Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 22:19

Και τους μεν επισκόπους τους εξορίζει, τους δε λαούς τους εμποδίζει να ασκούν την ευσέβεια και να προσεύχονται στον Θεό, απαγορεύοντας τις συνάξεις τους. Και όπως ο Σαούλ κατέστρεψε εκ θεμελίων «τη Νομβά, την πόλη των ιερέων», έτσι και αυτός, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο το κακό, παρέδωσε τις εκκλησίες στους ασεβείς· και όπως εκείνος προτίμησε τον συκοφάντη Δωήκ αντί για τους αληθινούς ιερείς και καταδίωκε τον Δαβίδ δίνοντας προσοχή στους Ζιφαίους, έτσι και αυτός προκρίνει τους αιρετικούς έναντι των ευσεβών, και καταδιώκει ακόμη αυτούς που τον αποφεύγουν, δίνοντας προσοχή στους δικούς του ευνούχους, οι οποίοι μάλιστα συκοφαντούν τους ορθοδόξους, χωρίς να αντιλαμβάνεται πως όσα πράττει και γράφει υπέρ της αιρέσεως των Αρειανών, αυτά αποτελούν επίθεση κατά του Σωτήρος.

Εις το τέλος, ψαλμός συνέσεως του Δαβίδ, 51ος. Όταν ήλθε ο Δωήκ ο Ιδουμαίος και ανήγγειλε στον Σαούλ και του είπε: Ο Δαβίδ ήλθε στον οίκο του Αχιμέλεχ. Ο μεν 33ος ψαλμός ελέχθη από τον Δαβίδ, όταν αλλοίωσε το πρόσωπό του ενώπιον του Αβιμέλεχ, ο οποίος τον απέλυσε και εκείνος απήλθε. Αυτός δε ο ψαλμός θα μπορούσε να είναι ιστορικά ακόλουθος εκείνου. Διότι λέγει η Γραφή των Βασιλειών: «Και εκεί βρισκόταν ένας από τους υπηρέτες του Σαούλ, την ημέρα εκείνη». Επισημαίνεται δε ο χρόνος κατά τον οποίο ήλθε ο Δαβίδ στον οίκο του Αβιμέλεχ και έφαγε τους άρτους της προθέσεως, αφού τους έλαβε από τον αρχιερέα. Διότι ακριβώς εκείνη τη στιγμή, έχοντας φθάσει ο Δωήκ ο Σύρος, ο οποίος έβοσκε τα μουλάρια του Σαούλ, πήγε στον Σαούλ και είπε: Είδα τον γιο του Ιεσσαί να έρχεται στη Νοβ προς τον Αβιμέλεχ, τον γιο του Αχιτώβ τον ιερέα, και όλους τους γιους του πατέρα του· και συμβουλεύτηκε τον Θεό για λογαριασμό του, και του έδωσε τρόφιμα. Και απέστειλε ο βασιλιάς να καλέσουν τον Αβιμέλεχ τον ιερέα, και όλους τους γιους του πατέρα του, τους ιερείς του Κυρίου που βρίσκονταν στη Νοβ, και παρουσιάστηκαν όλοι στον βασιλιά. Τότε, κατόπιν προσταγής του Σαούλ, αυτός ο ίδιος ο Δωήκ θανάτωσε τους ιερείς του Κυρίου, τριακόσιους πέντε άνδρες που φορούσαν εφούδ, και τη Νοβ, την πόλη των ιερέων, την πάταξε με την κόψη της ρομφαίας, από άνδρα έως γυναίκα, από νήπιο έως θηλάζον βρέφος, όπως επίσης μοσχάρια, γαϊδούρια και πρόβατα.

Τότε, επιστρέφοντας ο Δωήκ, και αφού χώρισε τον στρατό που διοικούσε, έτρεξε, και άλλους μεν τους προετοίμασε να περικυκλώσουν την πόλη, ώστε να μην μπορέσει κανείς να διαφύγει και να βρει σωτηρία, ενώ άλλους τους διέταξε να βάλουν φωτιά στην πόλη. Ο ίδιος δε, σαν λιοντάρι πρόθυμο για κατασπάραξη, όρμησε εναντίον τους μέσα στην πόλη, σαν σε μαντρωμένα πρόβατα, και έσφαξε εκείνη την ημέρα τριακόσιους πενήντα ιερείς που έφεραν το Εφούδ, και δεν λυπήθηκε ούτε γέροντα, ούτε νέο, ούτε παρθένο, ούτε γυναίκα, ούτε θηλάζον βρέφος, ούτε καν πρόβατο και μοσχάρι και γαϊδούρι, και παρέδωσε την πόλη στις φλόγες. Τότε ο Δαβίδ, βλέποντας αυτά, καθώς έφευγε έλεγε: Ελευθέρωσέ με, Κύριε, από άνθρωπο πονηρό· από άνδρα άδικο γλίτωσέ με. Διότι μπορούσε κανείς αληθινά να αντικρίσει τα πιο ωμά θεάματα, τα αίματα των νέων και των βρεφών ανακατεμένα, και τις άκρες των στομάτων των νηπίων προσκολλημένες στους μαστούς των μητέρων τους, και την άγουρη σοδειά να κόβεται πριν από την ώρα της, και στάχυα να θερίζονται πρόωρα, και σταφύλια που δεν είχαν ακόμη ωριμάσει να καταστρέφονται από τη μανία του χαλαζιού· το σεμνό μυστήριο των γυναικείων πλοκάμων, που έπρεπε να παραμένει κρυμμένο, να διαπομπεύεται. Διότι, καθώς το λινό κάλυμμα της κεφαλής απορριπτόταν, το κεφάλι επιδεικνυόταν γυμνό από τα μαλλιά, και τα στέρνα γυμνώνονταν, τα οποία ντρέπονταν να αντικρίσουν ακόμη και το φως του ήλιου, καθώς και τα μέρη της τεκνοποιίας, τα οποία η ίδια η φύση δίδαξε να καλύπτονται.

Καθώς δε ο Σαούλ δυσανασχετούσε προς τους υπηρέτες του, επειδή κανείς δεν τον συμπονούσε ούτε του παρέδιδε τον Δαβίδ, ο Δωήκ ο Ιδουμαίος (διότι έτυχε να βρίσκεται εκεί την ώρα που ο Δαβίδ πήγε στον ιερέα) του ανήγγειλε το γεγονός. Εκείνος, αφού κάλεσε τους ιερείς, και επειδή οι παριστάμενοι δεν ήθελαν να τους θανατώσουν, έδωσε διαταγή στον Δωήκ. Αυτός δε θανάτωσε τριακόσιους πενήντα άνδρες που έφεραν το εφούδ, και εξολόθρευσε τη Νοβά, την πόλη τους.