Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 4:10

Όταν, λοιπόν, τον βλέπω να παρακαλεί και να μη λαμβάνει συγχώρεση, όταν βλέπω να μην αξιώνεται καμίας επιείκειας εξαιτίας εκείνου του σύντομου λόγου, παρά τα τόσα κατορθώματά του· δεν βλέπω πράγματι την αποτομία του Θεού, σύμφωνα με τον Απόστολο; Δεν θα πειστώ ότι είναι αληθινό και εκείνο το χωρίο: «Αν ο δίκαιος μόλις και μετά βίας σώζεται, ο ασεβής και ο αμαρτωλός πού θα φανεί;» Και γιατί τα λέω αυτά; Ο ιερέας Ηλεί, αν και δεν κατηγορούνταν για τίποτα απολύτως ως προς τον δικό του βίο, επειδή δεν τιμώρησε με μεγαλύτερη αυστηρότητα τους γιους του, προκάλεσε τέτοια οργή παρά τη μακροθυμία του Θεού, ώστε, όταν επιτέθηκαν οι αλλόφυλοι, οι μεν γιοι του εκείνοι θανατώθηκαν στον πόλεμο σε μία ημέρα, ολόκληρος δε ο λαός ηττήθηκε και πολλοί από αυτούς έπεσαν νεκροί, ενώ συνέβησαν και γύρω από την κιβωτό της αγίας διαθήκης του Θεού πράγματα που δεν είχαν ακουστεί ποτέ στο παρελθόν· ώστε, αυτήν που δεν ήταν επιτρεπτό να αγγίζουν ούτε οι Ισραηλίτες, ούτε καν όλοι ανεξαιρέτως οι ιερείς, ούτε σε κάθε περίσταση, και που δεν την υποδεχόταν ο οποιοσδήποτε τυχαίος τόπος, αυτή να μεταφέρεται από ασεβή χέρια από το ένα μέρος στο άλλο, και αντί για τον άγιο τόπο, να αποτίθεται σε ναούς ειδώλων. Εξαιτίας όλων αυτών, μπορεί κανείς να αναλογιστεί πόσος γέλωτας και πόση χλεύη γινόταν από τους αλλοφύλους ακόμη και εις βάρος του ίδιου του ονόματος του Θεού. Επιπλέον, και ο ίδιος ο Ηλεί, αφού είχε οικτρότατο τέλος, δέχθηκε την απειλή ότι και οι απόγονοί του θα απομακρυνθούν από το ιερατικό αξίωμα· πράγμα το οποίο και έγινε.

Απέρριψε, λοιπόν, πρώτα αυτή τη σκηνή στη Σηλώμ εξαιτίας των ασεβειών τους. Γι' αυτό, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, έχει ειπωθεί: «Και απέρριψε τη σκηνή της Σηλώμ, και τη σκηνή που ιδρύθηκε ανάμεσα στους ανθρώπους». Το πώς, δε, παραδόθηκε στους ανθρώπους η κιβωτός εξαιτίας των ασεβημάτων του λαού, και πώς την κυρίευσαν οι εχθροί και την πήραν μαζί τους, και πώς οι υιοί του Ισραήλ κατατροπώθηκαν, και πώς έπεσαν νεκροί οι υιοί του Ηλεί, οι οποίοι ήταν ιερείς, καθώς και πώς ο πατέρας τους πέθανε στο άκουσμα της είδησης για τα παιδιά του, τα παρουσιάζει το Πρώτο βιβλίο των Βασιλειών. Γι' αυτό αναφέρεται εδώ: «Και απέρριψε τη σκηνή της Σηλώ, τη σκηνή όπου κατοίκησε ανάμεσα στους ανθρώπους. Και παρέδωσε στην αιχμαλωσία την ισχύ τους». Αντί, δε, για το «την ισχύ τους», ο Ακύλας το ερμήνευσε ως «το κράτος τους». Και ως κράτος, ισχύ και καλλονή τους, που παραδόθηκαν στην αιχμαλωσία και στα χέρια του καταπιεστή, τι άλλο θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι, παρά η κιβωτός, την οποία υπαινίσσεται ο παρών λόγος λέγοντας: «Και παρέδωσε στην αιχμαλωσία την ισχύ τους, και την καλλονή τους στα χέρια του εχθρού»;

Γι' αυτό έχει λεχθεί, σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «Και οι χήρες τους δεν έκλαψαν»· διότι ούτε καν επέζησαν, ώστε να κλάψουν, αλλά χάθηκαν και αυτές μαζί με τα τέκνα τους, σύμφωνα με την ιστορία που αναφέρει: «Και συνέβη εκείνες τις ημέρες, να συγκεντρωθούν οι αλλόφυλοι σε πόλεμο εναντίον του Ισραήλ»· έπειτα στη συνέχεια, όταν ο λαός προχώρησε στον πόλεμο, λέει: «Ηττήθηκε ο άνδρας του Ισραήλ· και έγινε πολύ μεγάλη σφαγή· και έπεσαν από τον Ισραήλ τριάντα χιλιάδες οπλίτες· και η κιβωτός του Θεού αιχμαλωτίστηκε, και αμφότεροι οι γιοι του Ηλεί πέθαναν, ο Οφνεί και ο Φινεές. Και έτρεξε ένας Ιεμιναίος άνδρας από την παράταξη, και ήλθε στη Σηλώμ εκείνη την ημέρα, με τα ενδύματά του σχισμένα και χώμα πάνω στο κεφάλι του. Και ιδού, ο Ηλεί βρισκόταν καθισμένος στο κάθισμά του δίπλα στην πύλη, παρατηρώντας τον δρόμο· διότι η καρδιά του αγωνιούσε για την κιβωτό του Θεού». Στη συνέχεια αναφέρεται: «Και ο Ηλεί ήταν περίπου 98 ετών· και τα μάτια του είχαν ακινητοποιηθεί, και δεν έβλεπε. Και ο άνδρας, αφού πλησίασε, είπε: Εγώ είμαι αυτός που έρχεται από το στρατόπεδο, και εγώ διέφυγα σήμερα από την παράταξη».