Πατερικές αναφορές στο ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Α΄ 7:9

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΒΙΒΛΙΟ Α'. <Και έλαβε ο Σαμουήλ ένα αρνί που θήλαζε.> Του Κυρίλλου αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας. Βλέπεις πώς κατέστησε τον Χριστό ταυτόχρονα μεσίτη και πρύτανη της σωτηρίας; Και πώς, προτάσσοντας το μυστήριό Του σαν άρρηκτο όπλο στις επιθέσεις των αλλοφύλων, έσωσε τον Ισραήλ; Διότι θυσίασε ένα αρνί που θήλαζε, ως τύπο του Χριστού, ο οποίος από παλιά βροντοφώναζε μέσω της φωνής των προφητών: «Εγώ δε, σαν άκακο αρνί που οδηγείται σε σφαγή, δεν το εγνώριζα». Παρατήρησε δε πώς η δύναμη της θυσίας κατέστησε τον Πατέρα πιο πρόθυμο για την παροχή βοήθειας σε εκείνους που κοπιάζουν. Διότι εξαπέλυσε βροντές μεγάλες και εξαίσιες εναντίον των αντιπάλων, και σε εκείνους που προσέφεραν τη θυσία έδινε ως μισθό τη σωτηρία, ως τύπο του μυστηρίου του Χριστού. <Και τώρα κατάστησε σε εμάς βασιλιά.> Του Κυρίλλου. Ο μεν Ισραήλ απομακρύνθηκε από το να κυβερνάται από τον Θεό μέσω των προφητών· και ζήτησε για βασιλιά έναν άνθρωπο. Για τον λόγο αυτό και ξέπεσε από την εντολή· διότι πρώτος ο Σολομών προσκύνησε τα Βααλείμ· έπειτα, μετά από αυτόν, ο Ιεροβοάμ έστησε τις δαμάλεις. <Και είπε ο Κύριος προς τον Σαμουήλ: Άκουσε τη φωνή τους, κ.τ.λ.> Του Κυρίλλου. Ενώ τα πράγματα πήγαιναν καλά για αυτούς, και βρίσκονταν στην πιο άριστη τάξη, οι δείλαιοι σκέφτηκαν πικρά εναντίον του εαυτού τους.

Και είπαν οι υιοί του Ισραήλ προς τον Σαμουήλ: «Μην πάψεις να βοάς για χάρη μας προς τον Κύριο τον Θεό σου, και Εκείνος θα μας σώσει από τα χέρια των αλλοφύλων». Και έλαβε ο Σαμουήλ έναν θηλάζοντα αμνό και τον προσέφερε ως ολοκαύτωμα μαζί με όλο τον λαό στον Κύριο, και εβόησε ο Σαμουήλ προς τον Κύριο για τον Ισραήλ, και ο Κύριος τον εισάκουσε. Και ενώ ο Σαμουήλ προσέφερε το ολοκαύτωμα, οι αλλόφυλοι επιτέθηκαν για να πολεμήσουν τον Ισραήλ. Και βρόντηξε ο Κύριος με μεγάλη φωνή εκείνη την ημέρα εναντίον των αλλοφύλων· και καταπονήθηκαν, και έπεσαν ενώπιον του Ισραήλ. Ότι, λοιπόν, η νηστεία δεν είναι κάτι το ανωφελές, αλλά αντιθέτως αξιοθαύμαστη από όσους διαθέτουν υγιή νου, όταν συμπορεύεται με αυτήν και η προσευχή, έχει αποδειχθεί σαφώς και από όσα έχουν ήδη λεχθεί, και μάλιστα ιδιαίτερα από τη διήγηση που μόλις παραθέσαμε. Διότι εκείνοι που παλαιότερα νικούσαν τον Ισραήλ, επιτέθηκαν νομίζοντας ότι αμέσως και αβίαστα θα κατατρόπωναν αυτούς που ήθελαν να τους αντισταθούν. Αλλά ηττήθηκαν και έπεσαν, όχι επειδή βρήκαν απέναντί τους πλήθος εμπειροπόλεμο και γνώστες των στρατιωτικών τακτικών, ούτε βαριά οπλισμένο πεζικό, ούτε ιππική παράταξη, αλλά την ακατανίκητη αντίσταση που παρείχε η βοήθεια του Θεού· διότι ο ουρανός ξέσπασε εναντίον τους με φοβερές και εξαίσιες βροντές, και εκείνοι που προηγουμένως κόμπαζαν υπεροπτικά, συντετριμμένοι από τον τρόμο, τράπηκαν σε φυγή. Οι δε Ισραηλίτες αναδείχθηκαν ανώτεροι από τους κατακτητές τους χάρη στη νηστεία και την προσευχή.

Επειδή λοιπόν επρόκειτο να υποστεί τον θάνατο υπέρ της ζωής των πάντων, και είναι φανερό ότι εννοούμε τον κατά σάρκα θάνατο, ώστε, αφού αναστηθεί από τους νεκρούς, να καταπατήσει την κυριαρχία του θανάτου, επειδή είναι ζωή και Θεός, έκανε δικό του ένα σώμα επιδεκτικό θανάτου, δηλαδή το ανθρώπινο, ήτοι τη σάρκα, ώστε μέσω αυτής, αφού καταργήσει την παλαιά και δυσκαταμάχητη φθορά, να επαναφέρει την ανθρώπινη φύση στη ζωή. Διότι έχει εγερθεί, επιτυγχάνοντας την ανάσταση, όχι για τη δική του φύση, καθόσον νοείται και είναι Θεός, αλλά για να αποκτήσουμε εμείς πλούσια αυτό το αγαθό ενωμένοι μαζί του. Γι' αυτό τον λόγο ονομάστηκε «απαρχή των κεκοιμημένων» και «πρωτότοκος εκ νεκρών». Και καταδεικνύοντας ακριβώς αυτό στους παλαιοτέρους, ο θεσπέσιος Σαμουήλ, όταν έκανε δεήσεις υπέρ του Ισραήλ, όχι μόνο τους παρουσίασε τον τύπο της ενανθρωπήσεως ως σκιά και αίνιγμα με το να χύσει νερό στη γη, αλλά αμέσως πρόσθεσε και αυτό που έλειπε, δηλαδή τη σφαγή υπέρ όλου του κόσμου. Λέει δηλαδή η Γραφή: «Έλαβε ο Σαμουήλ έναν γαλαθηνό αμνό και τον πρόσφερε ως ολοκαύτωμα στον Κύριο μαζί με όλο τον λαό».

«Και βόησε ο Σαμουήλ προς τον Κύριο υπέρ του Ισραήλ, και τον εισάκουσε ο Κύριος.» Ακούς πώς θυσίασε τον αμνό, ως εικόνα και τύπο του αληθινού Θεού; Τον οποίο και ο μακάριος Ιωάννης, σχεδόν απλώνοντας το χέρι του, υπεδείκνυε λέγοντας: «Ιδού ο αμνός του Θεού, ο οποίος σηκώνει την αμαρτία του κόσμου.» Διότι ο Χριστός είναι το άμωμο θύμα, με το τίμιο αίμα του οποίου έχουμε σωθεί και αγιαστεί. Έτσι ο Θεός και Πατέρας πρόσταξε να προανατυπωθεί για εμάς το σχετικό με Αυτόν μυστήριο και μέσω του πάνσοφου Μωυσή.