβιμέλεχ στον οίκο του Θεού. Τον προφήτη όμως τον διέσωζε ο Δεσπότης των πάντων, και καθιστούσε μάταιο το εγχείρημα της δικής του κακοβουλίας.

Και είπε ο Δαβίδ στον ιερέα: Ο βασιλιάς μού έδωσε σήμερα εντολή για μία υπόθεση και μου είπε: Κανείς να μη μάθει την υπόθεση για την οποία εγώ σε αποστέλλω και για την οποία σου έδωσα εντολή, και στους υπηρέτες έχω δώσει ρητή παραγγελία να βρίσκονται στον τόπο που ονομάζεται «Θεού πίστις».

Ελμωνί (Α' Σαμ. 21, 2). Τόπος. Ερμηνεύεται ως «κάποιος». Κατά τον Ακύλα και τον Θεοδοτίωνα «τον τάδε». Εσθαμά (Α' Σαμ. 30, 26. 28). Εκεί όπου απέστειλε ο Δαβίδ. Ελώθ (Β' Βασ. 14, 22). Αυτήν την οικοδόμησε ο βασιλιάς Αζαρίας. Εμάθ (Β' Βασ. 14, 25). Στον Ησαΐα. Πόλη της Δαμασκού, την οποία πολιόρκησε ο βασιλιάς των Ασσυρίων. Την μνημονεύει και ο Ζαχαρίας. Αναφέρεται και στον Ιεζεκιήλ. Και στον Αμώς ως Εμάς Ρεββά, που σημαίνει η μεγάλη Εμάθ. Αναφέρεται και παραπάνω. Και ίσως αυτή να είναι η Επιφάνεια, η οποία βρίσκεται πλησίον της Έμεσας.

Βασιλειών. Φάραγξ Εννόμ (Jos 15, 8?). Γη Εννόμ στα εβραϊκά. Γι' αυτό κάποιοι λένε ότι είναι η γέεννα. Παράκειται δε στην Ιερουσαλήμ, και ονομάζεται μέχρι και σήμερα φάραγγα του Ιωσαφάτ. Φελμωνί αλμωνί (I Sam 21, 2). Ο Α΄ (μεταφράζει) τον τάδε κάποιου τάδε, ο Σ΄ τον τάδε τόπο, ο Θ΄ αυτόν τον κάποιον Ελμωνί.

Αναφέρεται λοιπόν στο βιβλίο των Κριτών από τον Βηθλεεμίτη πατέρα μιας νέας προς τον Λευίτη σύζυγό της: «Στήριξε την καρδιά σου με μια μπουκιά ψωμί, και έπειτα θα αναχωρήσετε». Και πάλι, από αυτόν τον Λευίτη προς τον Γαβαωνίτη γέροντα λέγεται: «Υπάρχουν και άχυρα και ζωοτροφές για τα γαϊδούρια μας, και ψωμί και κρασί υπάρχει για εμένα και για την υπηρέτρια». Και στο βιβλίο της Ρουθ αναγράφεται ως αιτία για την επιστροφή της Νωεμίν και των δύο νυφών της από τη γη του Μωάβ στη Βηθλεέμ, ότι άκουσαν, όπως λέει, στη χώρα του Μωάβ, «ότι ο Κύριος επισκέφθηκε τον λαό του, για να τους δώσει ψωμί». Και ο Βοόζ πάλι είπε στη Ρουθ: «Ήρθε η ώρα του φαγητού, πλησίασε εδώ και φάε από τους άρτους, και βούτηξε τη μπουκιά σου στο ξύδι». Και στα βιβλία των Βασιλειών: Είπε ο Σαούλ στον υπηρέτη που ήταν μαζί του: «Ιδού, αν πορευτούμε, τι θα προσφέρουμε στον άνθρωπο του Θεού, εφόσον τα ψωμιά έχουν εξαντληθεί από τα χέρια μας;» Και ο Σαμουήλ είπε στον Σαούλ: «Θα συναντήσεις άνδρες που ανεβαίνουν προς τον Θεό στη Βαιθήλ, ο ένας θα φέρει τρία κατσικάκια, ο άλλος θα φέρει τρία δοχεία με ψωμί, και ο άλλος θα φέρει έναν ασκό με κρασί». Και ο Ιωνάθαν δεν έφαγε ψωμί κατά τη δεύτερη ημέρα του μήνα. Και ο Δαβίδ είπε στον ιερέα Αβιμέλεχ: «Και τώρα, αν υπάρχουν στα χέρια σου πέντε άρτοι...» Και αποκρίθηκε ο ιερέας στον Δαβίδ και είπε: «Δεν υπάρχουν κοινοί άρτοι στα χέρια μου, παρά μόνο άγιοι άρτοι υπάρχουν».