Κατὰ δὲ τὸν Ἀκύλαν, Οὐχ ὑπεμνήσθησαν· κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον, Οὐκ ἐπῃνέθησαν. Οὐκέτι γὰρ μετὰ ὕμνων καὶ ἐπαίνων συνήθως ταῖς γαμουμέναις παρεδίδοντο ἀνδράσι, κατὰ τὴν τῶν λοιπῶν ἑρμηνείαν, διὰ τὴν καταλαβοῦσαν αὐτοῖς τότε συμφοράν. Κατὰ δὲ τὴν τῶν Ἑβδομήκοντα ἔκδοσιν, αἰχμάλωτοι ἀπαχθεῖσαι, ἐν τῷ θνήσκειν αὐτὰς οὐκ εἶχον τοὺς πενθοῦντας, διὰ τὸ μὴ παρεῖναι αὐτοῖς τοὺς προσήκοντας· ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῶν ἐν ῥομφαίᾳ ἔπεσαν (οὗτοι δ᾽ ἦσαν οἱ τοῦ Ἡλεὶ υἱοί), καὶ αἱ χῆραι δὲ αὐτῶν οὐ κλαυσθήσονται. Καὶ ἔστιν εὑρεῖν ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν, ὅπως, τῶν υἱῶν Ἡλεὶ πεσόντων ἐν τῷ πολέμῳ, αἱ τούτων γυναῖκες, χῆραι καταλειφθεῖσαι, δεινὸν ὑπέμειναν θάνατον.
Μετάφραση
Σύμφωνα με τον Ακύλα, «δεν μνημονεύθηκαν»· σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «δεν επαινέθηκαν». Διότι δεν παραδίδονταν πλέον στους συζύγους με ύμνους και επαίνους, όπως συνηθίζεται στις νύφες, σύμφωνα με την ερμηνεία των υπολοίπων, εξαιτίας της συμφοράς που τους είχε βρει τότε. Σύμφωνα όμως με την έκδοση των Εβδομήκοντα, έχοντας απαχθεί ως αιχμάλωτες, κατά τον θάνατό τους δεν είχαν ανθρώπους να τις πενθήσουν, εξαιτίας της απουσίας των οικείων τους· αλλά και οι ιερείς τους έπεσαν από ρομφαία (αυτοί δε ήταν οι γιοι του Ηλεί), και οι χήρες τους δεν θα θρηνηθούν. Και είναι δυνατόν να βρει κανείς στο πρώτο βιβλίο των Βασιλειών πώς, όταν οι γιοι του Ηλεί έπεσαν στον πόλεμο, οι γυναίκες τους, που έμειναν χήρες, υπέστησαν φρικτό θάνατο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες