Τὴν δὲ κωλέαν ἡ τοῦ Ἀκύλου ἔκδοσις κνήμην ἀναγράφει· εἴη δ’ ἂν ἀκριβέστερον εἰπεῖν σκέλος, ὅπερ καὶ δυσὶν ἑτέροις ὀνόμασι δηλοῦται, λέγω δὴ ὁ μετὰ μηρὸν κωλὴν καὶ τὸ μετὰ τὸν μηρὸν ἀκροκώλιον. τὸ γὰρ τῆς κνήμης ὄνομα διαφόροις πράγμασιν ἐπιπλανᾶται· εἰώθασι γὰρ καλεῖν κνήμην καὶ τὸ ἔμπροσθεν μὲν τοῦ σκέλους εἰς μῦν ἐπηρμένον, ὥσπερ τὸ ὄπισθεν ἀντικνήμιον· καὶ αὐτὸ δὲ τοῦτο τὸ συγκείμενον ἔκ τε τοῦ προκνημίου καὶ τῆς παρακνημίδος ἅμα τῆς ἐπαλειφούσης αὐτὰ σαρκὸς καὶ τῆς δερματίδος ἡ παλαιὰ τῆς Ἑλλάδος γλῶττα κνήμην ὀνομάζει. παρέθηκεν δ’ οὖν ὁ Σαμουὴλ τὴν κωλέαν ἐνώπιον τοῦ Σαούλ, τιμὴν αὐτῷ τῶν ἄλλων προαπονέμων, σύμβολον δὲ τὴν τιμὴν ἐξοσιούμενος τῆς βασιλείας καὶ τοῦ δεῖν αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ πάντας ὑφίστασθαι πόνους καὶ προκινδυνεύειν· διὸ καὶ ἐπήγαγεν ‘φάγε, ὅτι εἰς μαρτύριον τέθειταί σοι’. τὸ δ’ ἐφεξῆς ἔνια μὲν τῶν παλαιῶν γραμμάτων ‘παρὰ τοῦ λαοῦ’, ἔνια δὲ ‘παρὰ τοὺς ἄλλους’ ὑπαγορεύει. ἀλλ’ εἰ μὲν εἴη ‘παρὰ τοῦ λαοῦ’, ἀντὶ τοῦ ‘ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τὸ διαμαρτύριόν σοι προσενήνοχα’ σημαίνει· εἰ δὲ ‘παρὰ τοὺς ἄλλους’, ἀντὶ τοῦ ‘ἐξαίρετόν σοι παρὰ τοὺς ἄλλους προκρίτῳ μερίδι τὴν τιμὴν ἀνῆψα’.
Μετάφραση
Τη λέξη «κωλέα» η έκδοση του Ακύλα την καταγράφει ως «κνήμη»· θα ήταν όμως ακριβέστερο να την ονομάσουμε σκέλος, το οποίο δηλώνεται και με δύο άλλα ονόματα, εννοώ δηλαδή το τμήμα μετά τον μηρό «κωλή» και το κάτω από τον μηρό «ακροκώλιον». Διότι η ονομασία της κνήμης αποδίδεται σε διάφορα πράγματα· συνηθίζουν δηλαδή να ονομάζουν κνήμη και το μπροστινό μέρος του σκέλους που εξέχει ως μυς, καθώς και το πίσω μέρος, το αντικνήμιο· και αυτό το ίδιο, που αποτελείται από το προκνήμιο και την παρακνημίδα, μαζί με τη σάρκα που τα περιβάλλει και το δέρμα, η παλαιά ελληνική γλώσσα το ονομάζει κνήμη. Παρέθεσε, λοιπόν, ο Σαμουήλ την κωλέα ενώπιον του Σαούλ, αποδίδοντάς του τιμή ξεχωριστά από τους άλλους, και καθιερώνοντας την τιμή αυτή ως σύμβολο της βασιλείας και της υποχρέωσής του να υπομένει όλους τους κόπους και να προκινδυνεύει υπέρ του λαού· γι' αυτό και πρόσθεσε «φάγε, διότι έχει τεθεί σε σένα ως μαρτύριο». Στη συνέχεια, ορισμένα από τα παλαιά χειρόγραφα αναφέρουν «παρά του λαού», ενώ άλλα «παρά τους άλλους». Αλλά εάν μεν είναι «παρά του λαού», σημαίνει «ενώπιον του λαού σου προσέφερα αυτή τη μαρτυρία»· εάν δε είναι «παρά τους άλλους», σημαίνει «ξεχωριστά από τους άλλους σου απέδωσα την τιμή με την εκλεκτή μερίδα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες