Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 23:19

Όσα δε λέγονται κατά τρόπο ειδικό για ένα συγκεκριμένο πρόσωπο στο χωρίο: «Ας έλθει σε αυτόν παγίδα την οποία δεν γνωρίζει, και η θήρα που έκρυψε ας τον συλλάβει, και ας πέσει μέσα στην ίδια του την παγίδα», μπορούν να εφαρμοστούν στον Δωήκ. Και το, «Αφού σηκώθηκαν μάρτυρες άδικοι, με ρωτούσαν πράγματα που δεν εγνώριζα· μου ανταπέδιδαν κακά αντί για αγαθά, και ατεκνία στην ψυχή μου», θα μπορούσε να ειπωθεί εκ μέρους του Αβιμέλεχ. Είναι δε πιθανό να τα έχει πει αυτά ο Δαβίδ —διότι δικός του επιγράφεται ο ψαλμός— ο οποίος θα τα έλεγε με αποστολική διάθεση: «Ποιος ασθενεί, και δεν ασθενώ; Ποιος σκανδαλίζεται, και δεν φλέγομαι εγώ;» και, «Όταν πάσχει ένα μέλος, συμπάσχουν όλα τα μέλη». Και κάποιος άλλος, εκτός από αυτά, θα μπορούσε να αποκαλέσει άδικους μάρτυρες όλους εκείνους που διέβαλλαν τον Δαβίδ στον Σαούλ. Διότι τότε μεν οι Ζιφαίοι, αφού προσήλθαν, έλεγαν: «Ιδού, ο Δαβίδ κρύβεται σε εμάς», και άλλοτε είναι πιθανό πως άλλοι, ενεργώντας για να ευαρεστήσουν τον βασιλιά, ψευδομαρτυρούσαν πολλά εναντίον του, και έλεγαν εις βάρος του πράγματα τα οποία εκείνος ούτε εγνώριζε ούτε καν είχε διανοηθεί.

Βασιλειών. Εργάβ (Α΄ Σαμ. 20, 19). Εκεί όπου ο Ιωνάθαν «εκτοξεύει τα βέλη». Ο Α΄ μεταφράζει «τους λίθους», ο Σ΄ «τον λίθον». Και σε άλλο σημείο ο Σ΄ «την περίμετρο». Εχελά (Α΄ Σαμ. 23, 19). Εκεί όπου κρυβόταν ο Δαβίδ. Σήμερα ονομάζεται Ενκηλά και απέχει από την Ελευθερούπολη επτά μίλια. Εκεί κοντά υποδεικνύεται το μνήμα του προφήτη Αμβακούμ.

Τι είναι λοιπόν αυτό το όρος, στο οποίο τώρα ο λόγος μεταβαίνει από το προηγούμενο όρος των νοημάτων; Πρόκειται πάλι για μία άλλη νίκη και για άλλους ύμνους με αφορμή τη νίκη, οι οποίοι κατορθώνονται από τον Δαβίδ μέσω της συνέσεως· αυτοί δε που προκαλούν τους αγώνες δεν είναι πλέον μία αγέλη ημιόνων, αλλά το έθνος των Ζιφαίων. Εκείνοι που παραμονεύουν στα στενά της άνυδρης διάβασης, όταν αδυνατούν να εμποδίσουν την πορεία μας μέσα από το στενό, τότε προστρέχουν πάλι στον Σαούλ, ο οποίος λυπείται για τη σωτηρία μας. Διότι λέει: «Εἰς τὸ τέλος, συνέσεως ἐν ὕμνοις τῷ Δαβίδ, ἐν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζιφαίους καὶ εἰπεῖν τῷ Σαούλ, Ἰδοὺ Δαβὶδ κέκρυπται παρ᾽ ἡμῖν». Εξάλλου, όποιος δεν αγνοεί την ιστορία γνωρίζει ότι σε αυτό το σημείο μνημονεύεται κάποιος στενός και άνυδρος τόπος. Μέσα δε από τη στενόχωρη δίοδο κατανοήσαμε εκείνη την ευαγγελική οδό της Βασιλείας, την οποία εμποδίζουν μεν οι Ζιφαίοι, δηλαδή το αλλόφυλο έθνος των δαιμόνων, οι υπηρέτες της αντίπαλης δύναμης· τη βρίσκουν όμως οι λίγοι, εκείνοι που αποστρέφονται την πλατιά οδό. Το δε κείμενο της ιστορίας έχει ως εξής: «Ιδού, δεν κρύβεται ο Δαβίδ σε εμάς στη Μασερά, στα στενά, στο βουνό;» Διότι, αληθινά, σε αυτήν τη στενή οδό κρύβονται όσοι ζουν κατά Θεόν. Και αυτή την οδό μας τη δείχνει η Καινή Διαθήκη, μέσω της οποίας είναι δυνατόν να ανέλθουμε στην υψηλότερη κορυφή του όρους, την οποία η διήγηση της ιστορίας ονομάζει βουνό.