Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 25:24

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοὶ κύριέ μου ἡ ἀδικία· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου, καὶ ἄκουσον λόγων τῆς δούλης σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ὕδωρ ᾔτησε, καὶ γάλα ἔδωκεν ἐν λεκάνῃ ὑπερεχόντων.» «Ἤγγισεν Ἀβιμέλεχ ἕως τῆς πύλης τοῦ πύργου ἐμπρῆσαι αὐτὴν ἐν πυρί· καὶ ἔῤῥιψε γυνὴ μία κλάσμα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Ἀβιμέλεχ, καὶ συνέκλασε τὸ κρανίον αὐτοῦ. Καὶ ἐβόησε ταχὺ πρὸς τὸ παιδάριον τὸ αἶρον τὰ σκεύη αὐτοῦ, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σπᾶσον τὴν ῥομφαίαν σου, καὶ θανάτωσόν με, μήποτε εἴπωσιν ὅτι γυνὴ ἀπέκτεινεν αὐτόν. Καὶ ἐξεκέντησεν αὐτὸν τὸ παιδάριον αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανεν.» «Ἀπήγγειλε Δαβὶδ Μελχὸλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, λέγουσα· Ἐὰν μὴ σὺ σώσῃς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τὴν νύκτα ταύτην, αὔριον θανατωθήσῃ. Καὶ κατάγει ἡ Μελχὸλ τὸν Δαβὶδ διὰ τῆς θυρίδος, καὶ ἀπῆλθε, καὶ ἔφυγε, καὶ σώζεται.» «Εἶπεν Ἀβιγαία πρὸς Δαβίδ· Ἐν ἐμοὶ, κύριε, ἡ ἀδικία. Λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Νερό ζήτησε, και γάλα έδωσε σε λεκάνη αρχόντων.» «Πλησίασε ο Αβιμέλεχ μέχρι την πύλη του πύργου για να την κάψει με φωτιά· και έριξε μία γυναίκα ένα θραύσμα στο κεφάλι του Αβιμέλεχ, και του συνέτριψε το κρανίο. Και φώναξε γρήγορα προς τον υπηρέτη που κρατούσε τα όπλα του, και του είπε: Τράβηξε το σπαθί σου και σκότωσέ με, για να μην πουν ποτέ ότι γυναίκα τον σκότωσε. Και τον διαπέρασε ο υπηρέτης του, και πέθανε.» «Ανήγγειλε στον Δαβίδ η Μελχόλ, η γυναίκα του, λέγοντας: Εάν δεν σώσεις τη ζωή σου αυτήν τη νύχτα, αύριο θα θανατωθείς. Και κατέβασε η Μελχόλ τον Δαβίδ μέσα από το παράθυρο, και εκείνος αναχώρησε, διέφυγε και σώθηκε.» «Είπε η Αβιγαία προς τον Δαβίδ: Πάνω μου, κύριε, ας είναι η ενοχή. Ας μιλήσει, λοιπόν, η δούλη σου στα αυτιά σου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. Εʹ. —Περὶ ταπεινοφρονούντων. «Ἀποκριθεὶς Ἀβραὰμ, εἶπεν· Νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός.» «Εἶπε Μωσῆς πρὸς Κύριον· Δέομαι, Κύριε, οὐχ ἱκανὸς οὐδ᾽ εὔλαλός εἰμι, ἰσχνόφωνος καὶ βραδύγλωσσός εἰμι ἐγώ.» «Εἶπεν Ἀβιγαία πρὸς Δαβίδ· Ἐν ἐμοὶ, κύριε, ἡ ἀδικία. Λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου, καὶ ἄκουσον λόγον τῆς δούλης σου. Μὴ θέσθω ὁ κύριός μου καρδίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸν λοιμὸν τοῦτον· καὶ ἀφροσύνη μετ᾽ αὐτοῦ.» Ἡ ταπείνωσίς ἐστι τὸ λογίσασθαι ἑαυτὸν ἁμαρτωλὸν εἶναι, καὶ μηδὲν καλὸν ποιεῖν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· τὸ δὲ ἔργον τῆς ταπεινώσεώς ἐστιν ἡ σιωπὴ, καὶ τὸ μὴ μετρεῖν ἑαυτὸν ἔν τινι, μηδὲ φιλονεικῆσαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛΟΣ Εʹ. —Περί των ταπεινοφρόνων. «Αποκρίθηκε ο Αβραάμ και είπε: Τώρα άρχισα να μιλώ προς τον Κύριό μου, εγώ όμως είμαι γη και στάχτη.» «Είπε ο Μωυσής προς τον Κύριο: Σε παρακαλώ, Κύριε, δεν είμαι ικανός ούτε εύγλωττος, είμαι αδύναμος στη φωνή και βραδύγλωσσος.» «Είπε η Αβιγαία προς τον Δαβίδ: Σε εμένα, κύριε, ας πέσει το σφάλμα. Ας μιλήσει, σε παρακαλώ, η δούλη σου στα αυτιά σου, και άκουσε τον λόγο της δούλης σου. Ας μην δώσει προσοχή ο κύριός μου σε αυτόν τον ολέθριο άνθρωπο· διότι η αφροσύνη είναι μαζί του.» Η ταπείνωση συνίσταται στο να θεωρεί κανείς τον εαυτό του αμαρτωλό, και ότι δεν πράττει τίποτα καλό ενώπιον του Θεού. Το δε έργο της ταπεινώσεως είναι η σιωπή, και το να μην υπολογίζει τον εαυτό του σε τίποτα, ούτε να φιλονικεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἡ πρὸς ἀλλήλους πίστις ἀπέφυγεν ἀπ᾽ αὐτῶν, καὶ ἡ φιλία μέχρι τραπέζης ὥρισται παρ᾽ αὐτοῖς· αἱ προσηγορίαι αὐτῶν ὑποψίας πεπλήρωνται. Οὐκ ἂν εἴποι τις ἑταῖρον τὸν κόλακα. Νόσος γὰρ φιλίας ἡ κολακεία ΤΙΤΛ. Θʹ. —Περὶ φιλοτιμουμένων καὶ μεταδοτικῶν· καὶ ὅτι ἡ φιλοτιμία σωτηρίαν προξενεῖ. «Εἶδεν Ἀβιγαιὰ τὸν Δαβὶδ, καὶ ἔπεσεν, καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς ὄνου. Καὶ ἔπεσεν ἐνώπιον Δαβὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ εἶπεν· Ἐν ἐμοὶ, κύριε, ἡ ἀδικία· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου, καὶ ἄκουσον λόγον τῆς δούλης σου. Μὴ θέσθω ὁ κύριός μου καρδίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸν λοιμὸν τοῦτον· καὶ ἀφροσύνη μετ᾽ αὐτοῦ.» «Εἶπεν ὁ βασιλεὺς Δαβὶδ πρὸς Σιβά· Τί ταῦτα σοι; Καὶ εἶπε Σιβά· Τὰ ὑποζύγια τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐπικάθεσθαι, καὶ οἱ ἄρτοι εἰς βρῶσιν τοῖς παιδαρίοις, καὶ ὁ οἶνος εἰς πιεῖν τοῖς ἐκλελυμένοις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η αμοιβαία εμπιστοσύνη έχει χαθεί από αυτούς, και η φιλία τους περιορίζεται μέχρι το τραπέζι· οι προσφωνήσεις τους είναι γεμάτες καχυποψία. Κανείς δεν θα μπορούσε να αποκαλέσει φίλο τον κόλακα. Διότι η κολακεία αποτελεί νόσο της φιλίας. ΤΙΤΛΟΣ Θ΄. —Περί των φιλότιμων και των μεταδοτικών· και ότι η φιλοτιμία επιφέρει σωτηρία. «Είδε η Αβιγαία τον Δαβίδ, και κατέβηκε γρήγορα από τον όνο. Και έπεσε ενώπιον του Δαβίδ με το πρόσωπό της στη γη, και είπε: Σε εμένα, κύριε, ας πέσει η αδικία· ας μιλήσει τώρα η δούλη σου στα αυτιά σου, και άκουσε τον λόγο της δούλης σου. Ας μην δώσει σημασία ο κύριός μου σε αυτόν τον διεφθαρμένο άνθρωπο· διότι η αφροσύνη είναι μαζί του.» «Είπε ο βασιλιάς Δαβίδ προς τον Σιβά: Προς τι αυτά; Και είπε ο Σιβά: Τα υποζύγια είναι για να επιβαίνει ο οίκος του βασιλιά, οι άρτοι για να τραφούν οι υπηρέτες, και ο οίνος για να πιούν οι εξαντλημένοι.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες