Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 5:6

Και πάταξε τους εχθρούς του στα οπίσθια. Αυτό το αναφέρει επειδή πάταξε τους Αζωτίους και τους Ασκαλωνίτες στις έδρες τους, μέχρις ότου απέστειλαν πίσω την κιβωτό. Και απέρριψε το σκήνωμα του Ιωσήφ. Αυτό το αναφέρει επειδή η Σηλώμ βρισκόταν στο μερίδιο του Ιωσήφ· ο δε Εφραίμ ήταν υιός του Ιωσήφ.

Τέτοια λοιπόν έπρατταν οι δυσσεβείς Αρειανοί μαζί με τους εθνικούς, νομίζοντας ότι αυτές οι πράξεις τους αποσκοπούσαν στην προσβολή μας. Η θεία δίκη όμως έλεγξε την πονηρία τους και επιτέλεσε ένα μεγάλο και εξαίρετο σημείο, δείχνοντας και με αυτό ολοφάνερα σε όλους ότι, όπως ακριβώς με την ασέβειά τους δεν αυθαδιάζουν απέναντι σε άλλον αλλά απέναντι στον Κύριο, έτσι και με αυτά που έκαναν επιχείρησαν να διαπράξουν ύβρη πάλι εναντίον Του. Και αυτό αποδείχθηκε ακόμη πιο καθαρά από το θαύμα που συνέβη. Διότι κάποιος νέος από αυτούς τους ασελγείς ανθρώπους, εισβάλλοντας με θράσος, τόλμησε να καθίσει πάνω στον θρόνο. Και αφού κάθισε, ο άθλιος σιγοτραγούδησε μέσα από τη μύτη του έναν άσεμνο σκοπό. Έπειτα σηκώθηκε και προσπαθούσε με βία να αποσπάσει τον θρόνο και να τον τραβήξει προς το μέρος του, αγνοώντας όμως ότι επέσυρε την καταδίκη εναντίον του. Διότι, όπως ακριβώς οι τότε κάτοικοι της Αζώτου, οι οποίοι επειδή τόλμησαν να αγγίξουν την Κιβωτό, την οποία δεν τους επιτρεπόταν ούτε καν να αντικρίσουν, εξολοθρεύονταν αμέσως από αυτήν, αφού πρώτα βασανίζονταν με πληγές στην έδρα τους, έτσι και αυτός ο άθλιος μόλις τόλμησε να τραβήξει, τράβηξε πάνω στον εαυτό του αυτό ακριβώς που προσπαθούσε να αποσπάσει. Σαν να ανταπέδιδε η θεία δίκη, το ξύλο τον χτύπησε στην ίδια του την κοιλιά, και αντί να βγάλει τον θρόνο, από το χτύπημα έβγαλε έξω τα ίδια του τα έντερα, και τελικά μάλλον ο θρόνος του αφαίρεσε τη ζωή παρά αποσπάστηκε από εκείνον. Χύθηκαν λοιπόν τα σπλάχνα του, όπως έχει γραφτεί για τον Ιούδα, και αφού έπεσε κάτω τον σήκωσαν και τον μετέφεραν, και μετά από μία ημέρα εξέπνευσε.

Γʹ. Πολύ σωστά λοιπόν μίλησε έτσι· διότι ο Θεός επέδειξε μέσω αυτής πολλή δύναμη, και μία, και δύο, και πολλές φορές, όπως για παράδειγμα όταν αιχμαλωτίστηκε από τους Αζωτίους, όταν γκρέμισε τα είδωλα, όταν έπληξε εκείνους που την είχαν πάρει, όταν σταμάτησε την πληγή με την επιστροφή της, και μέσω των άλλων έργων τα οποία επιτέλεσε εκεί, επιδείκνυε τη δική Του ισχύ. Τι σημαίνει όμως το «Ἀνάστηθι εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου»; Σταμάτησε εμάς που περιπλανώμαστε, λέει, όπως και την κιβωτό που περιφέρεται, και έστω και αργά ανάπαυσέ την επιτέλους. «Οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην». Ένας άλλος λέει, «Ἀμφιεσθήτωσαν». Κι ένας άλλος, «Ἐνδυσάσθωσαν», το οποίο είναι μάλιστα και το πιο σαφές· διότι αποτελεί έκφραση ανθρώπου που προσεύχεται και όχι που προφητεύει, και ο οποίος αιτείται την απόκτηση της αρετής. Με τον όρο δικαιοσύνη εδώ εννοεί την αγιότητα, την ιερωσύνη, τη λατρεία, τις θυσίες, τις προσφορές, και μαζί με αυτά την ακριβή πολιτεία, επειδή κυρίως από τους ιερείς πρέπει αυτή να απαιτείται. «Καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται»· όταν πραγματοποιηθούν αυτά. Πρόσεξε ότι δεν ζητά την ανοικοδόμηση της πόλης, ούτε την αφθονία των αγαθών, ούτε την άλλη ευημερία, αλλά την ευπρέπεια του ναού, την κατάπαυση της κιβωτού, το πλήρωμα των ιερέων, την αγιότητα, τη λατρεία, την ιερωσύνη.