Οὐδὲ γὰρ τυραννικὸς ἦν ὁ ἀνὴρ, οὐδὲ θρόνου ἐκβαλεῖν ἐπεχείρει, ἀλλ᾽ αὐτῷ πάντα κατώρθου, καὶ σφόδρα περὶ αὐτὸν διέκειτο· καὶ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα δῆλον. Ὅτε μὲν γὰρ ὑπ᾽ αὐτῷ ταττόμενος ἦν, ἴσως τῷ νόμῳ τῆς ὑποταγῆς ταῦτα ἄν τις λογίσαιτο τῶν οὐκ ἀκριβῶς ἐξεταζόντων· ἐπειδὴ δὲ ἐξήγαγεν ἑαυτὸν τῆς βασιλείας ἐκείνου, τί λοιπὸν ἦν τὸ κατέχον αὐτὸν, καὶ πεῖθον τοῦ πρὸς ἐκεῖνον ἀπέχεσθαι πολέμου; μᾶλλον δὲ, τί οὐκ ἦν παροξῦνον ἐπὶ τὴν σφαγήν; Οὐ πονηρὸς καὶ ἅπαξ καὶ δὶς καὶ πολλάκις περὶ αὐτὸν γέγονεν; οὐχὶ παθὼν εὖ; οὐχὶ μηδὲν ἔχων ἐγκαλεῖν; οὐκ ἐπικίνδυνος αὐτῷ καὶ ἐπισφαλὴς ἡ βασιλεία αὐτοῦ καὶ ἡ σωτηρία ἦν; οὐ πλανᾶσθαι ἔδει διηνεκῶς καὶ φεύγειν, καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων τρέμειν, ζῶντος ἐκείνου καὶ κρατοῦντος; Ἀλλ᾽ ὅμως οὐδὲν τούτων αὐτὸν ἠνάγκασεν αἱμάξαι τὸ ξίφος· ἀλλὰ καὶ καθεύδοντα ὁρῶν, καὶ δεδεμένον, καὶ μόνον, καὶ ἐν μέσοις αὐτοῖς, καὶ τῆς κεφαλῆς ἁψάμενος, καὶ πολλῶν ὄντων τῶν διεγειρόντων, καὶ Θεοῦ ψῆφον εἶναι λεγόντων τὴν τοιαύτην εὐκαιρίαν, ἐκεῖνος καὶ ἐπετίμησε τοῖς παρορμῶσι, καὶ ἀπέσχετο τοῦ φόνου, καὶ σῶον ἐξέπεμψε καὶ ὑγιῆ· καὶ ὥσπερ σωματοφύλαξ ὢν αὐτοῦ μᾶλλον, καὶ ὑπασπιστὴς, οὐ πολέμιος, οὕτως ἐνεκάλει τῷ στρατοπέδῳ τὴν εἰς τὸν βασιλέα προδοσίαν. Τί ταύτης ἴσον γένοιτ᾽ ἂν τῆς ψυχῆς; τί τῆς ἡμερότητος ἐκείνης;
Μετάφραση
Διότι ο άνδρας αυτός δεν είχε τυραννικές διαθέσεις, ούτε επιχειρούσε να τον ανατρέψει από τον θρόνο, αλλά τα κατόρθωνε όλα για χάρη του και του ήταν βαθύτατα αφοσιωμένος· και αυτό είναι φανερό και από όσα ακολούθησαν. Όταν βέβαια βρισκόταν υπό τις διαταγές του, ίσως κάποιος από όσους δεν εξετάζουν τα πράγματα με ακρίβεια να τα απέδιδε αυτά στον νόμο της υποταγής· όταν όμως απομακρύνθηκε από το βασίλειο εκείνου, τι ήταν πλέον αυτό που τον συγκρατούσε και τον έπειθε να απέχει από τον πόλεμο εναντίον του; Ή, μάλλον, τι ήταν αυτό που δεν τον εξωθούσε στο να τον σφάξει; Δεν φέρθηκε απέναντί του με κακία και μία και δύο και πολλές φορές; Δεν το έπραξε παρότι είχε ευεργετηθεί; Παρότι δεν είχε κανέναν λόγο για να τον κατηγορήσει; Δεν ήταν η βασιλεία εκείνου και η ίδια η ζωή του επικίνδυνη και επισφαλής γι' αυτόν; Δεν έπρεπε να περιπλανάται συνεχώς και να τρέπεται σε φυγή, και να τρέμει για την ίδια του τη ζωή, εφόσον εκείνος ζούσε και βρισκόταν στην εξουσία; Κι όμως, τίποτα από αυτά δεν τον ανάγκασε να ματώσει το ξίφος του. Αντιθέτως, παρόλο που τον είδε να κοιμάται, και να είναι δέσμιος του ύπνου, και μόνος, και ενώ βρισκόταν ανάμεσα στους δικούς του, και φτάνοντας πάνω από το κεφάλι του, και παρότι ήταν πολλοί εκείνοι που τον παρακινούσαν και έλεγαν πως μια τέτοια ευκαιρία ήταν απόφαση του Θεού, εκείνος επέπληξε αυτούς που τον παρότρυναν, απέσχε από τον φόνο και τον άφησε να αποχωρήσει σώος και υγιής. Και σαν να ήταν μάλλον σωματοφύλακάς του και υπασπιστής, παρά εχθρός, κατηγόρησε το στρατόπεδο για προδοσία απέναντι στον βασιλιά. Τι θα μπορούσε να εξισωθεί με αυτή την ψυχή; Τι με εκείνη την πραότητα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες