Ἤρκει μὲν γὰρ καὶ ἡ τῶν τοσούτων ἐπισκόπων ψῆφος δυσωπῆσαι τοὺς ἔτι κἂν προσποιεῖσθαι καθ᾽ ἡμῶν βουλομένους· ὅτε δὲ καὶ ἐχθροὶ μαρτυροῦσιν ὑπὲρ ἡμῶν τε καὶ καθ᾽ ἑαυτῶν φάσκοντες τὰ καθ᾽ ἡμῶν εἶναι συσκευήν, τίς ἔτι λοιπὸν ἀμφιβάλλων οὐκ αἰσχύνεται; τοῦ γὰρ νόμου κελεύοντος «ἐπὶ στόματος δύο καὶ τριῶν μαρτύρων» ἵστασθαι τὰς κρίσεις ἰδοὺ τοσοῦτον πλῆθος ὑπὲρ ἡμῶν ἐστι μαρτύρων ἔχον προσθήκην καὶ τὴν παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἀπόδειξιν, ὥστε καὶ τοὺς ὑπολειπομένους μηκέτι προσέχειν οἷς, ὡς ἠθέλησαν, ἐδίκασαν, ἀλλὰ βιάζεσθαι λοιπὸν καὶ ἀντὶ τῶν εὐλόγων ἀδικεῖν τοὺς ἐλέγχοντας αὐτούς. τοῦτο γὰρ αὐτοὺς μάλιστα λυπεῖ, ἐπειδήπερ ἅπερ ἔκρυψαν αὐτοὶ πράξαντες καὶ καθ᾽ ἑαυτοὺς ἐν γωνίᾳ συνέθεντο, ταῦτα Οὐάλης καὶ Οὐρσάκιος ἐξήγαγον καὶ ἀπεκάλυψαν. καὶ ἴσασιν ἀκριβῶς, ὡς ἡ τούτων μετάνοια κατακρίνει μὲν ἐκείνους, δικαιοῖ δὲ τοὺς ἀδικηθέντας παρ᾽ αὐτῶν. διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ἐν τῇ κατὰ Σαρδικὴν συνόδῳ καθῃρέθησαν, ὥσπερ ἔμπροσθεν εἶπον, καὶ εἰκότως γε· οὕτω γὰρ καὶ οἱ τότε Φαρισαῖοι ἀπολογούμενοι ὑπὲρ τοῦ Παύλου διήλεγχον τὴν ἑαυτῶν καὶ τῶν Ἰουδαίων κατ᾽ αὐτοῦ γενομένην συνωμοσίαν· οὕτως ὁ μακάριος Δαυὶδ ἐδείχθη μάτην διωκόμενος, ὁπηνίκα ὁ διώκων ὡμολόγησε λέγων· «ἥμαρτον, τέκνον Δαυίδ»· οὕτως καὶ οὗτοι νικηθέντες ὑπὸ τῆς ἀληθείας ἠξίωσαν καὶ γράψαντες ἐπιδεδώκασιν Ἰουλίῳ τῷ ἐπισκόπῳ Ῥώμης.
Μετάφραση
Διότι θα αρκούσε βέβαια και μόνο η ψήφος τόσων πολλών επισκόπων για να φέρει σε αμηχανία όσους επιθυμούν έστω και να υποκρίνονται εναντίον μας. Όταν όμως και οι ίδιοι οι εχθροί μας μαρτυρούν υπέρ ημών και εναντίον του εαυτού τους, ομολογώντας ότι οι εναντίον μας κατηγορίες αποτελούν σκευωρία, ποιος πλέον δεν αισχύνεται να αμφιβάλλει; Επειδή δηλαδή ο νόμος προστάζει ότι οι δικαστικές αποφάσεις πρέπει να στηρίζονται «επί στόματος δύο και τριών μαρτύρων», ιδού, υπάρχει υπέρ ημών ένα τόσο μεγάλο πλήθος μαρτύρων, το οποίο έχει ως επιπρόσθετη απόδειξη και την ομολογία των εχθρών, ώστε και όσοι απέμειναν να μην δίνουν πλέον σημασία σε όσους δίκασαν αυθαίρετα όπως ήθελαν, αλλά να αναγκάζονται στο εξής, αντί να προβάλλουν εύλογα επιχειρήματα, να αδικούν όσους τους ελέγχουν. Διότι αυτό κυρίως τους δυσαρεστεί, το γεγονός δηλαδή ότι όσα έπραξαν στα κρυφά και τα συμφώνησαν μεταξύ τους σε μια γωνία, αυτά τα έφεραν στο φως και τα αποκάλυψαν ο Ουάλης και ο Ουρσάκιος. Και γνωρίζουν πολύ καλά ότι η μετάνοια αυτών καταδικάζει μεν εκείνους, δικαιώνει δε όσους αδικήθηκαν από αυτούς. Γι' αυτό τον λόγο άλλωστε καθαιρέθηκαν και στη σύνοδο της Σαρδικής, όπως είπα προηγουμένως, και πολύ δικαιολογημένα μάλιστα. Διότι έτσι και οι Φαρισαίοι τότε, όταν υπερασπίζονταν τον Παύλο, εξέθεταν τη συνωμοσία που είχε οργανωθεί εναντίον του από τους ίδιους και τους Ιουδαίους. Έτσι και ο μακάριος Δαβίδ αποδείχθηκε ότι διωκόταν άδικα, όταν ο διώκτης του ομολόγησε λέγοντας: «Αμάρτησα, τέκνο μου Δαβίδ». Έτσι και αυτοί, νικημένοι από την αλήθεια, θεώρησαν σωστό να συντάξουν εγγράφως την ομολογία τους και να την παραδώσουν στον Ιούλιο, τον επίσκοπο Ρώμης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες