Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 28:15

Και της είπε: Τι είδες; Και του είπε: Έναν άνδρα όρθιο να ανεβαίνει από τη γη, και αυτός είναι ντυμένος με μανδύα. Και κατάλαβε ο Σαούλ ότι αυτός είναι ο Σαμουήλ, και έσκυψε με το πρόσωπό του στη γη και τον προσκύνησε. Και είπε ο Σαμουήλ: Γιατί με ενόχλησες, κάνοντάς με να ανέβω; Και είπε ο Σαούλ: Θλίβομαι πάρα πολύ, και οι αλλόφυλοι με πολεμούν, και ο Θεός έχει απομακρυνθεί από εμένα, και δεν με εισακούει πλέον ούτε μέσω των προφητών ούτε μέσω ονείρων· και τώρα σε κάλεσα, για να μου γνωρίσεις τι πρέπει να κάνω. Και είπε ο Σαμουήλ: Γιατί με ρωτάς, εφόσον ο Κύριος έχει απομακρυνθεί από εσένα και έχει πάει με τον πλησίον σου; Και ο Κύριος έπραξε σε εσένα, όπως ακριβώς μίλησε μέσω εμού· και θα αφαιρέσει ο Κύριος τη βασιλεία από τα χέρια σου και θα τη δώσει στον πλησίον σου, τον Δαβίδ. Διότι δεν άκουσες τη φωνή του Κυρίου και δεν εκτέλεσες την οργή του θυμού του εναντίον του Αμαλήκ, γι' αυτό ο Κύριος σου έκανε αυτό το πράγμα σήμερα. Και θα παραδώσει ο Κύριος τον Ισραήλ μαζί με εσένα στα χέρια των αλλοφύλων, και αύριο εσύ και οι γιοι σου μαζί με εσένα θα πέσετε νεκροί, και το στρατόπεδο του Ισραήλ θα το παραδώσει ο Κύριος στα χέρια των αλλοφύλων.» Μήπως λοιπόν είναι θεμιτό να αμφιβάλλεις ότι ο Σαούλ, όντας καταδικασμένος από τις ίδιες του τις αποφάσεις, είχε καταρρεύσει; Διότι, επειδή φοβόταν την αδυναμία για μάχη εκείνων που είχαν συγκεντρωθεί μαζί του, ζητούσε να μάθει τα μελλούμενα από τον Θεό.

Αλλά το δαιμόνιο, το οποίο πάντοτε υπάκουε στη μάγισσα, πήρε μαζί του και άλλα πνεύματα προς εξαπάτηση και της ίδιας της γυναίκας και του Σαούλ, ο οποίος εξαπατήθηκε μέσω αυτής. Και έκανε μεν τα δαιμόνια να θεωρηθούν θεοί από την εγγαστρίμυθο, το ίδιο δε μετασχηματίστηκε στην επιζητούμενη μορφή, υποκρίθηκε τη φωνή του και, όπως ήταν φυσικό να συμπεράνει κανείς από τα γεγονότα, πρόφερε με τη μορφή προφητείας την απόφαση που αναμενόταν να ακολουθήσει ως φυσικό επακόλουθο. Χωρίς να το θέλει όμως, ο δαίμονας εξέθεσε τον εαυτό του, λέγοντας την αλήθεια ότι: «Αύριο εσύ και ο Ιωνάθαν θα είστε μαζί μου». Διότι, εάν ήταν πράγματι ο Σαμουήλ, πώς ήταν δυνατόν αυτός που είχε καταδικαστεί για κάθε είδους κακία να βρεθεί μαζί του; Αλλά είναι προφανές ότι το πονηρό εκείνο δαιμόνιο, το οποίο εμφανίστηκε αντί του Σαμουήλ, δεν είπε ψέματα όταν δήλωσε ότι ο Σαούλ θα βρεθεί μαζί του. Εάν πάλι η Γραφή λέει: «Και είπε ο Σαμουήλ», ας μην ταράσσει τον γνώστη ένας τέτοιος λόγος, αλλά ας θεωρεί ότι εξυπακούεται το: «αυτός που νομίστηκε ότι είναι ο Σαμουήλ».

Ε΄. Τέτοιο πράγμα είναι άλλωστε η βασκανία· πάντοτε επιβουλεύεται τα οικεία αγαθά, και φθείρει αυτόν που την κατέχει, και τον περιβάλλει με αμέτρητες συμφορές. Και εκείνος ο ταλαίπωρος λοιπόν, μέχρι που απομακρύνθηκε ο Δαβίδ, δεν εξέβαλε εκείνη την αξιοθρήνητη φωνή, θρηνώντας και λέγοντας: «Θλίβομαι πάρα πολύ, και οι αλλόφυλοι με πολεμούν, και ο Κύριος έχει απομακρυνθεί από εμένα». Μέχρι που χωρίστηκε από τον Δαβίδ, δεν είχε πέσει στον πόλεμο, αλλά βρισκόταν και σε ασφάλεια και σε δόξα· διότι η δόξα του στρατηγού μεταβιβαζόταν στον βασιλέα.

Αν και θα μπορούσε να πει: «Γιατί δηλαδή γυμνωνόταν η γυναίκα; Γιατί λουζόταν μπροστά στα μάτια μου;». Αλλά γνώριζε ότι αυτά αποτελούσαν παράλογη δικαιολογία· και για τον λόγο αυτόν προέβη στην ξεκάθαρη απολογία, λέγοντας: «Αμάρτησα». Αλλά δεν έπραξε έτσι ο Σαούλ, παρά, όταν εγκαλέστηκε για την εγγαστρίμυθη, έλεγε: «Θλίβομαι και οι αλλόφυλοι με πολεμούν». Για αυτόν ακριβώς τον λόγο προπάντων τιμωρήθηκε.

Και το ότι οι ψυχές εξακολουθούν να υπάρχουν σας το απέδειξα από το γεγονός ότι και η ψυχή του Σαμουήλ κλήθηκε από την εγγαστρίμυθο, όπως το ζήτησε ο Σαούλ. Φαίνεται δε επίσης ότι όλες οι ψυχές τέτοιων δίκαιων ανθρώπων και προφητών έπεφταν υπό την εξουσία τέτοιου είδους δυνάμεων, όπως ακριβώς ομολογείται από τα ίδια τα πράγματα ότι συνέβη και στην περίπτωση εκείνης της εγγαστρίμυθου. Γι' αυτό και Αυτός μας διδάσκει, και μέσω του Υιού Του, να αγωνιζόμαστε οπωσδήποτε για να γίνουμε δίκαιοι, και κατά την έξοδό μας να παρακαλούμε να μην υποπέσουν οι ψυχές μας σε κάποια τέτοια δύναμη. Διότι, παραδίδοντας το πνεύμα Του πάνω στον σταυρό, είπε: «Πατέρα, στα χέρια σου παραθέτω το πνεύμα μου», όπως έμαθα και αυτό από τα απομνημονεύματα. Διότι, προτρέποντας τους μαθητές Του να υπερβούν τον τρόπο ζωής των Φαρισαίων, ειδάλλως να γνωρίζουν ότι δεν θα σωθούν, έχει γραφτεί στα απομνημονεύματα ότι είπε τα εξής: «Εάν η δικαιοσύνη σας δεν περισσεύσει περισσότερο από εκείνη των γραμματέων και των Φαρισαίων, δεν πρόκειται να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών».