Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 5:8

Και πάταξε τους εχθρούς του στα οπίσθια. Αυτό το αναφέρει επειδή πάταξε τους Αζωτίους και τους Ασκαλωνίτες στις έδρες τους, μέχρις ότου απέστειλαν πίσω την κιβωτό. Και απέρριψε το σκήνωμα του Ιωσήφ. Αυτό το αναφέρει επειδή η Σηλώμ βρισκόταν στο μερίδιο του Ιωσήφ· ο δε Εφραίμ ήταν υιός του Ιωσήφ.

Την ανάμνηση, λοιπόν, όλων αυτών συνοψίζει ο παρών λόγος και προσθέτει: «Και εγέρθηκε ο Κύριος σαν κάποιος που κοιμάται, σαν δυνατός που συνέρχεται από την οινοποσία». Μετά την αιχμαλωσία της κιβωτού από τους αλλοφύλους, και μετά την πραγματοποίηση όσων προαναφέρθηκαν εις βάρος του λαού, ο Θεός, αποδεικνύοντας την πρόνοιά του, στρέφεται εναντίον των αλλοφύλων τιμωρώντας τους με αόρατη δύναμη. Γι' αυτό έχει ειπωθεί: «Και εγέρθηκε ο Κύριος σαν κάποιος που κοιμάται, σαν δυνατός που συνέρχεται από την οινοποσία»· κατά δε τον Σύμμαχο: «Σαν δυνατός που φωνάζει δυνατά από το κρασί»· κατά δε τον Ακύλα: «Σαν δυνατός που συνέρχεται από την οινοποσία». Έπειτα, αφού διεγέρθηκε ο ίδιος, πατάσσει τους εχθρούς του, δηλαδή εκείνους που απέσπασαν την κιβωτό της Διαθήκης· και τους πατάσσει στα οπίσθια, και τους παραδίδει σε αιώνιο ονειδισμό. Το πώς δε τους επάταξε στα οπίσθια, μας το διδάσκει η ιστορία στο Πρώτο Βιβλίο των Βασιλειών με τον ακόλουθο τρόπο: «Και βάρυνε το χέρι του Κυρίου επάνω στους Αζωτίους, και τους βασάνισε, και τους επάταξε στις έδρες τους, την Άζωτο και τα όριά της»· και πάλι: «Και μετέβη, λέγει, η κιβωτός του Κυρίου στη Γεθ. Και συνέβη, μετά τη μετάβασή της, να πέσει το χέρι του Κυρίου στην πόλη με δύναμη πάρα πολύ μεγάλη. Και επάταξε τους άνδρες της πόλεως από μικρού έως μεγάλου, και τους επάταξε στις έδρες τους».

Βασιλειών. Γεθθά (Α΄ Σαμ. 5, 8). Εδώ μετέφεραν την κιβωτό από την Άζωτο. Και σήμερα είναι ένα πολύ μεγάλο χωριό, το οποίο ονομάζεται Γιθθάμ, στη διαδρομή όσων ανεβαίνουν από την Αντιπατρίδα προς την Ιαμνία. Υπάρχει δε και άλλη Γεθθείμ. Γαλλεί (Α΄ Σαμ. 25, 44). Από εκεί καταγόταν ο Φαλτεί, ο οποίος πήρε τη Μελχόλ, «τη γυναίκα του Δαβίδ». Τη μνημονεύει και ο Ησαΐας. Λέγεται δε ότι κοντά στην Ακκαρών υπάρχει κάποιο χωριό που ονομάζεται Γαλλαΐα.

Γʹ. Πολύ σωστά λοιπόν μίλησε έτσι· διότι ο Θεός επέδειξε μέσω αυτής πολλή δύναμη, και μία, και δύο, και πολλές φορές, όπως για παράδειγμα όταν αιχμαλωτίστηκε από τους Αζωτίους, όταν γκρέμισε τα είδωλα, όταν έπληξε εκείνους που την είχαν πάρει, όταν σταμάτησε την πληγή με την επιστροφή της, και μέσω των άλλων έργων τα οποία επιτέλεσε εκεί, επιδείκνυε τη δική Του ισχύ. Τι σημαίνει όμως το «Ἀνάστηθι εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου»; Σταμάτησε εμάς που περιπλανώμαστε, λέει, όπως και την κιβωτό που περιφέρεται, και έστω και αργά ανάπαυσέ την επιτέλους. «Οἱ ἱερεῖς σου ἐνδύσονται δικαιοσύνην». Ένας άλλος λέει, «Ἀμφιεσθήτωσαν». Κι ένας άλλος, «Ἐνδυσάσθωσαν», το οποίο είναι μάλιστα και το πιο σαφές· διότι αποτελεί έκφραση ανθρώπου που προσεύχεται και όχι που προφητεύει, και ο οποίος αιτείται την απόκτηση της αρετής. Με τον όρο δικαιοσύνη εδώ εννοεί την αγιότητα, την ιερωσύνη, τη λατρεία, τις θυσίες, τις προσφορές, και μαζί με αυτά την ακριβή πολιτεία, επειδή κυρίως από τους ιερείς πρέπει αυτή να απαιτείται. «Καὶ οἱ ὅσιοί σου ἀγαλλιάσονται»· όταν πραγματοποιηθούν αυτά. Πρόσεξε ότι δεν ζητά την ανοικοδόμηση της πόλης, ούτε την αφθονία των αγαθών, ούτε την άλλη ευημερία, αλλά την ευπρέπεια του ναού, την κατάπαυση της κιβωτού, το πλήρωμα των ιερέων, την αγιότητα, τη λατρεία, την ιερωσύνη.