πρόδηλον οὖν, ὅτι τῆς τῶν πατέρων ἐπιεικείας κατόπιν ἰόντες, καὶ τοῦτο ἀμέτρως, οὐδὲ τῆς ἐκείνοις ἐκνεμηθείσης φειδοῦς ἐν μεθέξει γενήσονται· δίκαιος γὰρ ὁ Κριτής. <Καὶ ἐν Προφήτῃ ἀνήγαγε Κύροις τὸν Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἐν Προφήτῃ διεφυλάχθη.> Τὴν αἰτίαν ἡμῖν ἐν τούτοις διατρανοῖ τοῦ μήτε φυλάξαι τὸν Ἰσραὴλ τὴν ὁρισθεῖσαν ἐντολὴν, καὶ καταφρονῆσαι Θεοῦ λέγοντος “Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ,” καὶ τοῦ μὴ ἐθέλειν ταῖς τῶν πατέρων ἐπιεικείαις διαμιλλᾶσθαι φιλεῖν· ἐπιπλήττει γὰρ, ὅτι γεγόνασιν ὅλως οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ὑπὸ τὴν ἀνθρώπων βασιλείαν, καίτοι βασιλεύοντος αὐτῶν τοῦ Θεοῦ διὰ Προφητῶν ἁγίων, καὶ ἐλλελοιπότος αὐτοῖς οὐδενὸς, εἰς τὸ εἶναι μακαρίους. μεμνήμεθα γὰρ ὅτι περιόντος τε καὶ προφητεύοντος ἔτι τοῦ μακαρίου Σαμουὴλ, ἐζήτησαν βασιλέα. καὶ πρός γε δὴ τοῦτο Θεὸς ὠργίζετο, καὶ ὡς ὑβρισμένος οὐ μετρίως λελύπηται μὲν, πλὴν ἀνέδειξε τὸν Σαούλ. οὐκοῦν αἰτιᾶται λίαν, ὅτι γεγόνασιν ὅλως ὑπὸ τὴν ἀνθρώπων βασιλείαν, οὐκ ἀνασχόμενοι τὸ παρὰ Θεοῦ διὰ Προφητῶν βασιλεύεσθαι. σέσωκε μὲν γὰρ, φησὶν, ὁ Θεὸς τὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἐξ οἴκου δουλείας ἐξήγαγεν, μεσιτεύοντος τοῦ Μωυσέως, ὃς καὶ γέγονε προφήτης καὶ προφητῶν ἀπαρχή· καὶ οὐκ ἐξήγαγε μόνον ἐξ Αἰγύπτου, φησὶν, ἀλλὰ γὰρ καὶ τετήρηκε. μεμένηκε γὰρ ἑνὶ τῷ φύσει καὶ ἀληθῶς λατρεύων Θεῷ.
Μετάφραση
Είναι προφανές, λοιπόν, ότι εφόσον υστερούν απέναντι στην αρετή των πατέρων, και μάλιστα υπέρμετρα, δεν θα γίνουν μέτοχοι ούτε της ευσπλαχνίας που απονεμήθηκε σε εκείνους· διότι ο Κριτής είναι δίκαιος. «Και μέσω προφήτη ο Κύριος έβγαλε τον Ισραήλ από την Αίγυπτο, και μέσω προφήτη διαφυλάχθηκε». Την αιτία μας διασαφηνίζει σε αυτά για το ότι ο Ισραήλ ούτε φύλαξε την ορισθείσα εντολή, και καταφρόνησε τον Θεό που έλεγε «Δεν θα υπάρξουν για εσένα άλλοι θεοί εκτός από εμένα», και για το ότι δεν ήθελε να επιθυμεί να συναγωνιστεί τις αρετές των πατέρων· διότι τους επιπλήττει, επειδή οι απόγονοι του Ισραήλ περιήλθαν εντελώς υπό την ανθρώπινη βασιλεία, αν και τους κυβερνούσε ο Θεός μέσω αγίων προφητών, και δεν τους έλειπε τίποτα για να είναι μακάριοι. Διότι θυμόμαστε ότι, ενώ ζούσε και προφήτευε ακόμη ο μακάριος Σαμουήλ, αυτοί ζήτησαν βασιλιά. Και γι' αυτό ακριβώς ο Θεός οργίστηκε, και ως υβρισμένος δυσαρεστήθηκε βαθύτατα, όμως ανέδειξε τον Σαούλ. Επομένως, τους κατηγορεί έντονα, διότι περιήλθαν εντελώς υπό την ανθρώπινη βασιλεία, μην ανεχόμενοι να κυβερνώνται από τον Θεό μέσω προφητών. Διότι έσωσε βέβαια, λέει, ο Θεός τον Ισραήλ και τον έβγαλε από τον οίκο της δουλείας με τη μεσιτεία του Μωυσή, ο οποίος και έγινε προφήτης και απαρχή των προφητών· και όχι μόνο τον έβγαλε από την Αίγυπτο, λέει, αλλά και τον διαφύλαξε. Διότι παρέμεινε λατρεύοντας τον έναν, κατά φύση και αληθινό Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες